Cztery lata wojny na Ukrainie: życie na linii frontu [Z pierwszej strony]

Funkcjonowanie w cieniu wojny

Charków, jedno z pierwszych miast zaatakowanych cztery lata temu, mimo zniszczeń infrastruktury krytycznej wciąż funkcjonuje. Jak tłumaczy Krajewska, nie można mówić tu o normalnym życiu, a raczej o trudnym „funkcjonowaniu”. Szkoły prowadzą zajęcia w schronach lub metrze, często tylko kilka godzin dziennie. Uniwersytety działają wyłącznie w dużych schronach. Sklepy, kawiarnie i miejsca kultury działają, lecz każdy ich użytkownik żyje w ciągłym strachu przed nagłym atakiem rakietowym.

„Pocisk tutaj dolatuje w kilkanaście sekund. Jeśli alarm trwa dłużej niż kilka minut, to już oznacza, że pociski przelatują wyżej, a nie bezpośrednio nad miastem” – mówi Krajewska.

Izium: miasto zniszczone i okupowane

Izium, położony około półtorej godziny od Charkowa, wygląda zupełnie inaczej. Miasto zostało poważnie zniszczone przez działania wojenne i tymczasową okupację. Nad ulicami rozwieszone są siatki przechwytujące drony, a wiele budynków wymaga odbudowy. Brakuje prądu, ciepła i wody, co szczególnie daje się we znaki zimą.

Polska Akcja Humanitarna działa w regionie z lokalnymi partnerami, zapewniając pomoc po ostrzałach – wymianę okien, wsparcie osób starszych i niepełnosprawnych, dystrybucję pakietów higienicznych oraz prowadzenie centrów tranzytowych dla ewakuowanych.

„Ludzie muszą funkcjonować w bardzo nienaturalnych warunkach. Część osób już przyzwyczaiła się do alarmów, ale cały czas żyją w stresie, martwiąc się o swoje życie i życie bliskich” – podkreśla Krajewska.

Zima w cieniu wojny

Obecna zima jest wyjątkowo trudna. Temperatury spadają nawet do minus 12 stopni, a brak ogrzewania i prądu w setkach budynków wielopiętrowych komplikuje codzienne życie. Krajewska opowiada o ludziach, którzy po pracy muszą wybierać między zimnym mieszkaniem a szukaniem ogrzewanego schronienia u rodziny.

„Wielu Ukraińców po prostu mówi: ‘jest mi zimno, nie mam ochoty nic robić’. To pokazuje, że nie są niezłomni – są prawdziwymi ludźmi, którzy mają swoje słabości i potrzebują wsparcia psychologicznego” – mówi.

Nadzieja i frustracja

Po czterech latach wojny Ukraińcy nie wierzą w szybkie zakończenie konfliktu ani w skuteczność rozmów pokojowych. Narasta frustracja, a jednocześnie mieszkańcy starają się odbudowywać swoje miasta i codziennie funkcjonować mimo zagrożeń.

„Nie chodzi tylko o niezłomność. Ludzie chcą mieć możliwość życia, pracy, wychowywania dzieci i odbudowy swoich społeczności” – dodaje Krajewska.

Jak można pomóc?

Polska Akcja Humanitarna apeluje o wsparcie finansowe, które pozwala na szybkie reagowanie na potrzeby mieszkańców Ukrainy oraz planowanie długofalowej pomocy. Organizacja wspiera również ewakuacje z terenów przyfrontowych, dostarcza artykuły pierwszej potrzeby, generatory i zapewnia wsparcie psychologiczne.

Wpłat można dokonywać na stronie PAH. Pomoc finansowa umożliwia skuteczne dostarczanie prądu, ogrzewania i wody tam, gdzie jest to najbardziej potrzebne.