Jan Wróbel

Poloniści i księża, przynajmniej ci nieco starsi, mogą mieć podobne poczucie, że nie trafili z misją życiową. Kiedy wkraczali w mury wydziału bądź seminarium, wyglądało na to, że czeka ich przynajmniej jedno – szacunek. Tak, spotkają w swoim życiu szyderców, ale… kim są ci szydercy? Ci, którzy nie czytają książek i gardzą kulturą? Ci, którzy duszą pod korcem światło Ewangelii? No, proszę bardzo, szydźcie. Głupi z mądrych, prymitywni z uduchowionych. Z czym do gościa.

Unia powinna stawiać sobie ambitne cele. Szkoda, że myśl ta nie jest nowa. Głosił ją np. Mateusz Morawiecki, podczas debaty w Parlamencie Europejskim w roku 2018. To było dobre przemówienie. Broniło – w sumie skutecznie – idei polityki spójności i wkomponowywało los Polski w los UE. I zawierało zgrabnie podaną ofertę: odczepcie się od PiS, wybierzmy przyszłość: „Unia Europejska może znów stać się symbolem europejskiego marzenia. Stanie się to jednak możliwe tylko wtedy, gdy dokonamy właściwego wyboru, gdy przezwyciężymy dzielące nas spory i zawsze będziemy pamiętać, że pomimo tych sporów łączy nas również europejska tożsamość”. Ha! Europejska tożsamość.