Klimek: Jak chronić europejski rynek przed elektrykami z Chin

Elektryfikacja transportu w Europie i Stanach Zjednoczonych miała być szybka i przynieść spore korzyści. W praktyce traci impet, a jej rezultaty są niejednoznaczne. Zmiany technologiczne na rynku elektryków z jednej strony zwiększają konkurencję i koszty dla producentów, z drugiej strony – potencjalni klienci nie są skłonni ryzykować dużych wydatków na zakup produktu, który szybko może się stać przestarzały. Jest tak dlatego, że w dyskusji o elektromobilności jest dużo ideologii, a mało strategii i ekonomii. Zamiast całościowej oceny sytuacji z kontekstu wyciągany jest jeden szczątkowy argument. Na przykład podnosi się konieczność importu kobaltu – potrzebnego do produkcji baterii – z kraju, w którym panują złe warunki pracy. Albo że samochód elektryczny ma być używany do wszelkiego rodzaju zadań (choćby w budownictwie na trudno dostępnych terenach), choć tak naprawdę chodzi o pojazdy osobowe, najczęściej wykorzystywane w miastach i ich okolicach. Jednak samochody to nie tylko prywatny środek transportu, ale też możliwości technologiczne i militarne. Motoryzacja to też ważna gałąź przemysłu w Unii Europejskiej, USA czy Japonii.

Elektromobilność: Europa tonuje ambicje

W UE zapadła decyzja o opóźnieniu planów elektryfikacji, aby producenci samochodów i ich klienci mieli więcej czasu na adaptację. Wychodząc naprzeciw postulatom zgłaszanym głównie przez niemieckie i włoskie przedsiębiorstwa, Komisja Europejska postanowiła odejść od całkowitego zakazu sprzedaży aut spalinowych w 2035 r. Zamiast tego 90 proc. nowej floty ma być zeroemisyjne. Do takiego posunięcia przyczyniły się zapewne zmiany w otoczeniu międzynarodowym: wojna handlowa, odwrót USA od zielonych rozwiązań i ekspansja chińskich producentów.