Czy można zwolnić związkowca za naganne zachowanie
Tak. Naruszenie zasad współżycia społecznego może być samoistną przyczyną wypowiedzenia umowy o pracę. Obowiązek pracownika przestrzegania tych zasad wynika bowiem z art. 100 par. 2 pkt 6 k.p. Odnosi się on również do powstrzymania się poza miejscem pracy od takich zachowań, które wywołują lub potęgują wzajemnie negatywny stosunek pracowników i konflikty w środowisku pracy. Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z 9 lipca 2008 r. (I PK 2/08, nieopublikowane) obowiązek przestrzegania zasad współżycia społecznego ciąży na pracowniku nie tylko w czasie wykonywania pracy w miejscu pracy, ale także w innym czasie i miejscu, gdy zachowania pracownika pozostają w sferze stosunku pracy lub gdy ściśle z tą sferą są związane i odnoszą się do współpracowników. W orzecznictwie przyjmuje się, że jeżeli pracodawca wypowiedział umowę o pracę pracownikowi szczególnie chronionemu z naruszeniem przepisów o wypowiadaniu umów, to o tym, czy roszczenie pracownika o przywróceniu do pracy można uznać za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczaniem prawa decyduje rodzaj czynu pracownika przy uwzględnieniu wyjątkowości odmowy udzielenia ochrony, mogącej być jedynie następstwem szczególnych okoliczności (por. wyroki SN z 6 kwietnia 2006 r., III PK 12/06, OSNP 2007/7-8/90). Chodzi tutaj o szczególne rażące naruszenie obowiązków pracowniczych niepozostających w związku z pełnieniem przez pracownika funkcji związkowych. Takie natomiast postępowanie stanowi wykorzystanie gwarancji wolności związkowych w celu sprzecznego z jej istotą i jako takie, stosownie do art. 8 k.p., nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony. W takim przypadku sąd stosownie do art. 4771 k.p.c. może zasądzić roszczenie nawet niezgłoszone przez odwołującego się pracownika, tj. odszkodowanie w zamian za przywrócenie do pracy. Oczywiście pod warunkiem, jeżeli stwierdzi, że wypowiedzenie jest uzasadnione, tzn. przyczyny podane w wypowiedzeniu są prawdziwe, rzeczywiste i istniejące.
PODSTAWA PRAWNA
Art. 8, art. 30 par. 4, art. 45 par. 2, art. 100 par. 2 pkt 6 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. z 1998 r. nr 21, poz. 94 z późn. zm.).
Art. 32 ustawy 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (t.j. Dz.U. z 2001 r. nr 79, poz. 854 z późn. zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.