służba cywilna

Osoby zatrudnione w administracji publicznej najczęściej zamiast premii otrzymują nagrody. W efekcie dodatkowe bonusy mają formę powszechną i demotywującą. Podobnie było w Sejmie.

Rząd ponownie próbuje szukać oszczędności w administracji. Planowane są zmiany w systemie wynagradzania. Jacek Cichocki, nowy szef kancelarii premiera, w najbliższym czasie ma zapoznać się z pomysłami na zmiany w wynagradzaniu i zatrudnianiu urzędników. Propozycje przedstawi mu szef służby cywilnej. Jak ustalił DGP, w kancelarii premiera powstał już specjalny Zespół ds. Oszczędności w Administracji.

Kryteria oceny okresowej urzędników są sformalizowane i czasochłonne. Dlatego przełożeni wystawiają pracownikom średnie noty, aby uniknąć dodatkowej pracy. W przypadku tych najwyższych i najniższych muszą pisać uzasadnienie.

Szefowie urzędów nie umieją prawidłowo zwalniać urzędników. W 2012 r. nie dość, że tylko pojedynczym pracownikom zatrudnionym w administracji rządowej wręczano wypowiedzenia, to ci, którzy odwołują się do sądu, najczęściej otrzymują odszkodowanie i są przywracani do pracy.

Szef służby cywilnej proponuje dwa warianty funkcjonowania Krajowej Szkoły Administracji Publicznej. Żaden z nich nie zakłada jej likwidacji.

W administracji publicznej za zaangażowanie pracownika i wykonywanie ponadprzeciętnie zleconych spraw można dostać wyższą pensję. W służbie cywilnej przyznawane są np. dodatek zadaniowy lub nagroda.

Gdy w samorządzie likwidowane jest stanowisko i nie można wskazać urzędnikowi nowej posady zgodnej z jego kwalifikacjami, to należy rozwiązać z nim stosunek pracy, albo zastosować wypowiedzenie zmieniające.

Dyrektorzy generalni służby cywilnej chcieliby częściej oceniać urzędników i uelastycznić czas ich pracy. Brakuje im jednak poparcia rządzących.

Największym pracodawcą w administracji państwowej są samorządy, a następnie korpus służby cywilnej. Dodatkowo istnieje kilkanaście urzędów państwowych, np. Kancelaria Sejmu lub Senatu. W przypadku tych ostatnich o przyjęciu do pracy decydują wewnętrzne zasady, które są określane w regulaminach.

Szef rządu ganił niedawno Prezydium Sejmu za przyznawanie sobie nagród w trudnych dla budżetu czasach. – Jeśli nie jesteśmy w stanie gwarantować podwyżek ludziom, to nie możemy dawać nagród sobie – podkreślał Tusk. Dodał tez, ze osoby na najwyższych stanowiskach, które mu podlegają, nie otrzymują nagród, od kiedy pozostali urzędnicy maja zamrożone płace, tj. od 2009 r. Jednak szef rządu mija się z prawdą. Przyznawał nagrody wojewodom, ich zastępcom i wiceministrom. W sprawdzanych przez nas resortach i urzędach wojewódzkich tylko w ub.r. nagrodzonych zostało około 40 osób.

Mimo że na samorządy przerzucane są kolejne zadania do realizacji, to większość nie tworzy nowych etatów. Powód? Brak odpowiednich środków na wykonanie powierzonych im obowiązków. Szukają więc oszczędności i decydują się na systematyczne zmniejszanie zatrudnienia. Z pozostałych pieniędzy starają się zapewnić podwyżki dla obciążonych nowymi wyzwaniami urzędników. Ich wysokość jest jednak zróżnicowana.

Urząd nie może zwolnić pracownika tylko dlatego, że ten zaproponował jednostce podległej świadczenie usług doradczych.

Szefowie urzędów zamiast na niemotywacyjne dodatki woleliby przeznaczać środki na podwyżki dla najlepszych. Rząd jest za, lecz na razie rozszerza krąg uprawnionych do dodatkowej, trzynastej wypłaty.

Dyrektorzy generalni w miejsce odchodzących z urzędu pracowników przyjmują automatycznie nowe osoby. Nie decydują się na ograniczanie naborów na wolne etaty. Tak wynika z danych zebranych przez DGP w urzędach wojewódzkich i ministerstwach.

Piąty rok urzędnicy nie dostają podwyżek, a dyrektorzy generalni mają problem z wydaniem tego, co otrzymują z budżetu centralnego na fundusz płac – około 6,9 mld zł. Środki te zamiast iść np. na nagrody, wracają do kasy państwa.

Kim są ludzie, którzy w pewnym momencie życia postawili na karierę w sektorze administracji publicznej? Dlaczego zrezygnowali z potężnych pieniędzy, jakie dotychczas zarabiali? Czy nie żałują swoich decyzji?