Starsze społeczeństwa to także koszty lokalne
O zmianach na gorsze pierwsze przekonały się samorządy. Niektóre z nich biorą na siebie relatywnie coraz wyższe koszty utrzymania infrastruktury, a przy tym z powodu coraz mniejszej liczby osób na rynku pracy maleją ich dochody
Demograficzne zmiany będą trudnym testem dla finansów publicznych. Chociaż jesteśmy świadkami niekorzystnych tendencji już od kilku lat – liczba zgonów przewyższa liczbę urodzeń – to do tej pory proces ten był maskowany. Przede wszystkim wzrastała liczba aktywnych zawodowo. Coraz więcej osób pracowało też po przekroczeniu granicy wieku emerytalnego. I wreszcie mieliśmy rekordowy napływ imigrantów na rynek pracy dodatkowo napędzany przez wojnę w Ukrainie. Dane ZUS pokazują, że stale mamy już legalnie zatrudnionych ponad 1 mln cudzoziemców (to około 6–7 proc. ogółu).
W efekcie, mimo negatywnych przemian demograficznych, w skali kraju nie było widać tego w finansach publicznych. Ale w najbliższych dekadach, kiedy turbulencje przyspieszą, nie ma gwarancji, że pozytywne zjawiska się utrzymają – raczej wprost przeciwnie. Należy się spodziewać, że możliwości wsparcia rynku pracy i tym samym dochodów finansów publicznych tymi kanałami zostaną wyczerpane. W praktyce oznacza to ziszczenie się zagrożenia zapowiadanego od dawna, czyli wzrostu liczby ludności niepracującej, a spadku tej aktywnej zawodowo. To będzie się odbijało chociażby na wpływach z podatku dochodowego. Jednocześnie czeka nas wzrost wydatków z powodu starzenia się społeczeństwa.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.