Niekiedy można powierzyć cudzoziemcowi inne stanowisko niż określone w zezwoleniu na pracę

Nie. Zgodnie z ustawą z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zezwolenie na pracę wymagane jest m.in. w sytuacji, gdy cudzoziemiec - w związku z pełnieniem funkcji w zarządzie osoby prawnej wpisanej do rejestru przedsiębiorców lub będącej spółką kapitałową w organizacji - przebywa na terytorium Polski przez okres przekraczający łącznie sześć miesięcy w ciągu kolejnych dwunastu miesięcy.

Wojewoda wyda takie zezwolenie, jeśli podmiot, którego członkiem zarządu ma być cudzoziemiec:

● w roku podatkowym poprzedzającym złożenie wniosku osiągnął dochód nie niższy niż 12-krotność przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w województwie w trzecim kwartale roku poprzedzającego złożenie wniosku, ogłaszanego przez Prezesa GUS oraz zatrudnia na czas nieokreślony i w pełnym wymiarze czasu pracy przez okres co najmniej roku poprzedzającego złożenie wniosku co najmniej dwóch pracowników, którzy nie podlegają obowiązkowi posiadania zezwolenia na pracę lub

● wykaże posiadanie środków lub prowadzenie działań pozwalających na spełnienie w przyszłości waruków określonych powyżej - w szczególności przez prowadzenie działalności przyczyniającej się do wzrostu inwestycji, transferu technologii, wprowadzania korzystnych innowacji lub tworzenia miejsc pracy.

Do wykonywania w Polsce pracy bez zezwolenia uprawnieni są jednak m.in.: obywatele państw członkowskich Unii Europejskiej, obywatele państw Europejskiego Obszaru Gospodarczego, nienależących do Unii Europejskiej (Norwegii, Islandii i Liechtensteinu) oraz Konfederacji Szwajcarskiej. Obywatel Szwajcarii, będący członkiem zarządu spółki z o.o, nie musi mieć więc zezwolenia na pracę, choćby przebywał w Polsce dłużej niż sześć miesięcy w ciągu kolejnych dwunastu miesięcy.

Art. 87 ust. 1 pkt 7 - 9, art. 88c ust. 4 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2008 r. nr 69, poz. 415 z późn. zm.).

Nie. Zgodnie z rozporządzeniem ministra pracy i polityki społecznej z 30 sierpnia 2006 r. w sprawie wykonywania pracy przez cudzoziemców bez konieczności uzyskania zezwolenia na pracę, świadczenie pracy w Polsce bez zezwolenia jest dopuszczalne m.in. w przypadku cudzoziemców będących absolwentami polskich szkół ponadgimnazjalnych lub stacjonarnych studiów wyższych bądź stacjonarnych studiów doktoranckich na polskich uczelniach. Taki absolwent nie musi mieć więc zezwolenia na pracę.

Zgodnie z rozporządzeniem, z obowiązku posiadania zezwolenia są zwolnieni również m.in. cudzoziemcy:

● będący studentami studiów dziennych odbywanych w Polsce - w miesiącach: lipiec, sierpień i wrzesień,

● studentami, którzy wykonują pracę w ramach współpracy publicznych służb zatrudnienia i ich zagranicznych partnerów, jeżeli potrzeba powierzenia cudzoziemcowi wykonywania pracy jest potwierdzona przez właściwy organ zatrudnienia,

● będących studentami szkół wyższych lub uczniami szkół zawodowych, skierowanymi do odbycia, w okresie nieprzekraczającym sześciu miesięcy w roku kalendarzowym, praktyk zawodowych przewidzianych regulaminem studiów lub programem nauczania, zorganizowanych w ramach umowy pomiędzy zagraniczną szkołą wyższą lub zawodową a pracodawcą, zarejestrowanej w powiatowym urzędzie pracy właściwym ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę pracodawcy.

Par. 2 pkt 12, pkt 14, pkt 26a i pkt 28 rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej z 30 sierpnia 2006 r. w sprawie wykonywania pracy przez cudzoziemców bez konieczności uzyskania zezwolenia na pracę (Dz.U. nr 156, poz. 1116 z późn. zm.).

Nie. Zgodnie z rozporządzeniem ministra pracy i polityki społecznej z 30 sierpnia 2006 r. w sprawie wykonywania pracy przez cudzoziemców bez konieczności uzyskania zezwolenia na pracę, takie zezwolenia nie są wymagane dla obywateli Republiki Białoruś, Republiki Gruzji, Republiki Mołdowy, Federacji Rosyjskiej lub Ukrainy, którzy wykonują w Polsce pracę w okresie nieprzekraczającym sześciu miesięcy w ciągu kolejnych dwunastu miesięcy.

W takim przypadku wystarcza oświadczenie polskiego podmiotu o zamiarze powierzenia im wykonywania pracy. Musi ono zawierać dane identyfikujące pracodawcę, cudzoziemca oraz wyrażać zamiar zatrudnienia go w określonym czasie (wzór oświadczenia dostępny jest m.in. na stronach internetowych urzędów pracy). Należy zarejestrować je w powiatowym urzędzie pracy, właściwym ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę składającego takie oświadczenie. Na tej podstawie cudzoziemiec może ubiegać się o wizę w celu wykonywania pracy.

Jeśli natomiast obywatele Republiki Białoruś, Republiki Gruzji, Republiki Mołdowy, Federacji Rosyjskiej lub Ukrainy przebywają na terytorium Polski - na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udzielonego w związku z wykonywaniem pracy, to w okresie ważności tego zezwolenia mogą wykonywać pracę inną, w stosunku do pracy będącej przyczyną udzielenia im zezwolenia na zamieszkanie. Również w takim przypadku wymagane jest jedak oświadczenia polskiego podmiotu o zamiarze powierzenia im wykonywania pracy (innej niż będąca przyczyną udzielenia zezwolenia na zamieszkanie), zarejestrowane w powiatowym urzędzie pracy właściwym ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę składającego to oświadczenie.

Rozwiązanie te mają charakter pilotażowy i zgodnie z obowiązującymi przepisami stosuje się je do 31 grudnia 2010 r.

Par. 2 pkt 27 i pkt 27a oraz par. 3a rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej z 30 sierpnia 2006 r. w sprawie wykonywania pracy przez cudzoziemców bez konieczności uzyskania zezwolenia na pracę (Dz.U. nr 156, poz. 1116 z późn. zm.).

Nie. Zezwolenie na pracę jest wydawane przez wojewodę na wniosek podmiotu powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi. W postępowaniu o wydanie takiego zezwolenia stroną postępowania jest tylko podmiot powierzający wykonywanie pracy. Zezwolenie jest wydawane dla określonego cudzoziemca. Określa ono podmiot powierzający wykonywanie pracy, stanowisko lub rodzaj pracy oraz okres ważności zezwolenia.

Zezwolenie na pracę zachowuje jednak ważność m.in. w przypadku:

● gdy podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi zamierza powierzyć mu na okresy łącznie nieprzekraczające 30 dni w roku kalendarzowym wykonywanie pracy o innym charakterze lub na innym stanowisku niż określone w zezwoleniu,

● zmiany siedziby lub miejsca zamieszkania, nazwy lub formy prawnej działania podmiotu powierzającego wykonywanie pracy przez cudzoziemca, a także przejęcia pracodawcy lub jego części przez innego pracodawcę,

● przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę - pod warunkiem że podmiot powierzający cudzoziemcowi wykonywanie pracy niezwłocznie powiadomi o dokonanej zmianie na piśmie wojewodę, który wydał zezwolenie.

Zezwolenie na pracę może także zachować ważność, w sytuacji gdy:

● cudzoziemiec, w uzgodnieniu z podmiotem powierzającym mu wykonywanie pracy na terytorium Polski, nie podjął jej w okresie trzech miesięcy od początkowej daty ważności zezwolenia na pracę,

● cudzoziemiec, w uzgodnieniu z podmiotem powierzającym mu wykonywanie pracy, przerwał wykonywanie pracy na okres przekraczający trzy miesiące

- jeżeli przyczyna takiego opóźnienia lub przerwy jest uzasadniona, a podmiot powierzający wykonywanie pracy przez cudzoziemca niezwłocznie zawiadomił na piśmie o tych sytuacjach wojewodę, który wydał zezwolenie.

Jeśli zatem spółka chce powierzyć cudzoziemcowi, na okres dwóch tygodni, inną pracę niż określona w zezwoleniu, musi zawiadomić o tym wojewodę (zgodnie ze wzorem informacji zawartym w załączniku nr 6 do rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej z 29 stycznia 2009 r. w sprawie wydawania zezwolenia na pracę cudzoziemca).

Art. 88i ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2008 r. nr 69, poz. 415 z późn.zm.).

Załącznik nr 6 do rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej z 29 stycznia 2009 r. w sprawie wydawania zezwolenia na pracę cudzoziemca (Dz.U. nr 16, poz. 84).

Nie. Zgodnie z ustawą z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zezwolenie na pracę jest wymagane m.in. w przypadku, gdy cudzoziemiec: wykonuje pracę na terytorium Polski na podstawie umowy z podmiotem, którego siedziba lub miejsce zamieszkania (albo oddział, zakład lub inna forma zorganizowanej działalności) znajduje się w Polsce. Wykonywanie pracy przez cudzoziemca oznacza nie tylko zatrudnienie (czyli świadczenie pracy na podstawie stosunku pracy, stosunku służbowego lub umowy o pracę nakładczą), ale także wykonywanie innej pracy zarobkowej. Inną pracą zarobkową jest zaś m.in. wykonywanie pracy lub świadczenie usług na podstawie umów cywilnoprawnych, w tym umowy agencyjnej, zlecenia lub o dzieło. Podmiotem powierzającym wykonywanie pracy przez cudzoziemca jest jednostka organizacyjna, choćby nie posiadała osobowości prawnej lub osoba fizyczna, która na podstawie umowy lub innego stosunku prawnego powierza wykonywanie pracy cudzoziemcowi.

W przypadku opisanym w liście zezwolenie nie jest jednak wymagane, gdyż cudzoziemiec, któremu powierzona zostanie praca, ma Kartę Polaka, będącą dokumentem potwierdzającym przynależność do narodu polskiego. Osoby mające ważną Kartę Polaka są zwolnione z obowiązku posiadania zezwolenia na pracę.

Art. 2 ust. 1 pkt 11, pkt 21b, pkt 40 i pkt 43 oraz art. 87 ust. 2 pkt 6 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz.U. z 2008 r. nr 69, poz. 415 z późn. zm.).

@RY1@i02/2010/121/i02.2010.121.168.0003.001.jpg@RY2@

Fot. Marek Matusiak

Anna Puszkarska, radca prawny

Anna Puszkarska

radca prawny