Łukasz Pawłowski

Premier próbuje przekonać europejskich partnerów do polskiego stanowiska w sprawie kryzysu na granicy z Białorusią. Trudno jednak zrozumieć, co to za stanowisko i czego od sojuszników oczekuje.

Konserwatywni populiści chcą powrotu do czasów, kiedy ludzie byli przyzwoici i ufni, a uścisk dłoni znaczył więcej niż spisana umowa. Pal licho, że nigdy tak nie było. Gorzej, że ludzie głoszący te wartości są ich zaprzeczeniem.

KONSERWATYWNI POPULIŚCI CHCĄ POWROTU DO CZASÓW, KIEDY LUDZIE BYLI PRZYZWOICI I UFNI, A UŚCISK DŁONI ZNACZYŁ WIĘCEJ NIŻ SPISANA UMOWA. PAL LICHO, ŻE NIGDY TAK NIE BYŁO. GORZEJ, ŻE LUDZIE GŁOSZĄCY TE WARTOŚCI SĄ ICH ZAPRZECZENIEM

Polska zamiast wstać od stołu, upiera się, że będzie grać nadal, ale według swoich reguł. A unia nie ma możliwości, żeby Kaczyńskiego od stołu wyprosić lub skłonić do przestrzegania zasad.

Polska zamiast wstać od stołu, upiera się, że będzie grać nadal, ale według swoich reguł. A unia nie ma możliwości, żeby Kaczyńskiego od stołu wyprosić lub skłonić do przestrzegania zasad

Znane powiedzenie mówi, że na każdy złożony problem istnieje odpowiedź, która jest krótka, prosta i błędna. Polski rząd zdaje się wierzyć, że sposobem na uporanie się z napływem migrantów jest ich coraz bezwzględniejsze traktowanie oraz przedstawienie jako potencjalnych morderców i gwałcicieli. Takie podejście na dłuższą metę w niczym nam nie pomoże.

Polityka rządu wobec migrantów przypomina dosypywanie prochu do beczki, na którą ktoś wreszcie rzuci iskrę. Nie wiemy tylko, jak do tego dojdzie, kiedy i kto najbardziej ucierpi na skutek wybuchu

Paradoks polega na tym, że partia mająca na sztandarach hasło wyrównywania szans prowadzi politykę, która nie tylko nie zmniejszy różnic społecznych, lecz na dłuższą metę je pogłębi.

Niezależnie, czy będzie to radykalny powrót doktryny izolacjonizmu, czy raczej skrócenie frontu, dla nas, w Unii Europejskiej, to kolejny sygnał, że musimy wziąć wreszcie większą odpowiedzialność za swoje bezpieczeństwo.