Z budżetu gminy nie wolno finansować pomocy dzikim zwierzętom

Katalog tzw. zadań własnych gminy został określony w sposób ogólny w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (dalej: u.s.g.). Zgodnie z nim zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W zakres tych zadań wchodzą m.in. sprawy ochrony środowiska i przyrody. Nie oznacza to jednak, że gmina realizuje wszelkie zadania z tej sfery. Podstawa do realizacji konkretnego rodzaju zadania musi bowiem wynikać szczegółowo z konkretnych regulacji prawnych. Potwierdza to orzecznictwo sądowo-administracyjne.

Pomocne orzecznictwo

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w wyroku z 14 maja 2014 r. (sygn. akt II SA/Go 290/14) stwierdził m.in., że art. 7 ust. 1 u.s.g. „stanowi normę kompetencyjną określającą zakres właściwości gminy w realizowaniu zadań publicznych”. Jak dodał, nie stanowi on źródła jakichkolwiek uprawnień członków wspólnoty gminnej, lecz wyznacza jedynie zakres zadań gminy realizowanych na rzecz społeczności lokalnej. „Sprawy objęte katalogiem zawartym w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym nie stwarzają samodzielnej podstawy dla działania gminy. Każdy z zakresów spraw wymienionych w tym artykule winien być «potwierdzony» i uszczegółowiony w ustawie odrębnej, poświęconej tematycznie sprawom stanowiącym zadania gminy. Katalog zadań własnych gminy obejmuje szereg spraw wskazanych w ustawach szczególnych, do których odsyła wspomniany art. 7 ust. 1. Umocowanie gminy do korzystania z określonych instrumentów prawnych służących wykonywaniu zadań, które rodzą skutki prawne na zewnątrz m.in. wydawania aktów prawa miejscowego, wymaga szczegółowych podstaw prawnych. Ogólna treść art. 7 ust. 1 ustawy nie może stanowić samodzielnej podstawy do określania kompetencji gminy w określonym rodzaju spraw. Należy je oceniać w powiązaniu z przepisami ustaw szczególnych” – wskazał WSA.