Rady do zmiany, ale nie od razu

Projekt nowelizacji ustawy o informowaniu pracowników i przeprowadzaniu z nimi konsultacji, którego inicjatorem był Instytut Spraw Obywatelskich (ISO), przewiduje m.in. wydłużenie (w praktyce) kadencji rad. Formalnie nadal miałyby one trwać cztery lata, ale poprzedni skład działałby do pierwszego posiedzenia nowej rady. Wybory organizowałby pracodawca, bez konieczności zgłaszania wniosku przez co najmniej 10 proc. załogi. Zmieniłyby się też zasady wyłaniania członków. Obecnie w firmie zatrudniającej do 100 osób kandydata do rady może zgłosić grupa 10 pracowników, a w większym przedsiębiorstwie – 20 zatrudnionych. Projekt przewiduje inne progi. W podmiotach do 100 zatrudnionych do zgłoszenia wystarczyłoby poparcie pięciu osób, w tych do 500 pracujących – 10 osób, a w firmach z co najmniej 500-osobową załogą – 20 osób. Tego typu zmiany są uzasadniane m.in. koniecznością ograniczenia ryzyka epidemicznego (które byłoby zwiększone w związku z koniecznością np. przeprowadzania wyborów lub pozyskania podpisów pod listami kandydatów). Wskazywano na to w trakcie posiedzenia połączonych trzech komisji senackich, które odbyło się w tym tygodniu. – Otrzymywaliśmy zgłoszenia od członków rad w sprawie problemów z ich funkcjonowaniem w okresie epidemii. Te mankamenty były widoczne już wcześniej, m.in. w związku z tym, że członkowie rad nie są chronieni jak działacze związków zawodowych. Pracownicy boją się je organizować – tłumaczył Rafał Górski, prezes ISO.

Ostatecznie komisje zdecydowały się poprzeć tę inicjatywę, ale senatorowie PiS wstrzymali się od głosu. W tym samym dniu projektem zajął się zespół ds. prawa pracy Rady Dialogu Społecznego. Propozycje Senatu negatywnie oceniły związki zawodowe oraz część organizacji pracodawców (w tym m.in. Konfederacja Lewiatan).