wypowiedzenie umowy

W kilku ostatnich wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że w ramach badania, czy redukcje zatrudnienia powinny być objęte procedurą zwolnień grupowych, liczbę zwalnianych pracowników należy odnosić do ogólnej liczby zatrudnionych w zakładzie pracy, a więc do mniejszej jednostki organizacyjnej pracodawcy, a nie do całego przedsiębiorstwa. Chodzi m.in. o orzeczenia TSUE z 13 maja 2015 r. w sprawie Lyttle (sygn. akt C-182/13) oraz w sprawie Canas (sygn. akt C-392/13).

Pracodawca ma obowiązek wydać rozstającemu się z firmą pracownikowi świadectwo pracy, nawet jeżeli podwładny nie rozliczył się z zakładem lub gdy w ogóle nie chce dokumentu.

Likwidowany zakład pracy ma obowiązek wypłacić pracownikowi odprawę nawet wówczas, gdy ten w zamian za zatrudnienie go w innej firmie związanej z dotychczasowym pracodawcą zgodził się nie podlegać ustawie o zwolnieniach grupowych – orzekł Sąd Najwyższy.

Jestem na etapie zmiany miejsca zatrudnienia. Od poprzedniego pracodawcy dostałam już świadectwo pracy, którego kopię chce otrzymać ode mnie nowa firma. Niestety, w dokumencie widnieje informacja, że moja pensja podlega zajęciu komorniczemu w związku z egzekucją długów. Przyznaję, że komornik regularnie zabiera mi część wynagrodzenia, ale nie chciałabym, by o tym dowiedział się nowy pracodawca. Może to niekorzystnie wpłynąć na postrzeganie mnie w nowej firmie. Czy mogę gdzieś się odwołać, by skorygować świadectwo, to znaczy usunąć z niego informację o zajęciu komorniczym – pyta pani Maria

Pani Magdalena niedawno dostała wypowiedzenie. – Ze względu na staż pracy obowiązuje mnie dwumiesięczny okres wymówienia. W jego trakcie zaszłam w ciążę, jednak zorientowałam się już po rozwiązaniu umowy. Nie wiem, czy może mieć to jakiś wpływ na przywrócenie mnie do pracy, ale wolę wykorzystać wszystkie możliwości i nie zostać na czas ciąży bez środków do życia – martwi się czytelniczka.

Pracownik rozwiązał z pracodawcą zatrudniającym ponad 20 osób umowę o pracę z powodu ciężkiego naruszenia przez firmę podstawowych obowiązków wobec niego. Czy w takiej sytuacji przysługuje mu odprawa?

Pracodawca, który w wadliwy sposób rozwiązał umowę z osobą skazaną prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne, musi przywrócić ją do pracy. Nie ma przy tym znaczenia, że na takie działanie zgodziły się związku zawodowe. Tak orzekł Sąd Najwyższy.

Pracodawcy nie odróżniają redukcji zatrudnienia od likwidacji stanowisk pracy. W rezultacie wadliwie uzasadniają wypowiedzenia

Pracownik może bez żadnych konsekwencji odrzucić propozycję ugodowego określenia zmian w warunkach zatrudnienia. W takim wypadku musi się jednak liczyć z wypowiedzeniem zmieniającym.

Proces ujednolicania umów o pracę już się zaczął. Pracodawcy je popierają, a rząd nie mówi „nie”. To może być recepta na patologie przy zatrudnianiu.

Wysokie odprawy i nagrody rzeczowe oferują firmy pracownikom, którzy zdecydują się dobrowolnie odejść z pracy.

TEZA: Odszkodowanie z art. 471 kodeksu pracy przysługuje w wysokości wynagrodzenia za ustawowy okres wypowiedzenia, jeżeli umowne przedłużenie okresu wypowiedzenia nastąpiło bez wyraźnego rygoru przyznania odszkodowania w wysokości wynagrodzenia za wydłużony okres wypowiedzenia.

Pracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę osobie, której brakuje nie więcej niż 4 lata do emerytury. Jednak ta ochrona przed wypowiedzeniem nie ma charakteru absolutnego, a przestaje obowiązywać w przypadku, gdy pracownik osiągnął wiek emerytalny.

Jeśli jest konkretna i rzeczywista, a powody zwolnienia są uzasadnione pracownik nie może żądać odszkodowania – uznał Sąd Okręgowy w Ostrołęce.

Rozmowa z Piotrem Wojciechowskim, adwokatem z kancelarii Raczkowski Paruch

Jeśli pracownik nie chce już wypełniać obowiązków powierzonych mu czasowo, to nie znaczy to, że składa tym samym wypowiedzenie umowy o pracę – orzekł Sąd Najwyższy.

TEZA: Uzyskanie przez pracodawcę wiadomości jako moment rozpoczęcia biegu terminu do rozwiązania z pracownikiem umowy o pracę bez wypowiedzenia z jego winy (art. 52 par. 2 k.p.) może wymagać nie tylko informacji o jego zachowaniu, lecz także czasu niezbędnego na ocenę skutków tego zachowania, jeżeli przemawiają za tym ustalone w sprawie okoliczności faktyczne.