Jan Wróbel

Białostocki wykład Donalda Tuska miał dwie fazy, pesymistyczną i optymistyczną. W tej pierwszej mowa była o Europie, w tej drugiej o PiS. Europa jest zagubiona, pozbawiona kierunku, przywództwa, zirytowana sama sobą, bezradna realnie wobec USA Donalda Trumpa, a potencjalnie wobec Chin. PiS jest zły.

Joanna Lichocka może pokazała palec posłom opozycji, a może nie. Z nagrania wnioskowałbym, że raczej nie, kłopot polega na tym, że tłumaczenie się w takich sprawach, chociażby nie wiem jak rezolutne, pogarsza sprawę. Zresztą jej krytycy mają gdzieś, czy posłanka pocierała policzek, czy raniła palcem uczucia wrażliwych etyków z Wiejskiej – Lichocka ma zapłacić za TVP, za Trybunał Konstytucyjny, za KRS, za wszystko.

Wierzcie Państwo albo nie wierzcie, ale bardzo fajnie było być na prawicy w minionych latach. Przypomniał o tym w „Polityce” Robert Krasowski, który sam odegrał nieocenioną rolę w historii, dając prawicowym piórom miejsce do pisania w kolejnych periodykach (może nawet sam był prawicowcem, ale z Krasowskim jest jak z Billem Clintonem, który palił marychę, ale się nie zaciągał).

Prawicowy prezydent Andrzej Duda, tłumaczący, że hipotetyczna ustawa o związkach partnerskich jest do pomyślenia, i opowiadający się za tolerowaniem osób homoseksualnych jest tym samym prawicowym prezydentem Andrzejem Dudą, który bez wahań podpisuje sądową ustawę kagańcową.

O nocnym e-mailu dyrektora programowego Radia Gdańsk w sprawie dwóch dziennikarzy szybko stało się głośno, bo był i głupi, i karykaturalnie pisowski. A przecież prawdziwa wartość tego wydarzenia leży w tym, że treścią paszkwilu przejął się sam jego autor!