Artykuły autora

Przedsiębiorca (podatnik VAT czynny oraz podatnik VAT UE) świadczy usługi oddelegowania pracowników do różnych państw UE (głównie Niemcy, Francja i kraje Beneluxu). Na okres od 21 września do 30 października 2017 r. na podstawie umowy zawartej z hiszpańską winnicą (hiszpański podatnik VAT i VAT UE) oddelegowano pracowników do zbiorów winogron. Zgodnie z umową usługa ma być rozliczona w trzech 10-dniowych okresach (od 21 do 30 września, od 1 do 10 października i od 11 do 20 października). Łącznie przedsiębiorca ma otrzymać 90 tys. zł, w trzech częściach po 30 tys. zł. Każda z części wynagrodzenia ma być płatna w terminie 15 dni od doręczenia faktury, która będzie mogła być wystawiona dopiero po zakończeniu każdego z tych 10-dniowych okresów rozliczeniowych. Fakturę za pierwszy 10-dniowy okres wystawiono już 2 października 2017 r. W jaki sposób przedsiębiorca powinien rozliczyć świadczenie tej usługi? Przypuszcza on, że łączne koszty uzyskania przychodów związane z realizacją tego kontraktu wyniosą 75 tys. zł. VAT rozlicza na zasadach ogólnych (deklaracje VA-7), a podatek dochodowy rozlicza na zasadzie podatku liniowego, prowadząc księgi rachunkowe. Zaliczki na PIT opłaca miesięcznie. Dla celów VAT przedsiębiorca jest zarejestrowany wyłącznie w Polsce.

ABC sp. z o.o. (podatnik VAT czynny) jest producentem materiałów budowlanych. Spółka, zajmująca się wyłącznie sprzedażą opodatkowaną VAT, 9 i 10 września 2017 r. wzięła udział w targach budowlanych. Osoby odwiedzające jej stoisko mogły zabrać jeden lub kilka gadżetów reklamowych zaopatrzonych w logo firmy (długopisy, smycze, breloczki). Ich wykonanie w lipcu 2017 r. zlecono firmie X (podatnik VAT czynny). Gadżety zostały dostarczone spółce 14 sierpnia 2017 r. łącznie z wystawioną przez firmę X tego dnia fakturą na kwotę 3690 zł (w tym VAT 690 zł), która nie zawierała wyrazów "metoda kasowa". Wartość netto poszczególnego gadżetu nie przekracza 10 zł netto. 21 sierpnia 2017 r. ABC dokonała zapłaty za nabyte gadżety przelewem na rachunek bankowy firmy X. Gadżety nierozdane na targach spółka zamierza wyłożyć w recepcji swego biura, dzięki czemu będą mogły je zabierać osoby odwiedzające siedzibę firmy. Jak spółka powinna rozliczyć na gruncie VAT i CIT nabycie, a następnie przekazanie gadżetów osobom odwiedzającym targi? Zgodnie z obowiązującą polityką rachunkowości koszty reklamy spółka rozlicza w dacie ich poniesienia, natomiast VAT i zaliczki na CIT rozlicza za okresy miesięczne. Rokiem podatkowym spółki jest rok kalendarzowy.

ABC sp. z o.o. (podatnik VAT czynny) jest producentem materiałów budowlanych. Spółka, zajmująca się wyłącznie sprzedażą opodatkowaną VAT, 9 i 10 września 2017 r. wzięła udział w targach budowlanych. Osoby odwiedzające jej stoisko mogły zabrać jeden lub kilka gadżetów reklamowych zaopatrzonych w logo firmy (długopisy, smycze, breloczki). Ich wykonanie w lipcu 2017 r. zlecono firmie X (podatnik VAT czynny). Gadżety zostały dostarczone spółce 14 sierpnia 2017 r. łącznie z wystawioną przez firmę X tego dnia fakturą na kwotę 3690 zł (w tym VAT 690 zł), która nie zawierała wyrazów „metoda kasowa”. Wartość netto poszczególnego gadżetu nie przekracza 10 zł netto. 21 sierpnia 2017 r. ABC dokonała zapłaty za nabyte gadżety przelewem na rachunek bankowy firmy X. Gadżety nierozdane na targach spółka zamierza wyłożyć w recepcji swego biura, dzięki czemu będą mogły je zabierać osoby odwiedzające siedzibę firmy. Jak spółka powinna rozliczyć na gruncie VAT i CIT nabycie, a następnie przekazanie gadżetów osobom odwiedzającym targi? Zgodnie z obowiązującą polityką rachunkowości koszty reklamy spółka rozlicza w dacie ich poniesienia, natomiast VAT i zaliczki na CIT rozlicza za okresy miesięczne. Rokiem podatkowym spółki jest rok kalendarzowy.

X spółka z o.o. (podatnik VAT czynny) działa od 2002 r. i jest małym podatnikiem. VAT i zaliczki na CIT rozlicza za okresy kwartalne. W VAT nie wybrała kasowej metody rozliczeń podatku, o której mowa w art. 21 ustawy o VAT. Rokiem podatkowym spółki jest rok kalendarzowy. Spółka świadczy usługi likwidacji szkód m.in. na zlecenie towarzystwa ubezpieczeniowego Y (którego siedziba działalności gospodarczej znajduje się w Polsce). Świadczone przez nią usługi obejmują m.in. usługi call center, ustalanie przyczyn i okoliczności powstania szkód, szacowanie wysokości szkód, przygotowanie kompletnej dokumentacji niezbędnej do rozpatrzenia zgłoszonego roszczenia, podejmowanie decyzji merytorycznych w sprawach szkodowych, zorganizowanie pomocy w miejscu zdarzenia, naprawę uszkodzonych rzeczy, wynajem samochodu zastępczego, holowanie uszkodzonego pojazdu, udzielanie poszkodowanym informacji o warunkach ubezpieczenia i wszelkie inne czynności natury technicznej. Zgodnie z umową z towarzystwem ubezpieczeniowym fakturuje usługi wykonane w danym miesiącu. W miesiącach lipiec, sierpień i wrzesień 2017 r. (III kwartał 2017 r.) spółka X wykonała na rzecz towarzystwa ubezpieczeniowego Y usługi o łącznej wartości 127 300 zł (zgodnie z umową cena ma zostać powiększona o należny VAT). Umowa przewiduje 30-dniowy termin płatności, liczony od dnia wystawienia faktury. Jak spółka X powinna, w związku ze zmianami od 1 lipca 2017 r., dokonać rozliczenia VAT i CIT świadczonych w III kwartale 2017 r. usług likwidacji szkód?

Czy można przyjąć, że przedsiębiorca ma prawo do zaliczenia wydatków na zakup garniturów do kosztów uzyskania przychodów?

Prowadzę biuro rachunkowe i mam kłopot z rozliczeniem klienta. Jest to przedsiębiorca prowadzący biuro architektoniczno-projektowe, który w związku z prowadzoną działalnością odbywa spotkania z klientami, potencjalnymi kontrahentami itd. Z uwagi na obowiązujące standardy dotyczące stroju na wszystkie te spotkania wkłada garnitur. Przedsiębiorca uważa, że ma prawo do zaliczenia wydatków na zakup garniturów do swoich kosztów uzyskania przychodów, ponieważ wydatek ten stanowi ogólny koszt w jego działalności i jako taki jest związany z uzyskiwaniem przez niego przychodów. Podkreśla, że garnitury, których koszty zakupu zostałyby przez niego zaliczone do kosztów uzyskania przychodu, byłyby przez niego noszone wyłącznie przy wykonywaniu czynności zawodowych. Czy można przyjąć, że przedsiębiorca ma prawo do zaliczenia wydatków na zakup garniturów do kosztów uzyskania przychodów?

Prowadzę biuro rachunkowe i mam kłopot z rozliczeniem klienta. Jest to przedsiębiorca prowadzący biuro architektoniczno-projektowe, który w związku z prowadzoną działalnością odbywa spotkania z klientami, potencjalnymi kontrahentami itd. Z uwagi na obowiązujące standardy dotyczące stroju na wszystkie te spotkania wkłada garnitur. Przedsiębiorca uważa, że ma prawo do zaliczenia wydatków na zakup garniturów do swoich kosztów uzyskania przychodów, ponieważ wydatek ten stanowi ogólny koszt w jego działalności i jako taki jest związany z uzyskiwaniem przez niego przychodów. Podkreśla, że garnitury, których koszty zakupu zostałyby przez niego zaliczone do kosztów uzyskania przychodu, byłyby przez niego noszone wyłącznie przy wykonywaniu czynności zawodowych. Czy można przyjąć, że przedsiębiorca ma prawo do zaliczenia wydatków na zakup garniturów do kosztów uzyskania przychodów?

ABC sp. z o.o. w 2005 r. oddała do używania wybudowany na własnym gruncie budynek piekarni. Budynek ten wraz z ogrodzeniem i parkingiem stanowią jeden środek trwały, tj. budynek piekarni. Wartość początkowa budynku wyniosła 1 000 000 zł. Podatek naliczony od wydatków inwestycyjnych związanych z budową budynku piekarni w łącznej wysokości 210 000 zł został w całości odliczony w okresie od maja 2004 r. do czerwca 2005 r., kiedy to realizowana była inwestycja. Budynek jest amortyzowany metodą liniową z zastosowaniem ustawowej 2,5-proc. rocznej stawki amortyzacyjnej. Budynek oddano od używania i wprowadzono do ewidencji środków trwałych w czerwcu 2005 r. Pierwszego odpisu amortyzacyjnego spółka dokonała za lipiec 2005 r. Odpisy amortyzacyjne od tego budynku spółka nalicza za okresy miesięczne. Na budynek piekarni po oddaniu go do używania nie były ponoszone nakłady o charakterze ulepszeniowym, które podniosłyby wartość początkową tego środka trwałego. Do środków trwałych spółka zaliczyła nabyty w sierpniu 2003 r. grunt, na którym został wybudowany budynek piekarni. Gruntu spółka nie amortyzuje. Wartość początkowa gruntu wyniosła 80 000 zł (grunt został nabyty bez podatku VAT). 1 czerwca 2017 r. spółka sprzedała firmie X (podatnik VAT czynny) nieruchomość, na której znajduje się budynek piekarni, za łączną kwotę 1 400 000 zł, w tym wartość gruntu wyceniono w akcie notarialnym na kwotę 150 000 zł. Faktura dokumentująca sprzedaż nieruchomości została wystawiona w dniu sporządzenia aktu notarialnego i wydania nieruchomości, tj. 1 czerwca 2017 r. Zapłatę za sprzedaną nieruchomość spółka otrzymała w dniu sprzedaży przelewem na rachunek bankowy. Przedmiotem sprzedaży była wyłącznie nieruchomości, tj. grunt wraz ze znajdującym się na nim budynkiem piekarni, ogrodzeniem i parkingiem. Koszty związane ze sporządzeniem aktu notarialnego pokrył nabywca. Spółka jest podatnikiem VAT czynnym od początku swego istnienia, tj. od 1998 r. Na gruncie CIT spółka nie posiada statusu małego podatnika. Rokiem podatkowym spółki jest rok kalendarzowy. Pomiędzy spółką a firmą X nie występują żadne powiązania o charakterze osobistym, rodzinnym czy kapitałowym. VAT i zaliczki na CIT spółka płaci za okresy miesięczne. Jak spółka powinna rozliczyć podatkowo (VAT, CIT i PCC) sprzedaż tej nieruchomości?