Rafał Woś

Opowiadanie o historii (także społecznej) poprzez zdjęcia nie jest pomysłem nowym – zna go każdy miłośnik publikacji typu „Warszawa na starych fotografiach”. Sam spędziłem kiedyś upojne dwa zimowe tygodnie w chorwackiej Puli (tej od efektownego rzymskiego amfiteatru) ze wspaniałą książką opisującą historię miasta przez soczewkę starych, cesarsko-królewskich, a potem włoskich i jugosłowiańskich pocztówek. Ale w przypadku pracy Agnieszki Pajączkowskiej mamy do czynienia z czymś więcej. 

Media nie są tylko obiektywnym sprawozdawcą rzeczywistości ekonomicznej. One ją także tworzą. Ale czy ich wpływ da się zmierzyć? Są specjaliści, którzy twierdzą, że jak najbardziej.

Jeśli śledzicie sprawy ekonomiczno -biznesowe odpowiednio długo, to nazwisko Jacka Welcha nie może być wam obce. Facet stał na czele General Electric (wtedy topowej amerykańskiej korporacji). Zaczął w 1981 r. wraz ze świtem reaganomiki, na emeryturę przeszedł u progu XXI w. Ale kapliczki ku czci św. Jacka W. spotkać można było na dużych i małych szlakach współczesnego kapitalizmu jeszcze przez wiele kolejnych lat.

„Analogie są zdradliwe. Zwłaszcza gdy nie zawierają porównań”. Opatrzyłem te dwa zdania cudzysłowem, choć nie są cytatem. Wymyśliłem maksymę przed chwilą, jest to parafraza przypisywanego Twainowi powiedzenia, że „Przepowiednie są trudne. Zwłaszcza gdy dotyczą przyszłości”. Mój pomysł to efekt zderzenia z najnowszym wykwitem ekonomicznej blogosfery dotyczącym tureckiej inflacji.