Maciej Bukowski

W polskiej klasie politycznej brakuje na razie zrozumienia, że na otwartym rynku energetycznym duża część wysiłku transformacyjnego może zostać zaspokojona przez sektor prywatny, a państwo powinno się raczej skupiać na wybranych segmentach transformacji

THE POLISH POLITICAL CLASS DOES NOT YET UNDERSTAND THAT IN AN OPEN ENERGY MARKET, A LARGE PART OF THE PROCESS CAN BE HANDLED BY THE PRIVATE SECTOR, LEAVING THE STATE TO FOCUS ON SELECTED ASPECTS OF THE TRANSFORMATION

W propozycji reformy finansowania samorządu przygotowanej w ramach projektu #ZdecentralizowanaRP chodzi w największym skrócie o to, by podział zadań publicznych, który jest istotą samorządności, zyskał odzwierciedlenie w autentycznej samorządności fiskalnej. Obecnie samorządy realizują wiele zadań publicznych. Są to zarówno zadania własne, na przykład w sferze oświaty, gdzie samorząd odpowiada za zatrudnianie dyrektorów szkół, za organizowanie dowozu uczniów, zatrudnianie nauczycieli, jak i zadania zlecone, na przykład związane z ewidencją ludności. Ale jest to rozróżnienie pozorne, bo większość tych zadań i tak jest finansowana za pomocą transferów z budżetu państwa, a nie ze środków jednostek samorządu terytorialnego (JST).

Wbrew rozpowszechnionym opiniom polski przemysł w ostatnich 25 latach rozwinął się spektakularnie. Mało kto z nas uświadamia sobie, że wartość naszej produkcji przemysłowej jest dziś czterokrotnie, a eksport dóbr dziesięciokrotnie większy niż w roku 1990.

Bez wyjścia polskiego przemysłu z pułapki produktowej możemy zapomnieć o wysokich płacach. Niezależnie od formy zatrudnienia czy zadekretowanej płacy minimalnej Polacy będą zarabiać mało, dopóki nasze firmy nie zaoferują na szerszą skalę czegoś, za co świat będzie chciał dużo zapłacić