Artykuły autora

Nie każdy ma prawo złożyć skargę na uchwałę rady gminy w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Może to zrobić tylko osoba, której interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone. W niektórych sytuacjach legitymację procesową mogą wykazać również właściciele działek sąsiednich, a nawet sąsiednie gminy.

Zebranie potrzebnych informacji może być sporym wyzwaniem. Dlatego podmioty publiczne, w tym jednostki samorządu terytorialnego, już powinny pracować nad formularzem, aby zdążyć go przekazać do końca marca 2025 r. Odpowiadamy na wybrane pytania.

Wyjątki dotyczą sytuacji, gdy pierwotna decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa lub rażącym naruszeniem interesu społecznego. Zawsze jednak organ musi wskazać, z jakich powodów odstąpił od zasady

Ubiegłoroczna reforma planowania przestrzennego wpłynęła również na zasady uwzględniania w dokumentach planistycznych celów związanych z ochroną przyrody, w tym na sposób uzgadniania tych dokumentów z dyrektorami parków narodowych i z regionalnymi dyrektorami ochrony środowiska. Te nowe reguły gminy muszą uwzględnić m.in. przy sporządzaniu planów ogólnych (które trzeba przygotować do końca 2025 r.), przy sporządzaniu i zmianie planów miejscowych, w decyzjach o warunkach zabudowy. Dlatego wskazujemy, o czym powinny pamiętać gminy, przygotowując dokumenty planistyczne na zreformowanych zasadach i przy wydawaniu decyzji WZ, gdy na ich terenie jest położony park narodowy, rezerwat przyrody czy park krajobrazowy.

Organy gminy muszą współdziałać przy wykonywaniu zadań. W praktyce współpraca ta różnie się układa, zwłaszcza gdy wyłoniony w wyborach bezpośrednich wójt, burmistrz lub prezydent i rada reprezentują przeciwne opcje polityczne. Wówczas często dochodzi do sytuacji, gdy organy wykonawczy i stanowiący wzajemnie się „blokują”: ten pierwszy, przygotowując uchwały, nie bierze pod uwagę propozycji radnych, z kolei rada nie przyjmuje uchwał, na których zależy burmistrzowi. W skrajnych przypadkach konflikt może doprowadzić do decyzyjnego pata, jak w Sanoku, gdzie we wrześniu okazało się, że brakuje pieniędzy na wypłaty dla urzędników. Tymczasem niezależnie od tego, czy organy władzy samorządowej reprezentują tę samą opcję polityczną, czy pochodzą z przeciwstawnych obozów, to cel powinien być zawsze jeden: realizacja zadań samorządowych z jak najlepszym ich efektem dla lokalnej społeczności. Czy zatem obecne rozwiązania prawne pozwalają skutecznie mobilizować obie strony 
do współpracy na rzecz dobra wspólnego? Opisujemy regulacje, a także pytamy ekspertów, czy potrzebne są zmiany, które pozwolą lepiej 
zapobiegać takim niekorzystnym sytuacjom. Oprac. JP