Artur Klimek

W przyszłym roku chińska branża przewiduje spadek zainteresowania zakupami samochodów elektrycznych. Będzie to wynikiem zmniejszenia sprzedaży lokalnej, którego nie uda się zrekompensować sprzedażą zagraniczną. Będzie to kolejny czynnik stymulujący wojnę cenową między producentami.

Rozgrywka o dominację w zakresie AI to nowe pole rywalizacji geopolitycznej między USA i Chinami. Obserwując poczynania głównych mocarstw, można dojść do wniosku, że jest to gra o sumie zerowej, w której powodzenie jednego uczestnika oznacza przegraną drugiego.

Umowy handlowe nie cieszą się dziś popularnością. Wystarczy spojrzeć na trudności w wieloletnich negocjacjach między Unią Europejską a państwami Ameryki Południowej zrzeszonymi w Mercosur. Pogorszenie stosunków gospodarczych z USA – zwłaszcza w związku z ofensywą celną amerykańskiej administracji – dla wielu państw oznacza konieczność poszukiwania nowych partnerów handlowych.

Kilka dekad temu Deng Xiaoping podobno powiedział, że Bliski Wschód ma ropę naftową, a Chiny metale ziem rzadkich. Jednak świat zaczął to sobie uświadamiać dopiero w ostatnich latach. Choć napięcia dotyczące metali ziem rzadkich koncentrują się na linii Waszyngton–Pekin, to reperkusje dotykają również przemysłu Unii Europejskiej - pisze Artur Klimek, profesor Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu.

Cała retoryka wokół sztucznej inteligencji jest nastawiona na dalszy dynamiczny wzrost inwestycji i pozyskiwanie nowych środków od inwestorów. Może to budzić obawy o racjonalność tak wysokich wydatków i stabilność dotychczasowego modelu rozwoju AI.

Na początku wywołanej przez Donalda Trumpa wojny handlowej wiele wskazywało na to, że Indie będą jednym z pierwszych państw, które zawrą porozumienie celne z USA. Spotkania amerykańskiego prezydenta z premierem Indii wskazywały na dobre relacje między przywódcami. Ale czar szybko prysł – pojawiła się presja Waszyngtonu, by zmusić do uległości azjatyckiego partnera.

Chińska gospodarka ma w tym roku urosnąć o 5 proc. Władze w Pekinie zainwestowały sporo kapitału finansowego i politycznego w podtrzymanie jej siły. Tempo wzrostu słabnie jednak z kwartału na kwartał, a przy tym nie odzwierciedla masy problemów, które trapią azjatycką potęgę.