Prosta procedura, ale dużo dokumentów

Procedura starania się pożyczkę z Ministerstwa Finansów nie jest trudna, ale trzeba skompletować co najmniej kilkanaście dokumentów, jako załączników do wniosku w tej sprawie.

Pożyczki udzielane z budżetu państwa są dostępne tylko samorządom, które opracują porządny program naprawczy albo ostrożnościwy. Ważne jest, jak twierdzi resort finansów, aby opracowany przez jednostkę samorządową program albo też odrębny załącznik do wniosku o pożyczkę zawierał różne elementy, które określają obecną sytuację finansową np. gminy i jej sytuację w najbliższym okresie.

Do tego MF potrzebuje wiele dokumentów poświadczających m.in. prawdziwość zawartych w programie informacji. Ta konieczność dołączania wielu dokumentów może zniechęcić niejedną gminę do starania się o wsparcie z MF.

Wniosek adresowany do MF powinien określać wysokość pożyczki proponowane terminy jej spłaty oraz wysokość rat. Wnioskodawca więc jakby sam określa głowne zasady i warunki spłaty pożyczki. Oczywiście te warunki musi zatwierdzić przedstawiciel pożyczkodawcy, czyli resort finansów.

Wnioskodawca, czyli np. gmina, musi również stworzyć uzasadnienie ubiegania się o skorzystanie z rządowej pomocy na restrukturyzację budżetu. Określić musi również szczegółowo przeznaczenie pożyczki. Nie może od tego być żadnych odstępstw w trakcie wykorzystania pomocy finansowej.

We wniosku należy podać ogólne informacje o jednostce samorządu. Do tych informacji należy: nazwa jednostki, siedziba władz, dane osób uprawnionych do reprezentowania. Podać także należy nazwę banku i numer rachunku bankowego, na którym jest prowadzona obsługa budżetu wnioskodawcy.

Przepisy polskiego prawa nie określają dokładnie ani formy, ani zakresu programu. Ważne jest przy tym, jak informuje resort finansów, aby opracowany program (mogą to być również odrębne załączniki do wniosku) zawierał przede wszystkim analizę stanu finansów oraz plan przedsięwzięć ostrożnościowych i naprawczych wraz z harmonogramem ich wprowadzenia w życie.

Ponadto program musi zawierać przewidywane prognozowane efekty finansowe poszczególnych przedsięwzięć wraz z określeniem metodologii ich obliczania. Zawierać musi również uzasadnienie podejmowanych działań w ramach konkretnego programu.

Nieodłącznym elementem programu ostrożnościowego lub naprawczego jest prognoza dochodów i wydatków oraz przychodów i rozchodów jednostki samorządowej, opracowana przy uwzględnieniu otrzymania pożyczki, obejmująca okres jej zwrotu wraz z prognozą tzw. wartości wskaźnikowej.

Każdy wnioskodawca pożyczki z MF jest niestety obarczony obowiązkiem dostarczenia wielu dokumentów jako załączników do wniosku.

Do wniosku oprócz samego programu ostrożnościowego lub naprawczego dołącza się uchwały rady gminy, powiatu lub sejmiku województwa w sprawie:

przyjęcia programu,

zaciągnięcia pożyczki,

uchwały budżetowej na rok budżetowy, w którym jest składany wniosek, wraz z załącznikami oraz prognozę łącznej kwoty długu jednostki samorządowej.

Dokumentami, jakie należy dołączyć, są także: sprawozdanie roczne z wykonania budżetu za poprzednie trzy lata oraz sprawozdanie kwartalne z wykonania budżetu z roku budżetowego, w którym jest składany wniosek. Należy także dołączyć informacje o stanie mienia komunalnego.

Ministerstwo Finansów żąda od wnioskodawcy dołączenia aż czterech opinii i jednego raportu regionalnej izby obrachunkowej. Chodzi tu np. o opinie:

izby o przedkładanych przez organ wykonawczy samorządu sprawozdaniach z wykonania budżetu za trzy lata poprzedzające rok, w którym składany jest wniosek,

o możliwości sfinansowania deficytu budżetowego oraz o prawidłowości prognozy kształtowania się długu,

o możliwości spłaty pożyczki,

raportu o stanie gospodarki finansowej.

Należy także złożyć oświadczenie o aktualnym zadłużeniu, obciążeniach na majątku trwałym oraz o toczących się postępowaniach sądowych i administracyjnych, mających wpływ na kondycję finansową samorządu.

Potrzebna jest także informacja o aktualnych kredytodawcach i pożyczkodawcach oraz o wywiązywaniu się ze spłaty zadłużenia. Do tego dołącza się jeszcze wykaz aktualnych zobowiązań z tytułu kredytów, pożyczek i wyemitowanych obligacji komunalnych. Potrzebne jest zaświadczenie z ZUS o niezaleganiu z płatnościami. Należy także dołączyć dokumenty potwierdzające uzgodnienia zawarte z wierzycielami.

Załącznikiem jest także opinia wojewody o proponowanych działaniach ostrożnościowych i naprawczych.

Złożyć trzeba również propozycje zabezpieczenia spłaty pożyczki. Potrzebny jest opis działań podjętych w celu pozyskania środków finansowych innych niż pożyczka z kasy państwowej. Na końcu dołączyć trzeba jeszcze oświadczenie o prawdziwości danych i podanych informacjach w załączonych dokumentach.