dobra osobiste

Jeśli rodzice są skonfliktowani, to każde z nich ma prawo nie zgadzać się na zamieszczanie wizerunków dzieci w mediach społecznościowych – uznał Sąd Apelacyjny w Warszawie

Coraz bardziej popularnym zjawiskiem w Internecie jest informowanie przez wierzycieli, że określona spółka zalega z zapłatą zobowiązań. Informacje przekazywane są z pominięciem biur informacji gospodarczej – za to za pośrednictwem mediów społecznościowych, stron internetowych, a nawet poprzez narzędzia, z których korzysta sam dłużnik.

Skarga Sociedade Independente de Comunicação – SIC (pol. Niezależne Towarzystwo Komunikacyjne) przeciwko Portugalii, rozstrzygnięta przez ETPC 27 lipca br., dotyczy jednego z najczęstszych sporów toczących się przed sądami krajowymi w obszarze prawa cywilnego, czyli pozwu o naruszenie dóbr osobistych.

Nasza firma była dłużnikiem pewnego dostawcy, ale uregulowaliśmy należność. Tymczasem niedawno dowiedzieliśmy się od innego kontrahenta, że informacja o tej należności została opublikowana w raporcie wywiadowni gospodarczej, co czyni nas niewiarygodnym partnerem. Czy można tutaj mówić o naruszeniu reputacji? Czy możemy domagać się zadośćuczynienia?

Zapowiedzi związane z luzowaniem obostrzeń sprawiają, że coraz częściej zapowiadane są wydarzenia publiczne: targi, festyny, eventy firmowe czy koncerty. Ich organizatorzy bardzo często wykorzystują fotorelacje oraz filmy celem promocji swojej działalności czy działalności swoich klientów. Niemal tak samo często dochodzi do pomijania jednego aspektu rzeczonych wydarzeń: ochrony wizerunku uczestników.

Nieprawdziwe informacje o osobie zamieszczone w satyrycznym artykule opublikowanym w prasie pozbawiają go cech wypowiedzi artystycznej. Tekst taki będzie oceniony jak zwykły materiał prasowy; jeżeli jest nierzetelny, wydawca i autor będą odpowiadać za naruszenia dóbr osobistych – orzekł wczoraj Sąd Najwyższy.

Osoba rozpowszechniająca efekt zastosowania techniki deepfake’u musi liczyć się z tym, że jej działanie może kolidować z przepisami wielu różnych dziedzin prawa np. prawa autorskiego, prawa cywilnego, przepisów chroniących dane osobowe czy nawet prawa karnego.

W niedawno opublikowanych nagraniach rozmów prowadzonych przez ówczesnego burmistrza Pcimia, obecnie prezesa PKN Orlen, z osobą, która, mimo braku relacji formalnej, traktowała go jako zwierzchnika, najczęściej dyskutowanym wątkiem było duże natężenie przekleństw. Nie jest to pierwszy przypadek opublikowania nagrań, w których osoby publiczne używają wulgaryzmów w obecności podwładnych (a przynajmniej osób, które za takie się uznają), jednak nawet na tym tle częstotliwość użycia obelżywych słów jest tak duża, że zasługuje na wyróżnienie. Przeklinanie samo w sobie jest zjawiskiem na tyle powszechnym, że warto, wykorzystując tę okazję, zastanowić się, w jakich sytuacjach może ono stanowić mobbing w miejscu pracy. Odwołując się do orzecznictwa, można wyróżnić kilka sytuacji, w których przeklinanie, nawet jeśli narusza dobra osobiste pracownika, nie zawsze będzie stanowiło mobbing w ustawowym rozumieniu.

Osoba, której najbliżsi spoczywają w grobie na cmentarzu, może wytoczyć powództwo zmierzające do ustalenia prawa do bycia pochowaną w tym konkretnym miejscu. Uznał tak Sąd Apelacyjny w Krakowie.

Jest pozew przeciwko Marcie Lempart i Klementynie Suchanow, aktywistkom tzw. Strajku Kobiet. Chodzi o naruszenie dóbr osobistych i naruszenia nietykalności osobistej dziennikarki Gazety Polskiej" - przekazała Reduta Dobrego Imienia. Dodała, że sytuacja miała miejsce podczas jednej z konferencji prasowych Strajku Kobiet, kiedy dziennikarzy zwyzywano od "psów".

To, że uchwała o braku skwitowania została podjęta zgodnie z wymogami prawa spółek handlowych, nie oznacza, że nie może być oceniona przez pryzmat art. 24 kodeksu cywilnego