Faktoring odwrotny: zmiany w MSSF oraz ryzyko płynności
Od początku tego roku weszły w życie zmiany w MSSF 7 i MSR 7 dotyczące rachunkowości faktoringu odwrotnego, zwanego także finansowaniem dostawców lub finansowaniem łańcucha dostaw. Ponadto w priorytetach dotyczących sprawozdań finansowych za rok 2023 Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) zwrócił uwagę na ten rodzaj umów w kontekście ryzyka płynności. Na prośbę czytelników przedstawiamy ostatnie zmiany w przepisach, a także wskazujemy, co one oznaczają dla podmiotów, które korzystają z faktoringu odwrotnego. Przypominamy też wcześniejsze regulacje dotyczące ww. umów.
Umowy faktoringu odwrotnego są zawierane pomiędzy instytucją finansową (faktorem) a podmiotem będącym dłużnikiem (faktorantem). Ich przedmiotem są przede wszystkim zobowiązania handlowe, choć mogą to być także zobowiązania leasingowe. Opcjonalnie dodatkowymi stronami umowy mogą być dostawcy, których należności są przedmiotem umowy. Celem umów faktoringu odwrotnego jest przede wszystkim wydłużenie terminu spłaty zobowiązania za dostarczone towary lub usługi. Z perspektywy dostawców umowy takie pozwalają na terminowe otrzymanie zapłaty lub nawet na wcześniejsze otrzymanie środków pieniężnych (w kwocie pomniejszonej o dyskonto odzwierciedlające wartość pieniądza w czasie). W efekcie strona (bądź strony) umowy zarządzają w ten sposób kapitałem pracującym, co ma przełożenie na wskaźniki finansowe, a w szczególności na kowenanty kredytowe.
Na rynku występuje duże zróżnicowanie umów faktoringu odwrotnego – poza wydłużaniem terminu uiszczenia zapłaty przez odbiorcę, skracaniem terminu otrzymania płatności przez dostawcę (dostępnych w różnych wariantach), możliwe jest też uczestniczenie dłużnika w przychodach faktora z tytułu przedterminowej spłaty, z której korzysta dostawca. Przykładowo, jeżeli przedmiotem faktoringu jest zobowiązanie handlowe o wartości 10 000 zł z terminem zapłaty 30 dni, a dostawca decyduje się na otrzymanie zapłaty natychmiast z dyskontem 50 zł, wówczas może (ale nie musi) występować mechanizm wynagrodzenia przekazywanego przez faktora dla dłużnika w kwocie np. 5 zł. Taka forma wynagrodzenia nie musi być ustalana na poziomie poszczególnych faktur, lecz może być rozliczana zbiorczo, np. raz na kwartał, i do tego może być uzależniona od ustalonych progów, powyżej których takie wynagrodzenie jest wypłacane.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.