Maciej Ambroziewicz

Kilka tygodni temu Polskę obiegła informacja przekazana przez Związek Zawodowy Inżynierów i Techników PZL-Świdnik, że pracownicy produkcyjni tego przedsiębiorstwa odgórną decyzją pracodawcy zostali pozbawieni miejsc siedzących („zmiana organizacji pracy”) i swoje obowiązki wykonują, stojąc przy stołach produkcyjnych lub na klęczkach. Koledzy związkowcy z Włoch, gdy się o tym dowiedzieli, spytali nawet, czy chodzi o jakąś produkcję wysoce religijnej natury. Żarty żartami, ale przy tej okazji można – i warto – spytać: czy i kiedy pracodawca musi rzeczywiście organizować pracę w pozycji siedzącej?

 Po zmianie siedziby zakładu pracy okazało się, że na nowej powierzchni właściciel budynku nie zapewnił pomieszczeń higieniczno-sanitarnych dla osób niepełnosprawnych. Co prawda obecnie nie zatrudniamy takich pracowników, jednakże gdyby taka osoba podjęła u nas pracę, miałaby utrudnione możliwości korzystania z odpowiednio przystosowanych pomieszczeń. Kto zgodnie z przepisami ponosi odpowiedzialność za zapewnienie takich pomieszczeń: pracodawca czy właściciel/zarządca danej nieruchomości?

Rozmowa z prof. Jerzym Wratnym z Instytutu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk

Zamierzam otworzyć salon odnowy biologicznej, w którym będą wykonywane usługi fryzjersko-kosmetyczne. Znajoma, która świadczy podobne usługi, powiedziała mi, że pracownicy takiego zakładu powinni mieć książeczki badań sanitarno-epidemiologicznych. Czy rzeczywiście tak jest?