Piotr Arak

Jeszcze niedawno starość kojarzyła się z emeryturą, domowymi kapciami, chorobami i powolnym wycofywaniem się z życia zawodowego. Dziś coraz częściej brzmi to jak anachronizm. Świat się starzeje, ale – paradoksalnie – starzeje się zdrowiej. Senior w XXI w. to już nie tylko biorca świadczeń, lecz często aktywny uczestnik rynku pracy, nierzadko sprawniejszy i kompetentniejszy niż niejeden młodszy kolega. W epoce, w której demografia staje się jednym z wiodących aktorów w ekonomicznym teatrze, zdrowe starzenie się zyskuje na znaczeniu.

Często słyszymy, że ochrona klimatu to luksus, na który nas nie stać – że przyjdzie za to nam zapłacić wolniejszym wzrostem gospodarczym. Co przekłada się na ponurą wizję deindustrializacji Europy, utraty konkurencyjności i masowych zwolnień. Takie głosy słychać właściwie od momentu, gdy UE zaczęła wprowadzać pierwsze elementy pakietu klimatycznego. Jednak pojawiają się i inne głosy, które z ekscytacją mówią o „nowym paradygmacie rozwoju” – mniejszej konsumpcji, być może niższym tempie wzrostu, ale za to w harmonii z planetą.

Niemcy, borykające się z ogromnym kryzysem strukturalnym, stoją przed trudnymi wyborami. A każdy ze scenariuszy wyjścia z tarapatów niesie za sobą ryzyka również dla Europy. Oto pięć dróg, które mogłyby zmienić dynamikę sytuacji w tym kraju – od wyjścia ze strefy euro, przez próbę brokerowania pokoju na Wschodzie, aż po zerwanie z polityką czarnego zera.

W Wielkiej Brytanii doszło do zmiany warty i po kilkunastu latach w opozycji rząd formuje Partia Pracy. Rządzący dotychczas konserwatyści żyli w cieniu dokonań Żelaznej Damy Margaret Thatcher, deregulacji i cięć jeszcze z czasów Davida Camerona i kryzysu finansowego.