Przybędzie sądowych sporów o ochronę

Chodzi o rozwiązania zawarte w rządowym projekcie nowelizacji kodeksu pracy, który realizuje dwie unijne dyrektywy (w tym tę z 20 czerwca 2019 r. w sprawie równowagi między życiem zawodowym a prywatnym rodziców i opiekunów; Dz.U. L 188/79). Głównym celem modyfikacji jest zapewnienie większej stabilności i przewidywalności pracy oraz skuteczniejszej ochrony przed zwolnieniem. Już samo rozszerzenie uprawnień ochronnych może skutkować wzrostem liczby sporów z pracodawcami, którzy nie dostosują się do nowych wymogów. Na dodatek są one nieprecyzyjne i będą wywoływać zapewne spory interpretacyjne, które też mogą kończyć się na wokandzie.

O jakie szczegółowe regulacje chodzi? Jedna z najważniejszych planowanych zmian przewiduje, że pracodawca będzie musiał uzasadniać wypowiedzenie umowy na czas określony (teraz wymóg ten dotyczy tylko kontraktów bezterminowych). Takie rozwiązanie może rozszerzyć liczbę sporów sądowych, bo zatrudnieni terminowo będą mogli nie tylko skarżyć - jak do tej pory - ewentualną bezprawność zwolnienia, ale także kwestionować przed sądem zasadność (prawdziwość) przyczyn zakończenia zatrudnienia. Jednocześnie projekt przewiduje, że powodem zwolnienia nie może być m.in. wystąpienie przez pracownika z wnioskiem o zmianę rodzaju pracy lub umowy na tę na czas nieokreślony (lub o zatrudnienie na pełny etat) oraz dochodzenie informacji o warunkach zatrudnienia, w tym np. o zapewnianych przez firmę szkoleniach (lub domaganie się wliczenia szkoleń do czasu pracy). Przepisy jednoznacznie wskażą też, że powodem zwolnienia nie może być też jednoczesne (równoległe) zatrudnienie w innej firmie. W przypadku naruszenia takiej ochrony podwładny będzie miał prawo do odszkodowania w wysokości nie niższej niż minimalna płaca. To pracodawca będzie musiał udowodnić, że przy rozwiązywaniu umowy kierował się obiektywnymi powodami.