dług publiczny

Nie mogę oprzeć się wrażeniu, że ekonomiści są trochę jak stonki i biedronki. Gdy stworzenia te są młode, w postaci larwalnej, trudno poznać, które stanie się którym owadem, choć jedne są pożyteczne, a drugie niekoniecznie. Ostatecznie lud może zadeptać biedronki, choć są one pożyteczne. A stonki? Cóż, gorzej, jeśli w ogóle nie próbujemy im przeciwdziałać.

Ponowne włączenie reguły wydatkowej wymusi spadek deficytu sektora finansów publicznych. A to obniży dług – wynika ze strategii zarządzania nim do 2024 r., którą wczoraj przyjął rząd.

W Ministerstwie Finansów nie toczą się żadne prace nad zmianą zapisanego w konstytucji progu ostrożnościowego 60% PKB, poinformował wiceminister finansów Sebastian Skuza.

Rząd Niemiec zatwierdził w środę projekt budżetu na przyszły rok, przedstawiony przez ministra finansów Olafa Scholza. Projekt przewiduje limit zadłużenie netto w wysokości 96,2 mld euro (112,43 mld dolarów) na sfinansowanie dalszych działań w celu rozwiązania kryzysu koronawirusowego - informuje Reuters.

Pandemia odświeżyła stare pytanie o rolę państwa w gospodarce. Nowe narzędzia ingerencji w rynki mogą się zakorzenić.

Dług to miecz, którego jedną stroną jesteś Ty, a drugą przeznaczenie” – tak ekonomista mógłby dziś sparafrazować słynne zdanie przewijające się w sadze o wiedźminie Andrzeja Sapkowskiego. Podobnie jak w świecie fantasy fatum nie determinuje całkowicie biegu zdarzeń, tak w ekonomii nieustannie musimy rewidować wiele założeń z przeszłości w świetle nowych badań i informacji - pisze Piotr Arak, dyrektor Polskiego Instytutu Ekonomicznego.

Państwowy dług publiczny na koniec II kw. 2020 r. wyniósł 1 bln 97 mld 304,1 mln zł, co oznaczało wzrost o 5 proc. w drugim kwartale tego roku - wynika z czwartkowego komunikatu Ministerstwa Finansów.

Jedno pandemia zmieniła na pewno: utylizacja długu publicznego przez bank centralny przestała być tematem tabu.

Gdy w środku pandemii główną ekonomistką Banku Światowego zostaje specjalistka od długu publicznego, to wiedz, że nie jest to przypadek.

Pracuję w wydziale finansowym urzędu miasta. Gmina właśnie ubiega się o kredyt w banku na planowany deficyt. W tej sprawie jest wymagana opinia regionalnej izby obrachunkowej o możliwości spłaty kredytu. Powstał jednak praktyczny problem, czy ta opinia może być wydana po podpisaniu umowy, ale przed uruchomieniem środków przez bank z kredytu.

Kryzys wywołany koronawirusem będzie bardzo kosztowny. Przyniesie gwałtowny wzrost deficytów i zadłużenia publicznego. Pod naporem załamania dochodów budżetowych i zwiększonych wydatków ustępują reguły fiskalne, które nałożyliśmy na siebie sami lub zrobiła to Unia Europejska.

W Polsce wszyscy (no prawie) dobrze się znają i na futbolu, i na ekonomii. O ekonomii może do woli perorować pani Genia z bazarowego warzywniaka. Tłumaczy ją błogosławiona ignorancja - "ksiąg uczonych wszak nie studiowała". Co jednak upoważnia powszechnie szanowanych (i przypuszczalnie kompetentnych w swoich wąskich specjalnościach) profesorów nauk politycznych, socjologii, matematyki itp. do współasygnowania manifestu pt. "Ekonomiści w obronie finansów publicznych", opublikowanego w mediach. Prawdopodobnie ich motywacja jest niemerytoryczna - idzie raczej o zamanifestowanie swojego krytycyzmu w stosunku do rządu.

W 2020 roku obniżka przychodów NFZ może wynieść nawet kilkanaście miliardów złotych. Główną przyczyną są malejące wpływy ze składek zdrowotnych oraz rosnący poziom długu publicznego.

Około 200 mld zł długu nie znajdzie się w tegorocznych statystykach.

W 2020 r. z powodu kryzysu wywołanego epidemią koronawirusa rząd Hiszpanii spodziewa się wzrostu bezrobocia do poziomu 19 proc. "Poprawa sytuacji spodziewana jest w 2021 r." - szacuje gabinet Pedra Sancheza.

 Dług publiczny wzrośnie do 53,5% PKB (wg definicji krajowej), a potrzeby pożyczkowe wzrosną o 180 mld zł, prognozują ekonomiści mBanku.

Pogląd o potrzebie ograniczania wzrostu długu publicznego jest nie tylko bezpodstawny merytorycznie. Jest on groźny szczególnie teraz, gdy potrzebą chwili jest radykalne zwiększenie wydatków publicznych i maksymalne ograniczenie obciążeń podatkowych (i parapodatkowych).