ropa naftowa

Amerykańska administracja rozpoczęła operację odcinania reżimu w Teheranie od technologii i źródeł finansowania. Nie zdecydowała się jednak na nałożenie sankcji na Chiny, największego odbiorcę irańskiej ropy

Zgodę na swobodny przepływ statków kluczowym dla rynku surowców energetycznych szlakiem Iran uzależnia od spełnienia szeregu warunków przez Stany Zjednoczone. Przy częściowym otwarciu cieśniny Ormuz cena ropy naftowej powinna utrzymywać się w przedziale 80–90 dol. za baryłkę.

W II kwartale zysk netto największej krajowej firmy był pięciokrotnie wyższy niż przed rokiem i wyniósł 7,7 mld zł. W tym roku Orlen planuje zakończyć dwa duże projekty energetyczne – Baltic Power i elektrownię w Grudziądzu – co powinno korzystnie wpłynąć na wyniki spółki w kolejnych kwartałach.

Zademonstrowanie światu swojej dominacji na rynku surowców energetycznych wydaje się jedynym ekonomicznym celem tłumaczącym skalę zaangażowania USA w wojnę z Iranem. W konsekwencji tego konfliktu Waszyngton stał się największym eksporterem ropy naftowej i paliw, a już wcześniej dostarczał na światowe rynki najwięcej gazu ziemnego.

Ze względu na splot niekorzystnych czynników sytuacja na rynku surowców energetycznych jest groźniejsza niż była w marcu, bezpośrednio po ataku USA i Izraela na Iran. Ceny gazu ziemnego w Europie niemal podwoiły się w porównaniu z zeszłym rokiem.

W ciągu najbliższych dwóch lat państwa położone nad Zatoką Perską zamierzają podwoić przepustowość rurociągów umożliwiających eksport ropy naftowej z pominięciem cieśniny Ormuz. Z projektami wiążą się jednak niedogodności. Inwestycje nie rozwiązują wszystkich problemów.

Odcięcie dużej części dostaw surowców energetycznych znad Zatoki Perskiej uczyniło z USA największego eksportera ropy naftowej i paliw na świecie. Daje to amerykańskiej administracji nowe narzędzie nacisku na swoich rywali i sojuszników.

Eksport samochodów wyprodukowanych w Chinach wzrósł w czerwcu o 70 proc. Największy globalny eksporter zwiększa sprzedaż na zagranicznych rynkach wysokoprzetworoznych towarów przemysłowych, spychając do defensywy unijny sektor wytwórczy.

Największa od połowy czerwca eskalacja konfliktu między USA i Iranem tylko w umiarkowanym stopniu przełożyła się na wzrost cen surowców energetycznych. Nie przeszkodziła też w ustanowieniu kolejnego historycznego rekordu przez indeks WIG.

Przywrócenie swobodnego tranzytu statków przez cieśninę Ormuz nie jest już warunkiem konicznym do utrzymania niskich cen surowca. Zwyżkę cen surowca zatrzymały również informacje o rekordowej produkcji ropy naftowej przez Zjednoczone Emiraty Arabskie

W czwartek przez strategiczny dla światowego rynku energii przesmyk przeprawiły się tylko pojedyncze tankowce. Eksperci sygnalizują, że eksport ropy i gazu z Zatoki Perskiej nie musi wrócić do stanu sprzed irańskiej blokady.

Obawy o drożyznę wynikającą z konfliktu między USA i Izraelem a Iranem zastąpiły kreślone przez ekspertów scenariusze wojny o udziały w rynku między producentami znad Zatoki Perskiej. Ceny ropy naftowej spadają za sprawą znaczącego ograniczenia zakupów przez Chiny, największego globalnego importera surowca.

Choć porozumienie kończące wojnę ma zostać podpisane w piątek, to niektóre jego ustalenia już w praktyce obowiązują, przyczyniając się do spadku notowań ropy naftowej i gazu ziemnego. Normalizacja tranzytu statków przez cieśninę Ormuz zajmie przynajmniej kilka tygodni.

Donald Trump przekazał w poniedziałek, że z rejonu Cieśniny Ormuz zaczęły wypływać statki, w tym jednostki załadowane ropą naftową. Jak podkreślił, południowy odcinek szlaku żeglugowego ma być całkowicie bezpieczny.

Według amerykańskiego prezydenta porozumienie pokojowe z Iranem zostało wynegocjowane i zostanie podpisane w piątek. Informację potwierdziły władze w Teheranie i pośredniczący w rozmowach Pakistan. Notowania ropy naftowej spadły do najniższego poziomu od ponad 3 miesięcy.

Przed wybuchem wojny w Iranie dziennie przez cieśninę Ormuz przepływało nieco ponad 100 tankowców z ropą naftową, a w momencie ogłoszenia otwarcia na tranzyt czekało grubo ponad tysiąc. Na rozładowanie korka potrzeba ok. dwóch tygodni, przy założeniu, że strony konfliktu zdecydują się zdjąć blokadę.

W I kwartale 2026 r. największa krajowa firma niefinansowa zarobiła 8,15 mld zł, o 94 proc. więcej niż rok wcześniej. Wyniki poprawiły się przede wszystkim w segmencie zajmującym się przetwarzaniem ropy naftowej.

Pod wpływem kryzysu na Bliskim Wschodzie, który odciął świat od dostaw ropy naftowej transportowanej przez cieśninę Ormuz, zapasy surowca spadają w rekordowym tempie. To jednak nie napięta sytuacja na rynku ropy, ale poziom kursów na Wall Street może mieć największe znaczenie z punktu widzenia negocjacji pokojowych między USA i Iranem.