Czy ogarnie nas katastrofizm? Barbarzyńca nadchodzi czy już przyszedł? [WYWIAD]

Do Macieja Urbanowskiego, literaturoznawcy i autora licznych publikacji m.in. na temat polskiej poezji, postanowiłem uderzyć, aby trochę pojąć doniosłość momentu historycznego, w którym żyjemy: „Panie Profesorze! Katastrofizm, jakoś tam zgodny z polskim czarnowidztwem, jawi się często jako odpowiednie podejście inteligentnego człowieka wobec zjawisk, które go przejmują i chyba przerastają. «Bawmy się, kto wie, czy świat przetrwa jeszcze trzy tygodnie» – to tylko jedna z możliwych postaw. «Wszystko skończone, nic sensu nie ma» – inna. Czy ogarnie nas, dzisiaj, katastrofizm, w którejkolwiek ze swych odmian? A może górę weźmie aktywne przeciwdziałanie temu, co zdaje się nas przytłaczać? Jakie mamy w tej materii kulturowe doświadczenie? Z poważaniem i nadzieją na rozmowę...”

Z Maciejem Urbanowskim rozmawia Jan Wróbel

Mamy dwa gatunki katastrofistów. Jeden, podnoszący, że idziemy jak „Titanic” na górę lodową, i drugi, że już na nią wpadliśmy, acz w głupocie swojej jeszcze tego nie zauważyliśmy. Tak czy owak, koniec. A skoro tak, to po cóż jeszcze pisać?