Witold Jurasz

W przewidywalnej do bólu propagandzie obozu rządzącego pojawiły się ostatnio dwa nowe elementy. Po pierwsze, strach przed Konfederacją – sojuszem narodowców i skrajnej prawicy z udziałem Grzegorza Brauna, działaczki ruchów chcących całkowitego zakazu aborcji Kai Godek i innych. Po drugie – próby sugerowania, że PiS to tak naprawdę partia obrońców wiary katolickiej. Wszystko powyższe to novum na polskiej scenie politycznej. Nigdy do tej pory partia rządząca nie czuła się zagrożona realnie przez skrajną prawicę, skutecznie zagospodarowując również ten elektorat. Nigdy też do tej pory aż tak jawnie nie sugerowano związków PiS z Kościołem i katolicyzmem. Okazuje się jednak, że w historii wszystko już było. Tyle że skończyło się zupełnie inaczej, niż było to planowane.

Minister Jadwiga Emilewicz, komentując na Twitterze pożar katedry Notre Dame, napisała „Płonie Francja, której już nie ma... symbolicznie w Wielkim Tygodniu”. Tłumacząc z prawicowego na polski: członek rządu kraju, w którym każde ministerstwo prowadzi własną, niezależną od innych ministerstw, politykę i który stojąc w obliczu zagrożenia ze strony Rosji był w stanie podnieść wydatki na armię „aż” z 1,95 proc. do 2,00 proc. i przez pięć lat od chwili wybuchu wojny 1000 km od swoich granic nie był w stanie, nie licząc kilku haubic, nijak dozbroić swoich sił zbrojnych – powiedziała, że Francja, która co i rusz prowadzi zagraniczne operacje wojskowe, chyli się ku upadkowi.

Ministerstwo Obrony Narodowej ogłosiło Plan modernizacji technicznej sił zbrojnych do 2026 r. Nazwa programu skądinąd wprowadza w błąd, gdyż tak naprawdę powinien on nosić nazwę Planu odbudowy minimalnych zdolności obronnych. Na tę chwilę bowiem stan sił zbrojnych naszego kraju jest dramatycznie zły, a w razie wojny Polska byłaby w stanie bronić się nie dłużej niż tydzień.

Niemal bez echa w Polsce przeszła wizyta papieża Franciszka w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Tymczasem była to wizyta przełomowa. Jan Paweł II i Benedykt XVI odwiedzali państwa muzułmańskie, ale były to kraje w większości rządzone przez wojskowe, zazwyczaj świeckie dyktatury, mające znaczną mniejszość chrześcijańską i tradycję współistnienia z innymi religiami. Przede wszystkim jednak żaden z nich nie był położony na Półwyspie Arabskim.

Po zamordowaniu prezydenta Gdańska Pawła Adamowicza kraj ogarnęła atmosfera żałoby. Posłowie różnych opcji politycznych już po zamachu pozwolili sobie na brutalne, pełne jadu komentarze. Paradoksalnie uważam jednak, że powinniśmy być tym, ludziom za to wdzięczni. Dzięki nim możemy pozbawić się złudzeń. Śmierć Pawła Adamowicza niczego w polskiej polityce nie zmieni.