Prawo pracy

Firma Y jest spółką adwokacką. Ze względu na charakter działalności każdego dnia przychodzi do niej dużo listów poleconych adresowanych zazwyczaj do konkretnych pracowników. Zgodnie z wytycznymi zarządu po odbiorze poczty pracownice sekretariatu powinny niezwłocznie dostarczyć listy adresatom - bez otwierania, chyba że dana osoba jest nieobecna. Jako że zwłoka w odpowiedzi na ważny list mogłaby wywrzeć bardzo negatywne skutki, zarząd polecił sekretarkom, aby w przypadku nieobecności adresata otwierały list i po zapoznaniu się z treścią przekazywały go osobie, która w danej sprawie zastępuje nieobecnego.

TEZA: Czasem pracy (art. 128 par. 1 kodeksu pracy) pracownika wykonującego obowiązki pracownicze na określonym obszarze, do czego niezbędne jest stałe przemieszczanie się, jest także czas poświęcony na niezbędne przejazdy. Jest więc obojętne, jakim środkiem transportu pracownik się przemieszcza (własnym, dostarczonym przez pracodawcę czy publicznym), jak również czym się zajmuje w czasie przejazdu (prowadzi samochód, świadczy pracę możliwą do wykonania w czasie przejazdu czy też odpoczywa). Za czas pracy może być również uznany czas poświęcony na wykonywanie obowiązków pracowniczych w miejscu zamieszkania pracownika, jeżeli nie ma on zorganizowanego przez pracodawcę żadnego miejsca (biura), które mogłoby być traktowane jako filia siedziby pracodawcy.

TEZA: Udział pracowników w prywatnym spotkaniu okolicznościowym lub pożegnalnym innych pracowników, zorganizowanym za zgodą pracodawcy po godzinach pracy oraz po godzinach funkcjonowania zakładu pracy w wydzielonej części (pomieszczeniu socjalnym) siedziby pracodawcy połączony ze spożywaniem za przyzwoleniem pracodawcy niewielkich ilości alkoholu nie stanowi ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych (art. 52 par. 1 pkt 1 kodeksu pracy), chyba że doszło do naruszenia porządku i spokoju w miejscu pracy lub porządku publicznego.

Pracodawca prowadzi firmę budowlaną. Otrzymał pilne zlecenie przeprowadzenia prac remontowych na wysokości od swojego strategicznego kontrahenta. W związku z tym, że w danym momencie nie dysponował sprzętem zabezpieczającym pracowników przed upadkiem z wysokości, do jego wykonania skierował najbardziej doświadczonych, wskazując, że środki ochronne zostaną im dostarczone najszybciej, jak to będzie możliwe. Czy działanie pracodawcy było legalne? Jeśli nie, jakie sankcje mu za to grożą i czy zatrudnieni mogli odmówić rozpoczęcia prac?

TEZA: Zakaz rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia po stawieniu się pracownika do pracy w związku z ustaniem przyczyny nieobecności (art. 53 par. 3 k.p.) nie ma zastosowania, jeżeli pracownik jest nadal niezdolny do pracy wskutek choroby powodującej tę niezdolność, a do pracy zgłasza się tylko w celu przerwania biegu okresu uprawniającego pracodawcę do rozwiązania umowy o pracę. Jeśli w takim przypadku pracownik stawi się do pracy i zgłosi gotowość jej wykonywania, to obowiązkiem pracodawcy jest w pierwszej kolejności skierowanie pracownika na kontrolne badania lekarskie przewidziane w art. 229 par. 2 k.p. Dopiero pozytywny wynik takich badań (stwierdzenie braku przeciwwskazań medycznych do wykonywania dotychczasowej pracy) będzie stanowił dla pracodawcy przeszkodę w rozwiązaniu z pracownikiem umowy o pracę w trybie art. 53 k.p.

Problem dotyczy m.in. tego, czy praca i opieka nad dzieckiem powinny być łączone w każdej dniówce. Wydaje się też, że pracodawca nie musi uwzględniać wniosku podwładnego o pracę w konkretne dni tygodnia