Marcin Szymankiewicz

Na X spółce z o.o. w związku z transakcjami realizowanymi z nierezydentami oraz wypłatą należności za świadczenia, o których mowa w art. 21 ustawy o CIT, ciążą obowiązki płatnika polegające na konieczności potrącenia i uiszczenia podatku u źródła. W praktyce możliwe są sytuacje, w których płatnik nie potrąci należnego podatku od kwoty wypłacanej kontrahentowi. Takie sytuacje są wynikiem obiektywnego braku możliwości potrącenia podatku z uwagi na charakter transakcji i sposób funkcjonowania kontrahenta. Przyczyną mogą być postanowienia umowy zawartej z kontrahentem. W tych sytuacjach spółka decyduje się ponieść ciężar podatku u źródła. Spółka dokonuje tego przez ubruttowienie należności, które polega na doliczeniu do niej kwoty pozwalającej na pokrycie podatku u źródła od tej należności. W celu ubruttowienia należność netto spółka dzieli przez ułamek stanowiący wynik różnicy między liczbą 1 i ułamkiem odpowiadającym stawce podatku u źródła. Czy spółka może zliczyć do kosztów podatkowych podatek, który nie był potrącony, lecz jest dopłacany z własnych środków płatnika w wysokości związanej z ubruttowieniem należności?

X spółka z o.o. (podatnik VAT czynny wykonujący włącznie czynności opodatkowane podatkiem VAT) posiada samochody osobowe. Stanowią one środki trwałe spółki i są jej własnością. Na gruncie VAT od tych samochodów odlicza tylko 50 proc. VAT, gdyż nie jest prowadzona ewidencja przebiegu pojazdu ani nie została złożona informacja VAT-26. Od 1 października 2017 r., w związku ze zmianą regulaminu użytkowania pojazdów służbowych, spółka umożliwiła wybranym pracownikom korzystanie z tych pojazdów także do celów prywatnych. W październiku 2017 r. z możliwości tej skorzystał jeden z dyrektorów użytkujący przez cały miesiąc samochód osobowy o pojemności silnika powyżej 1600 cm sześc. Dyrektor nie ponosi kosztów paliwa wykorzystanego na cele prywatne. Przedmiotowy samochód został nabyty w grudniu 2016 r. i wprowadzony do ewidencji środków trwałych 30 grudnia 2016 r. Wartość początkowa pojazdu wyniosła 60 000 zł (w wartości początkowej uwzględniony jest VAT w wysokości 50 proc. kwoty wynikającej z faktury zakupu, stosownie do regulacji art. 86a ustawy o VAT). Samochód jest amortyzowany metodą liniową z zastosowaniem ustawowej 20-proc. rocznej stawki amortyzacyjnej, a odpisy amortyzacyjne naliczane są miesięcznie. W związku z używaniem pojazdu w miesiącu październiku 2017 r. spółka poniosła następujące wydatki udokumentowane fakturami (otrzymanymi także w październiku 2017 r.): zakup paliwa w wysokości 1230 zł, w tym VAT 230 zł; płyn do spryskiwaczy w wysokości 36,90 zł, w tym VAT: 6,90 zł oraz naprawa pojazdu 615 zł, w tym VAT: 115 zł. Za wszystkie poniesione wydatki spółka zapłaciła przelewami bankowymi. Jak spółka powinna rozliczyć wydatki związane z używaniem pojazdu w paź dzierniku 2017 r. na gruncie podatku VAT i CIT? Podatek VAT i zaliczki na CIT spółka opłaca za okresy miesięczne. Czy okoliczność, że z pojazdu w październiku 2017 r. nieodpłatnie korzystał jeden z pracowników, powoduje jakieś obowiązki spółki jako płatnika w zakresie PIT? Zaliczki na PIT od przychodów dyrektora użytkującego ten samochód są pobierane z zastosowaniem 32-proc. stawki PIT bez stosowania kwoty wolnej od podatku. Deklaracje i informacje podatkowe w zakresie VAT, CIT i PIT spółka jest zobowiązana składać do urzędu w formie elektronicznej.