transakcje handlowe

Jakie obowiązki mają duże przedsiębiorstwa w zakresie przeciwdziałania nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych? Do kiedy po publikacji na stronach Ministerstwa Finansów indywidualnych danych podatników CIT trzeba przygotować sprawozdanie ze stosowanych w poprzednim roku kalendarzowym terminach zapłaty w transakcjach handlowych? Co grozi za niedopełnienie tego obowiązku?

Gdyby w postępowaniach upadłościowych i restrukturyzacyjnych częściej było możliwe zaspokojenie zadłużenia z tytułu odsetek, nie byłoby problemu. Jednak wierzyciele zwykle nie są zaspokajani w zakresie całej należności głównej, więc na dalszy plan schodzi też kwestia odsetek

Nierzetelni dłużnicy muszą się liczyć z surowszymi karami za opóźnienia w płatnościach. Co więcej, prezes UOKiK, który będzie je wymierzać, nie będzie już odstępował od karania także tych, którzy nie płacili na czas, bo sami byli ofiarami opieszałych kontrahentów.

Zwiększenie efektywności postępowań prowadzonych przez prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (UOKiK), możliwość kierowania wystąpień miękkich bez wszczynania postępowania administracyjnego oraz uproszczenie procesu składania sprawozdań o praktykach płatniczych – to główne założenia projektu nowelizacji ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych oraz ustawy o finansach publicznych (nr z wykazu UD306), który wczoraj miała przyjąć Rada Ministrów.

Dziś upływa termin, w którym najwięksi przedsiębiorcy muszą złożyć sprawozdania o stosowanych terminach zapłaty w transakcjach handlowych. To nowy obowiązek wynikający z tzw. ustawy antyzatorowej, która weszła w życie na początku 2020 r. (Dz.U. z 2019 r. poz. 1649).

Część przedsiębiorców musi spełnić po raz pierwszy obowiązek, jaki nałożyła na nich ustawa o terminach zapłaty w transakcjach handlowych. Mają na to czas do 31 stycznia, w przeciwnym razie grozi im kara

Od 1 stycznia 2020 r. podatnicy mogą stosować albo polskie przepisy dotyczące m.in. rozliczania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT), albo przepisy dyrektywy. Ważne, żeby robić to konsekwentnie – poinformowało Ministerstwo Finansów w komunikacie.

 W praktyce rozliczeń dużych kontraktów, np. na dostawy maszyn czy urządzeń, można spotkać się z sytuacjami, gdy kwota netto wynagrodzenia wyrażona jest w walucie obcej, a kwota VAT – w złotówkach (przy zastosowaniu odpowiedniego kursu NBP). Celem rozwiązania jest uniknięcie różnic kursowych powstałych na kwocie VAT. Czy w takich przypadkach płatności mogą być rozliczane w systemie split payment?

Komisja Europejska przedstawiła w piątek propozycje, które mają pomóc UE stworzyć system VAT odporny na oszustwa. Zmiany zrywają ze stosowaną praktyką, która pozwalała na to, by transakcja w państwie pochodzenia nie była opodatkowana.

Przedsiębiorcy mogą żądać równowartości 40 euro za opóźnienie w płatności choćby o jeden dzień. Kara jest niezależna od odsetek za zwłokę i innych sankcji. Jednak w praktyce firmy niezwykle rzadko po nią sięgają. Jak zauważa dr Marcin Radwan-Röhrenschef, wierzyciele walczą w ten sposób tylko z istotnymi opóźnieniami w zapłacie, w incydentalnej wymianie towarowej, a także w relatywnie drobnym obrocie. Zwykle nie chcą narażać się na pogorszenie relacji biznesowych czy nawet posądzenie o nadużycie prawa w przypadku drobnych kwot.

Spółka akcyjna zajmuje się produkcją zaawansowanych urządzeń dla różnych branż produkcyjnych. Z uwagi na specyfikę prowadzonej działalności często nabywa usługi i towary od zagranicznych kontrahentów. W większości przypadków zakupiony towar przyjeżdża z państw Unii Europejskiej. Jeżeli chodzi o usługi, to są one kupowane zarówno w ramach Wspólnoty, jak i z państw trzecich. W poprzednich latach zdarzało się, że księgowość firmy dowiadywała się o nabytych usługach w kilka miesięcy po ich wykonaniu przez zagranicznego kontrahenta. Najczęściej było to tak, że świadczący przesyłał fakturę, jednocześnie upominając się o zapłatę, a pracownik spółki, który obsługiwał z jej strony transakcję, dopiero wówczas przekazywał do księgowości dokument i wraz z nim informację. Niejednokrotnie główna księgowa spółki zwracała się do szefów innych działów z prośbą, aby ci motywowali swoich pracowników do tego, aby niezwłocznie przekazywali informacje o imporcie usług, ale skutek tych próśb był mizerny. Również zarząd był informowany o usprawnieniu przepływu informacji dla wyeliminowania częstych korekt składanych deklaracji VAT, jednak i to nie pomogło. Tłumaczenie pracowników dokonujących zakupu usług od zagranicznych kontrahentów zawsze było takie samo: owszem, nabywają takie świadczenia, ale zagraniczni kontrahenci przekazują faktury z opóźnieniem i dopiero wówczas mogą oni dostarczyć je do księgowości.