Artykuły autora

No właśnie, dlaczego? Już w 1957 r. chicagowski ekonomista Anthony Downs pokazał, że chodzenie na wybory jest nonsensowne. Z punktu widzenia neoklasycznej ekonomii, która opiera się na założeniu, że każdy z nas działa w sposób racjonalny. Z tej perspektywy demokratyczne wybory bezpośrednie to absurd. Koszt wzięcia w nich udziału jest duży. Bo trzeba nie tylko pójść do lokalu (to akurat łatwe). Dużo bardziej kosztowne są przygotowania do oddania głosu. Prawie nikt nie idzie przecież na wybory i nie stawia krzyżyka na chybił trafił. Większość głosujących stara się jakoś tam śledzić kampanię, przedyskutować sprawę ze znajomymi, poczytać czy posłuchać rad ekspertów. I po co to wszystko? Jaka jest szansa, że nasz głos zaważy na wyniku elekcji? Lepiej o tym nawet nie myśleć. Decydujący głos to możemy sobie oddać w wyborach na przewodniczącego wspólnoty mieszkaniowej (a i to nie zawsze), a nie na szczeblu wyborów prezydenckich czy parlamentarnych.

O tym, że następny kryzys będzie straszny, jeszcze straszniejszy niż poprzedni, i dlaczego na pewno go nie unikniemy.

Liberalizm? Socjalizm? Keynesizm? Wydaje się, że to gdzieś między tymi wyrazistymi ideami rozgrywają się najważniejsze debaty współczesności. Ale to nieprawda. Najpotężniejsza dziś szkoła ekonomiczna jest zupełnie bezbarwna. Naturalna jak powietrze, którym oddychamy. I może dlatego jest tak niebezpieczna. To teoria wyboru publicznego (ang. public choice)

Dlaczego hekatomba? Czy to nie przesada? Po co rozdrapywać stare rany? To było tak dawno. A poza tym dziś to każdy głupi może sobie krytykować, a wtedy trzeba było działać! To najczęstsze zarzuty, które pojawiały się, gdy braliśmy pod lupę rok 1990. Spróbujemy na nie odpowiedzieć

Polskie rolnictwo, pozostające w większości w rękach prywatnych, wydawało się wyspą kapitalizmu w morzu realnego socjalizmu. To jednak właśnie na wsi dojrzały pierwsze transformacyjne grona gniewu.