plan miejscowy

Mieszkańcy składają petycje do lokalnych władz z żądaniami zablokowania budowy nowoczesnej infrastruktury telefonii mobilnej. Wobec części z nich gminy mają związane ręce. Jednak przy budowie nowych urządzeń mogą wprowadzać pewne ograniczenia.

Jestem przedsiębiorcą. Moja nieruchomość, na której znajduje się magazyn, graniczy z nieruchomością innego podmiotu. Wystąpił on do urzędu miasta z wnioskiem o rozgraniczenie naszych nieruchomości, a burmistrz obciążył nas obu kosztami rozgraniczenia – po połowie. Czy to uzasadnione, skoro nie ja złożyłem wniosek? Poza tym wiele lat temu toczyło się już podobne postępowanie między nami.

Jestem właścicielem zakładu produkcyjnego – wytwórni betonu. Wystąpiłem do prezydenta miasta o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów powstałych w produkcji (m.in. popiołów). Ten odmówił, powołując się na zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zakazują one lokalizacji działalności związanej ze zbiórką i przetwarzaniem surowców wtórnych i odpadów. Nie zgadzam się z tą decyzją, gdyż moim zamiarem jest przetwarzanie odpadów na potrzeby własne w ramach procesu produkcji, a odpady w postaci popiołu stanowią komponent do produkcji betonu i są dodawane do pozostałych składników w stanie niezmienionym, zarówno pod względem fizycznym, jak i chemicznym. Nie prowadzę odrębnej działalności związanej ze zbiórką i przetwarzaniem surowców wtórnych i odpadów. Trudno więc mówić o naruszeniu zakazu wynikającego z planu miejscowego. Czy zatem odmowna decyzja jest prawidłowa?

Spółka z o.o., której jestem udziałowcem, zamierza wybudować zakład służący do produkcji transformatorów. Zgodnie z planem miejscowym na terenie przeznaczonym pod inwestycję mogą być realizowane usługi rzemiosła o uciążliwości zamykającej się w granicach własnych terenu. Wójt po rozpatrzeniu wniosku ustalił środowiskowe uwarunkowania dla planowanego przedsięwzięcia. Określił ponadto szczegółowe warunki, którym powinno ono odpowiadać. Uwzględnił przy tym wskazania regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz dane wynikające z raportu oddziaływania na środowisko. Jednak właściciele sąsiedniej działki odwołali się i organ drugiej instancji uchylił decyzję środowiskową. Według niego przedsięwzięcie będzie niezgodne z zapisami planu: nie będzie realizowane w oparciu o przepisy ustawy o rzemiośle. Plan miejscowy jednak wprost nie odnosi się do tej regulacji. Czy zasadnie uchylono decyzję środowiskową?

Jak już pisaliśmy, 1 stycznia 2018 r. wejdzie w życie rozporządzenie z 14 listopada 2017 r. o zmianie rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. poz. 2285; dalej: znowelizowane rozporządzenie). Wprowadza ono zmiany, które istotnie wpłyną na działalność szerokiego kręgu podmiotów związanych z budownictwem: od projektantów, przez inwestorów, deweloperów, aż po firmy zajmujące się wykonawstwem.

Jednym z warunków wydania decyzji o warunkach zabudowy jest to, aby co najmniej jedna, dostępna z tej samej drogi publicznej działka sąsiednia była zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu. Przesłanki tej nie stosuje się do zabudowy zagrodowej, w przypadku gdy powierzchnia gospodarstwa rolnego związanego z tą zabudową przekracza średnią powierzchnię gospodarstwa rolnego w danej gminie. Czy lokalizacja budynków gospodarczych na oddzielnej nieruchomości oznacza, że są one poza zabudową zagrodową?

Prace nad planem miejscowym dla Śródmieścia Południowego ciągnęły się siedem lat. Mimo protestów ruchów miejskich Rada Warszawy kilka dni temu przyjęła uchwałę, na mocy której plan stanie się obowiązującym dokumentem. Za opowiedziało się 43 radnych. Pojawił się tylko jeden głos przeciwny i siedem wstrzymujących. Jako że w radzie większość ma PO, to wynik głosowania oznacza, że wokół planu doszło do cichego sojuszu na linii PO – PiS.

BBI Development złoży wniosek do prokuratury i CBA o ściganie aktywistów blokujących przyjęcie planu zagospodarowania przestrzennego.

Pieniądze ze sprzedaży działek miasto wyda na nowe szkoły, by rozładować dwuzmianowość wprowadzoną reformą edukacji.

Dzisiaj stołeczni radni PO mogą przyjąć wart miliardy złotych miejscowy plan zagospodarowania ścisłego centrum miasta.

Rada gminy w planie miejscowym zakazała realizacji nowych zjazdów na tereny przyległe do pasa drogowego. Zdaniem wójta wprowadzenie tego zapisu do planu miejscowego było konieczne do uzyskania uzgodnienia jego projektu ze strony Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad. Czy postanowienie to jest dopuszczalne?

Plan miejscowy zakładający inwestycje w ścisłym centrum Warszawy jeszcze nigdy nie był tak bliski uchwalenia. Ale znów może trafić do szuflady.

Jest szansa, że Śródmieście doczeka się planu miejscowego, który powstaje w bólach od siedmiu lat. Ale niewielka. Bo zbyt wiele jest sprzecznych interesów.

Rada miasta przyjęła plan miejscowy, w którym określiła m.in., że istniejąca ulica będzie drogą dojazdową do terenu X. Wspólnota mieszkaniowa kwestionuje uchwałę w tym zakresie, wskazując, że ten zapis planu miejscowego spowoduje wzrost zagrożenia bezpieczeństwa komunikacyjnego jej mieszkańców. Czy wspólnota może skutecznie zaskarżyć do sądu to postanowienie planu miejscowego?

Jeśli możliwości inwestycyjne zostały ograniczone, właściciel firmy ma prawo dochodzić od gminy wykupu nieruchomości lub odszkodowania. Musi przy tym pamiętać o krótszych terminach przedawnienia roszczeń związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Wystąpiłem do prezydenta miasta o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na rozbudowę oraz przebudowę pawilonu handlowo-usługowego. Ten wydał decyzję odmowną. Uznał, że projekt budowlany jest niezgodny z zapisami planu miejscowego. W uzasadnieniu prezydent miasta powołał się na zapis planu miejscowego dotyczący terenu, na którym pobudowany jest budynek, zakazujący zwiększania intensywności zabudowy.

TEZA: Rada gminy, realizując procedurę planistyczną, ma prawo do określenia w planie miejscowym zasad i warunków procedury scalania i podziału nieruchomości, ale nie może określać zasad podziału nieruchomości i wydawać zakazów rozparcelowania danego terenu na mniejsze działki. Organem właściwym do podziału nieruchomości jest wójt, burmistrz bądź prezydent miasta.

TEZA: Postanowienie wyrażające opinię, o której mowa w art. 93 ust. 4 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, nie musi spełniać warunków wymaganych dla dokumentów geodezyjnych.