Poradnia z prawa pracy

Wybór systemu czasu pracy dla głównej księgowej, pełniącej także stanowisko kierownika wydziału, należy do pracodawcy. Kwestia ta nie jest uregulowana w ustawie o pracownikach samorządowych (dalej: u.p.s.). Zatem na mocy art. 43 ust. 1 u.p.s. w sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu pracy (dalej: k.p.). Pracodawca, który wybiera zadaniowy system czasu pracy, powinien pamiętać, że system ten może być stosowany tylko w określonych przypadkach. I tak zgodnie z art. 140 k.p. zadaniowy system czasu pracy można wprowadzić, jeżeli jest to uzasadnione rodzajem pracy, jej organizacją lub miejscem wykonywania pracy. W praktyce uznaje się, że wprowadzenie zadaniowego systemu czasu pracy jest dopuszczalne, jeśli:

• pracodawcy trudno jest kontrować sposób wykonywania przez pracownika powierzonej mu pracy,
• ewidencja czasu pracy pracownika jest utrudniona,
• nie zachodzi potrzeba przebywania pracownika w zakładzie w określonych odgórnie godzinach,
• zapotrzebowanie na daną pracę jest zmienne i trudne do przewidzenia,
• praca jest uzależniona od działań pracownika (tj. nie ma potrzeby współpracy z innymi pracownikami).

W przypadku gdy przynajmniej jeden warunek jest spełniony, nie ma prawnych przeciwwskazań, aby główna księgowa była zatrudniona w zadaniowym systemie czasu pracy. Zadaniowy system czasu pracy ustala się w układzie zbiorowym pracy lub w regulaminie pracy albo w obwieszczeniu, jeżeli pracodawca nie jest objęty układem zbiorowym pracy lub nie jest obowiązany do ustalenia regulaminu pracy (art. 150 k.p.). Z obowiązującego w urzędzie aktu wewnątrzzakładowego (np. z regulaminu pracy) powinno zatem wynikać, że taki system czasu pracy jest w nim stosowany i którzy pracownicy (lub jakie grupy pracowników) są tym systemem objęci. Poza określeniem zadaniowego systemu czasu pracy w akcie wewnątrzzakładowym pracodawca nie ma żadnych dodatkowych obowiązków związanych z jego wprowadzeniem.