dostęp do informacji publicznej

Urzędnicy resortu spraw zagranicznych co kilka tygodni wymyślają nowe powody, by nie ujawnić, z kim ministerstwo zawierało umowy.

Każdej władzy, bez względu na polityczną opcję, można zarzucić, że nie stworzyła konsekwentnej polityki w zakresie życia publicznego - mówi adw. dr hab. Piotr Sitniewski.

Coraz trudniej uzyskać informacje o tym, jak politycy i urzędnicy wydają pieniądze podatników.

W badaniu instrumentów zabezpieczających praworządność nie wystarczy odhaczyć, że są. Ważne, jak działają

W ostatnim czasie ze względu na pandemię mieszkańcy częściej korzystali z uprawnień, jakie daje ustawa z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej: u.d.i.p.) i występowali do placówek oświatowych o różnego rodzaju dane. O zwiększonym zainteresowaniu tymi kwestiami świadczą liczne wyroki sądów administracyjnych. Jednak nie wszystkie szkolne dane mają status informacji publicznej, a więc nie wszystkie muszą być udostępniane. Uznanie bądź nie konkretnej wiadomości za informację publiczną może stwarzać dużo wątpliwości, chociażby ze względów podmiotowych. Placówka gromadzi bowiem i przetwarza informacje dotyczące nie tylko procesu edukacyjnego, lecz także kadry pedagogicznej i uczniów. Szeroki zakres tych danych utrudnia określenie, co jest, a co nie jest informacją publiczną. Odwołując się do orzecznictwa sądowego, wyjaśniamy niektóre wątpliwości.

Prezes trybunału, jeżeli nie chce ujawnić oświadczeń majątkowych sędziów TK, musi to zrobić w drodze decyzji - uznał sąd administracyjny. A to otworzy drogę do jej weryfikacji

Oświadczenie organu, że nie posiada określonych informacji, w sytuacji gdy przepisy prawa nie nakładają na niego obowiązku ich gromadzenia, stanowi prawidłowe załatwienie wniosku o udostępnienie informacji publicznej - stwierdził w niedawno opublikowanym wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie.

Trybunał Konstytucyjny odmówił udzielenia informacji, czy osoby, które w nim orzekają, poddają się profilaktycznym badaniom lekarskim