fundacja rodzinna

W Ministerstwie Finansów trwają prace koncepcyjne nad zmianami w przepisach podatkowych dotyczących fundacji rodzinnych. Na razie w sprawie obecnych przepisów resort nie poluzowuje swojego stanowiska

Od samego początku procesu legislacyjnego dotyczącego fundacji rodzinnej, tj. od 2018 r., konsekwentnie byłem przeciwnikiem umożliwienia fundacji rodzinnej prowadzenia działalności gospodarczej (przy czym, z oczywistych względów, otrzymywania dywidendy bądź odsetek przez fundację rodzinną nie należy traktować jako wykonywania działalności gospodarczej). Działalność gospodarcza często jest związana z ryzykami biznesowymi, prawnymi i podatkowymi, a fundacja rodzinna powinna być dla rodziny właścicieli swoistym separatorem od tych ryzyk.

Fundacja rodzinna może zostać ustanowiona przez kilka osób (fundatorów), przy czym wzajemne prawa i obowiązki założycieli powinny zostać szczegółowo określone w statucie. Dzięki temu fundatorzy mogą swobodnie określić wspólne podejmowanie decyzji w różnych sytuacjach. Brak takich postanowień oznacza, że fundacja będzie działać na podstawie przepisów kodeksu cywilnego dotyczących współwłasności. A to może spowodować chaos, bo nie będzie wiadomo, na jakie czynności wymagana jest „zgoda” jednego fundatora, a na jakie wszystkich.

W ubiegłym tygodniu wiceminister finansów Jarosław Neneman poinformował o planach uszczelnienia zasad opodatkowania fundacji rodzinnej. Byłby to kolejny dowód potwierdzający tezę, że prawo podatkowe w Polsce jest nieprzewidywalne.

Planowana nowelizacja ustaw o podatkach dochodowych została wpisana do rządowego wykazu 
tylko hasłowo. Jako pierwsi rozszyfrowujemy, co konkretnie może się kryć za większością tych zapowiedzi