Dziennik Gazeta Prawana logo

Dyżur medyczny nie stanowi pracy w godzinach nadliczbowych

Czas pracy części pracowników zakładów opieki zdrowotnej znacząco różni się od ogólnej regulacji kodeksu pracy, przysparzając niejednokrotnie dużych problemów interpretacyjnych. Wątpliwości budzi nawet zakres stosowania norm czasu pracy wynikających z ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, gdyż wyłączenie spod stosowania przepisów szczególnych dotyczy pracowników technicznych, gospodarczych i obsługi, a pojęcia te nigdy nie zostały wprost zdefiniowane. Z tych względów warto przeanalizować wynikające z cytowanej ustawy wyjątki oraz możliwość ich stosowania do konkretnych grup pracowników

W zakładach opieki zdrowotnej (dalej ZOZ) obowiązują równolegle cztery różne normy czasu pracy. Podstawowa norma jest charakterystycznym elementem zatrudnienia w ZOZ, gdyż ustala dobowy czas pracy na poziomie 7 godzin 35 minut, a średniotygodniowy na przeciętnie 37 godzin 55 minut. Nie oznacza to jednak, że wszyscy pracownicy ZOZ będą pracować o 25 minut krócej niż ogół zatrudnionych, gdyż do części z nich stosuje się klasyczną ośmiogodzinną normę dobową oraz 40-godzinną przeciętną normę tygodniową. Problemów przysparza jedynie ustalenie, jaką normę czasu pracy stosować do konkretnych pracowników - tym bardziej że pewne grupy pracowników ZOZ korzystają z prawa skrócenia czasu pracy poniżej ustawowych norm w szczególności ze względu na rodzaj pracy, jej szkodliwość lub uciążliwość dla zdrowia bądź własną niepełnosprawność.

Pozostało 91% treści
Ten artykuł przeczytasz tylko z aktywną subskrypcją Premium.
Skorzystaj z PROMOCJI NA PIERWSZY MIESIĄC.

Zyskaj nielimitowany dostęp do wszystkich treści:
wyjaśnień ekspertów, raportów i pogłębionych analiz oraz narzędzi dla specjalistów.

Możesz anulować w dowolnym momencie.
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.