Pracownik musi się odwołać od wadliwego rozwiązania umowy

Zasadą jest, że w dniu rozwiązania lub wygaśnięcia stosunku pracy pracodawca powinien wydać świadectwo pracy pracownikowi lub osobie upoważnionej przez niego na piśmie. Jeżeli pracownik uważa, że wydane mu świadectwo pracy zawiera nieprawdziwe lub niepełne informacje, to - w ciągu siedmiu dni od jego otrzymania - może wystąpić do pracodawcy z wnioskiem o sprostowanie świadectwa pracy. Pracodawca ma obowiązek rozpatrzyć taki wniosek w ciągu siedmiu dni od jego otrzymania. W razie uwzględnienia wniosku powinien wydać pracownikowi nowe świadectwo pracy w tym terminie. Jeśli zaś uzna zastrzeżenia pracownika za nieuzasadnione, zawiadamia go na piśmie o negatywnym wyniku rozpatrzenia wniosku. W razie nieuwzględnienia wniosku przez pracodawcę pracownik może - w ciągu siedmiu dni od zawiadomienia o odmowie sprostowania świadectwa pracy - wystąpić z żądaniem jego sprostowania do sądu pracy.

Sprostowanie oznacza jednak tylko poprawienie, skorygowanie informacji, sprostowanie błędu. Poprzez zastosowanie powyższej procedury pracownik nie będzie mógł więc skutecznie zakwestionować trybu rozwiązania z nim umowy przez pracodawcę, a więc stanu prawnego. Pracownik zwolniony dyscyplinarnie, który nie zgadza się z taką decyzją pracodawcy, powinien wnieść żądanie przywrócenia do pracy lub odszkodowania do sądu pracy w ciągu 14 dni od doręczenia mu zawiadomienia o rozwiązaniu z nim umowy (art. 264 par. 2 i art. 56 k.p.).

W uchwale z 7 maja 1991 r. (I PZP 13/91, LEX 14687) SN stwierdził co prawda, że możliwość wystąpienia na drogę sądową z żądaniem sprostowania świadectwa pracy nie jest uzależniona od jakiegokolwiek uprzedniego wyroku sądowego. Jednak zgodnie z uchwałą SN z 4 listopada 2009 r. (I PZP 4/09, OSNP 2010/13-14/154) pracownik nie może skutecznie dochodzić sprostowania świadectwa pracy w części dotyczącej stwierdzenia, że stosunek pracy został rozwiązany przez pracodawcę bez wypowiedzenia z winy pracownika, kwestionując zgodność z prawem tego rozwiązania, bez wystąpienia z powództwem o roszczenia z tytułu niezgodnego z prawem rozwiązania stosunku pracy na podstawie art. 56 k.p.

SN przypomniał, że świadectwo pracy zawiera wyłącznie przytoczenie faktów wymienionych w przepisach. Nie ma w nim elementów ocennych. Samo przez się nie tworzy praw podmiotowych ani ich nie pozbawia. Pracodawca wydaje świadectwo pracy niezwłocznie, a więc jeszcze przed ewentualnym zweryfikowaniem legalności trybu rozwiązania umowy przez sąd pracy i ten właśnie - zastosowany w danym przypadku - tryb podaje w treści świadectwa. Zgodnie z kodeksem pracy czynności prawne pracodawcy dotyczące rozwiązania stosunku pracy są zaś skuteczne i prowadzą do rozwiązania tego stosunku, choćby były niezgodne z prawem. Mogą one zostać podważone tylko w drodze odpowiedniego powództwa, z którym pracownik powinien wystąpić w terminach przewidzianych w kodeksie pracy. SN podkreślił, że jeśli pracownik nie skorzysta z takiego powództwa, to już w żadnym innym postępowaniu nie będzie mógł zakwestionować rozwiązania z nim stosunku pracy.

@RY1@i02/2011/043/i02.2011.043.209.002a.001.jpg@RY2@

Anna Puszkarska, radca prawny

Anna Puszkarska

radca prawny