Artykuły autora

Rada Ministrów przyjęła wczoraj projekt zmiany ustawy o PIP, która zakłada reformę PIP. Mając na uwadze to, że powstawał w sekwencji zdarzeń zapoczątkowanych słynną wypowiedzią premiera skierowaną do ministra Żurka: „Waldemarze, ja cię błagam…”, prace nad nim trwały przez kilka tygodni. Uwzględniając społeczną wagę naruszania praw pracowniczych, możemy powiedzieć, że ustawę pisano na kolanie. Od wielu lat jakość prawa pracy nikogo nie interesuje.

W projekcie ustawy o jawności wynagrodzeń jest mnóstwo nieścisłości, a wręcz błędów. Ponieważ jest on dopiero w trakcie prac, jest jeszcze czas, by te błędy naprawić.

Konstytucyjna zasada proporcjonalności zobowiązuje państwo do takiego stanowienia prawa, aby nie było ono nadmiernie uciążliwe dla jednostek, zwłaszcza gdy cele prawa nie są aż tak istotne lub można je osiągnąć w inny sposób. Zasadę tę wywodzi się z art. 2, 7 i 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

W grudniu 2025 r. opublikowano projekt ustawy „o wzmocnieniu stosowania prawa do jednakowego wynagrodzenia mężczyzn i kobiet za jednakową pracę lub za pracę o jednakowej wartości”. Roboczo nazwę ją ustawą o transparentności wynagrodzeń. Jest bardzo ważna, więc warto zająć się nią szczegółowo. Swoją wypowiedź zacznę od kwestii pobocznej, ale niepokojącej, dotyczącej zaufania lub jego braku co do tego, czy projekt został należycie przemyślany.

W projekcie ustawy o równości wynagrodzeń kobiet i mężczyzn jest przepis, który może stać się pułapką. A to dlatego, że polskie tłumaczenie dyrektywy wprowadza w błąd.