Andrzej Andrysiak

Gdy moja trzynastoletnia córka prosiła mnie o wyjaśnienie różnicy między konserwatyzmem a lewicą, chwilę musiałem się zastanowić, jak jej to przedstawić, by wyjaśnić, a nie zagmatwać. W końcu powiedziałem, że konserwatyści to ludzie, którzy sposobów na rozwiązanie problemów współczesnych szukają w przeszłości, a lewicowcy to ci, którzy zakładają, że jeśli świat się zmienia, to i sposoby rozwiązania problemów muszą być nowe. Córka przyjęła to wyjaśnienie, zamknęła się w swoim pokoju, lecz po jakimś czasie wróciła i orzekła: „Ale przecież to oczywiste, że stare nie pasuje do nowego”. Tym razem ja się zawiesiłem i zacząłem nad tym rozmyślać. To naprawdę takie oczywiste?

Nieoceniony pisarz SF Douglas Adams w książce „Holistyczna Agencja Detektywistyczna Dirka Gently” opisał wynalazek, za pomocą którego pewna pozaziemska cywilizacja radzi sobie z problemami.

Pokrzyczeli, pokrzyczeli, świat idzie dalej. Cichną protesty frankowiczów. A bankom to odpowiada, bo ich taktyka od początku była jasna: przeczekać. A przecież klienci mają potężną broń. Nie korzystają z niej. Ze strachu? Lenistwa?

Zlikwidujmy szkoły, bo drogie. Obetnijmy pieniądze na kulturę, bo czekają inwestycje. Samorządowcy tak bardzo uwierzyli, że mają być sprawnymi menedżerami, iż zapomnieli, co jest ich głównym zadaniem – troska o jakość życia mieszkańców.

Gdy w styczniu górnicy zaprotestowali przeciw likwidacji kopalń i rządowemu planowi restrukturyzacji branży, media tradycyjne i internetowe rozgorzały świętym oburzeniem. Specjaliści od restrukturyzowania, jak i specjaliści od czegoś innego, przekonywali, że likwidacja i zwolnienia to jedyny sposób, by rozwiązać problem nierozwiązywalny od lat.

Polityka nie jest wyborem między dobrem a złem, czarnym a białym, tym co słuszne i niesłuszne. Prawdziwa polityka to wybór między dwoma złymi scenariuszami, gdy nie ma trzeciego i pozostaje tylko pytanie, który z dwóch złych scenariuszy jest mniej bolesny dla ludzi” – to słowa Bartłomieja Sienkiewicza, byłego ministra spraw wewnętrznych i bohatera afery taśmowej ze styczniowego wywiadu dla „Newsweeka”. Sienkiewicza w rządzie już nie ma, ale może czas, by tę wiedzę przyswoiła sobie również Ewa Kopacz.