Sebastian Kryczka

Dotyczy ono każdej formy działalności. W przypadku podmiotów zatrudniających ma charakter szczególny – osobowy, socjalny, gospodarczy oraz techniczno-organizacyjny. Potocznie z pojęciem ryzyka utożsamia się działanie czy przedsięwzięcie, z którym wiąże się możliwość wystąpienia niepożądanych skutków. Ustawa z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 1502 ze zm.; dalej: k.p.) nie zawiera legalnej definicji tego pojęcia, mimo że do niego się odwołuje.

Stosowanie się do dyspozycji pracodawcy to standard. Pracownik może odmówić wykonania jego polecenia tylko wyjątkowo, m.in. gdy jest bezprawne lub wykracza poza umówioną pracę

Firma prowadząca działalność w zakresie nowych technologii informatycznych zatrudniła menedżera. Pracodawca wraz z umową o pracę przedłożył pracownikowi do podpisania umowę o zakazie konkurencji, która będzie obowiązywała 5 lat po ustaniu zatrudnienia. Uznał bowiem, że pracownik wcześniej czy później zetknie się ze szczególnie ważnymi informacjami, których ujawnienie może narazić firmę na szkodę. Czy w takich okolicznościach miał on prawo zobowiązać pracownika do podpisania takiej umowy (jeszcze przed formalnym dopuszczeniem do pracy)? Czy podwładny może zakwestionować, obowiązywanie klauzuli konkurencyjnej, uznając, że informacje do których miał dostęp, nie były szczególnie ważne? Co w przypadku, gdy w ocenie pracownika informacje szczególnie ważne utraciły swój charakter na skutek upływu czasu?