Umorzenie należności jest dopuszczalne. Nie zawsze będzie naruszeniem dyscypliny
Z czynsz ó w i r ó żnych um ó w nasz urząd miasta ma wiele zadłużeń opiewających na drobne kwoty od 80 do 100 zł, kt ó rych prawdopodobnie nie kalkuluje się dochodzić z uwagi na koszty windykacji. W niekt ó rych sprawach nie ma pełnych danych dłużnik ó w, np. brakuje ich adres ó w. Czy niedochodzenie tych kwot może oznaczać, że burmistrz naruszy dyscyplinę finans ó w publicznych?
Co do zasady jednostka samorządu terytorialnego powinna dochodzić wszystkich należności, jednak w niektórych okolicznościach możliwe jest ich umarzanie z urzędu, szczególnie jeśli nie kalkuluje się ich odzyskać. Analizując zaś podane zapytanie, warto przypomnieć, że gmina może być stroną wielu różnych stosunków cywilnoprawnych, w tym mających podstawy w umowach najmu, dzierżawy czy innych umowach. Umowy te mają normatywne podstawy w kodeksie cywilnym (dalej: k.c.), z którego przepisów wynika m.in. ogólna zasada związania stron daną umową, czego wyrazem jest art. 3531, gdzie postanowiono, że strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Co ważne, wskazana zasada była wielokrotnie przedmiotem oceny prawnej w orzecznictwie sądowym. Przykładowo w wyroku Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z 30 stycznia 2020 r. (sygn. akt I ACa 716/19) podkreślono, że umowa jako wynik konsensusu stron stanowi wyraz ich uprawnienia do kształtowania własnej sytuacji prawnej, a prawa podmiotowe (roszczenia) wynikające z umowy winny być respektowane przez kontrahenta.
Odpowiedzialność
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.