Artykuły autora

Obserwując reakcje stolic europejskich na działania Donalda Trumpa, trudno oprzeć się wrażeniu déjà vu z czasów prezydentury George’a W. Busha oraz lat, kiedy traktat lizboński był jeszcze młody. Tyle że wówczas gniewaliśmy się w Europie na USA za to, że interweniują zbyt pochopnie, zwłaszcza w Iraku, a teraz, kiedy sami poczuliśmy zapach prochu, mamy pretensje o to, że nie interweniują dość stanowczo i próbują dogadywać się z „rosyjskim Saddamem Husajnem”.

Być może Niemcy są zbyt duże, by być jednym z wielu w Unii Europejskiej, a zarazem zbyt małe, by ją zdominować?

Z pozoru wynik wyborów w Niemczech nie zaskakuje: będzie kolejna wielka koalicja, podobna do tych, które dominowały za schyłkowej Angeli Merkel. Tak naprawdę, jak w starym powiedzeniu, trzeba by jednak zmienić wszystko, by wszystko pozostało po staremu; czytaj: by rząd dusz zachowały partie głównego nurtu. Ale przyszły kanclerz Friedrich Merz nie ma siły na głębokie reformy.

W najbliższą niedzielę w Niemczech odbędą się przyspieszone wybory. Jak opisać towarzyszący im stan ducha i sondaży? Na myśl przychodzi kwestia wypowiedziana przez Anatolija Diatłowa (w tej roli Paul Ritter) w serialu HBO „Czarnobyl”, czyli: „3.6 roentgen, not great, not terrible” („3,6 roentgenów, nie jest dobrze, nie jest źle”). Te słowa padają już po tym, jak doszło do stopienia prętów, a potem wybuchu całego reaktora, a używany przez obsługę licznik Geigera wskazywał tylko 3,6 roentgenów, bo zabrakło mu podziałki.