Kredyty frankowe: Polska w drodze do Europy
Niemiecki profesor prawa Johannes Köndgen już w latach 70. XX wieku reprezentował pogląd, że kredyt per se jest typem umowy, która ze względu na ryzyka wywoływane w sferze majątkowej klienta nakłada na bank obowiązek uwzględnienia interesu kredytobiorcy. Dwa zasadnicze ryzyka są następujące: Po pierwsze, nadmiernie optymistyczna ocena własnej zdolności płatniczej w przyszłości. Po drugie, ryzyko niezrozumienia treści własnego zobowiązania: od jakich czynników zależy zakres mojego obciążenia finansowego? Jaką ratę będę spłacał bankowi za 10 lat? Bank zachowuje swobodę ustalenia kosztów kredytu za pomocą klauzul, których prawnego i ekonomicznego znaczenie przeciętny konsument nie zna (formalnie) i nie rozumie (kognitywnie). Dochodzi do tego agresywny marketing produktów kredytowych, który wywołać może błędne oczekiwania konsumenta co do relacji między korzyścią a ryzykiem produktu.