Jan Wróbel

Telewizyjno-twitterowy spór Radosława Sikorskiego oraz Katarzyny Kolendy-Zaleskiej odkurzył stary, kochany symetryzm. Bo, jak mawiał bohater „Skrzypka na dachu”, z jednej strony… Z jednej strony trudno nie zrozumieć złości Sikorskiego, kiedy zderza się ze ścianą zarzutów, że ciągle rządzi PiS, tak jakby winą przeciwników PiS był PiS.

Polska rządzona przez prawicę tak bardzo dba o prawa rodziców do wychowania (własnych!) dzieci, że napuszcza dzieci na rodziców – i to za pomocą szkoły.

Polska byłaby szczęśliwym krajem, gdyby największym problemem oświaty był minister. Wtedy widzielibyśmy łatwe rozwiązanie: wybory zmienią układ sił a i pierwszy szef resortu się zmieni. Rach, ciach oderżniemy macki nacjonalizmu pisowsko-katolickiego i szkoły zalśnią pełnym blaskiem. Żałuję, ale jest inaczej. 

Profesor Jan Hartman napisał sympatyczny tekst o przeciwni(cz)kach („Polityka” z 25 sierpnia 2021. r.), co obecnie warte jest odnotowania.

POLSKA BYŁABY SZCZĘŚLIWYM KRAJEM, GDYBY NAJWIĘKSZYM PROBLEMEM OŚWIATY BYŁ MINISTER. WTEDY WIDZIELIBYŚMY ŁATWE ROZWIĄZANIE: WYBORY ZMIENIĄ UKŁAD SIŁ A I SZEF RESORTU SIĘ ZMIENI. RACH, CIACH ODERŻNIEMY MACKI NACJONALIZMU PISOWSKO-KATOLICKIEGO I SZKOŁY ZALŚNIĄ PEŁNYM BLASKIEM. ŻAŁUJĘ, ALE JEST INACZEJ

I doczekaliśmy się „efektu Tuska” – Platforma Obywatelska cofnęła się mentalnie do stanu sprzed lat. Choć nominalny wiceszef PO nawołuje do rozsądku w sprawie wywołanego przez Łukaszenkę uchodźczego kryzysu, to nie pomaga to za wiele. A jeszcze kilka miesięcy temu w szeregach Platformy słyszało się głosy, że trzeba „coś” wymyślić, aby partia nie kojarzyła się tylko z ujadaniem na kaczyfaszyzm. Jednak Donek powrócił do dobrze znanych utworów z gatunku moralnego oraz wyższościowego upadlania „współczesnych bolszewików”. Teraz widzi, co narobił. Narracja najgłośniejszych działaczy partii na temat kryzysu na białorusko-polskiej granicy jest niemal zawsze ustawiona z puzzli z poprzedniego rozdziału zmagań z PiS. Zmagań, uwaga, przegranych!