Czy kobieta musi informować pracodawcę, że jest w ciąży

Granice uprawnienia pracodawcy do pozyskiwania od kandydatów ubiegających się o pracę informacji dotyczących jego osoby określa art. 22¹ k.p. Przepis ten pozwala na podzielenie wszelkich okoliczności dotyczących życia pracownika (wcześniej kandydata na pracownika) na cztery sfery, a mianowicie sferę identyfikacji personalnej, sferę pracy, sferę tajemnicy osobistej i tajemnicy prywatnej. O ile zasadą jest udostępnianie pracodawcy informacji z zakresu dwóch pierwszych sfer, o tyle pozostałe informacje o pracowniku i kandydacie na pracownika (informacje sfery osobistej) ustawodawca uznał generalnie za niedostępne pracodawcy, z jednym wyjątkiem. Pracodawca ma mianowicie prawo żądania informacji stanowiących tajemnicę osobistą, w sytuacji gdy przepis szczególny na to zezwala, np. dotyczącą karalności. Pracownica podejmująca zatrudnienie nie ma obowiązku ujawniania faktu pozostawania w ciąży, jeżeli praca, jaką zamierza podjąć, nie jest niedozwolona dla kobiet z uwagi na ochronę macierzyństwa.

Sąd Najwyższy w wyroku z 17 kwietnia 2007 r. (I UK 324/06, M. P. Pr. 2007/12/654) stwierdził, że fałszywa odpowiedź jest jednym ze sposobów ochrony godności osobistej pracownika - stanowi obronę konieczną przed naruszeniem prawa. Kandydat na pracownika pytany o informacje osobiste może ocenić, że pracodawca narusza jego dobra osobiste (szczególnie godność - art. 11¹ k.p.), może nawet uznać się za dyskryminowanego w rozumieniu art. 11³ k.p. Należy więc uznać, że kobieta ta nie może ponieść żadnych ujemnych konsekwencji wprowadzenia pracodawcy w błąd.