Misja pokojowa w pancernej osłonie

To wojna, której Władimir Putin nie może wygrać, niezależnie od tego, jak długo trwa i jak okrutne są jego metody” – napisał pod koniec pierwszego tygodnia rosyjskiej agresji na Ukrainę prof. Lawrence Freedman, wielki autorytet w dziedzinie studiów strategicznych z Kings College London. Nie chodzi w tym wypadku o kwestie wojskowe, lecz o polityczny sukces. Wojna, powtarzając przesłanie Carla von Clausewitza, jest tylko narzędziem polityki, choć narzędziem brutalnym i krwawym.

W opinii Freedmana rosyjscy stratedzy, planując od miesięcy operację przeciw Ukrainie, popełnili fundamentalny błąd arogancji. Uważali się za tak silnych, a przeciwnika za tak słabego, że przygotowali plan operacji wojskowej, która nie mogła się udać. Chyba że Rosjanie – co brzmi nieprawdopodobnie, zwłaszcza w obliczu powszechnego przekonania o sprawności ich służb wywiadowczych – uwierzyli w propagandę, że Ukraina jest państwem z tektury, które rozpadnie się zaraz po wejściu rosyjskich oddziałów: rząd ucieknie, a zwykli ludzie będą witać kwiatami przybywających „wyzwolicieli”. O tym, że Moskwa chciała już w minioną niedzielę ogłosić zwycięstwo, świadczy zarówno to, że zapowiedziano tego dnia telewizyjne wystąpienie Putina do narodu (szybko zresztą odwołane), jak i przedwcześnie opublikowane na stronach rosyjskich mediów triumfalistyczne teksty propagandowe. Peter Akopow, jeden z ich czołowych autorów, w artykule zamieszczonym w Sputniku (też szybko wycofanym) napisał: „Ukraina wróciła do Rosji. Nie oznacza to, że jej państwowość zostanie zlikwidowana, ale zostanie ona zreorganizowana, przebudowana i przywrócona do naturalnego stanu jako części rosyjskiego świata”. Rosyjski propagandysta przekonywał też, że Putinowi udaje się w ten sposób „przezwyciężyć tragedię 1991 r.”, kiedy to rozpadł się Związek Sowiecki. Jak się wydaje, Moskwa nie zrezygnowała z symboliki nawiązującej do tych wydarzeń, o czym świadczyć może fakt, że druga tura negocjacji ukraińsko-rosyjskich w sprawie ewentualnego zawieszenia broni ma się odbywać w tej samej rezydencji w Puszczy Białowieskiej, w której zdecydowano o rozwiązaniu ZSRR.