Wodociąg i kanalizacja na własny koszt

Co, kiedy i za ile wybuduje gmina, określane jest w dokumencie zwanym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. To bardzo ważny dokument, który wyznacza przyszłość danej gminy. Tryb prac nad studium oczywiście zakłada ustanowienie co najmniej 21-dniowego terminu składania wniosków dotyczących planów. Oznacza to, że mieszkańcy mogą składać swoje propozycje inwestycji i życzenia na przykład co do rozprowadzenia sieci. Lokalne władze muszą także plany rozwoju gminy uzgodnić m.in. z gminami sąsiadującymi, inspektorem sanitarnym i regionalnym dyrektorem ochrony środowiska. Wstępny plan zagospodarowania jest wykładany publicznie i znów przez trzy tygodnie mieszkańcy mogą wnosić swoje uwagi. Po naniesieniu możliwych poprawek plan jest uchwalany i podpisywany przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta. Ten dokument określa kierunki rozwoju i inwestycje w gminie nawet na okres 3-5 lat.

Według prawa miejskie przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjne są zobowiązane do inwestycji w sieci według ustaleń samorządów zapisanych w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego danej gminy. Kiedy studium jest gotowe i podpisane przez władze lokalne, przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne opracowuje swój wieloletni plan rozwoju i modernizacji urządzeń i sieci na terenie danej gminy. W planie zawarte są przedsięwzięcia rozwojowo-modernizacyjne rozpisane na poszczególne lata, wraz z nakładami inwestycyjnymi i sposobami finansowania prac. Plan oczywiście musi być zgodny ze studium gminnym oraz z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego, czyli określać, które tereny są zaplanowane pod zabudowę mieszkaniową, które działki pozostają rolnymi, a gdzie będzie można budować warsztaty samochodowe, inne budynki usługowe lub handlowe. Ten plan nakreślony przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne przekładany jest władzom samorządowym w celu sprawdzenia, czy jest zgodny ze studium. W kolejnym etapie rada gminy zatwierdza plan. Taki obieg dokumentów, w których rozpisane są gminne inwestycje na kilka lat, ma zapewnić zrównoważony rozwój i sensowne wyawanie publicznych pieniędzy. Trzeba jednak mieć na uwadze, że nawet jeśli gmina przewidziała inwestycję w interesującej nas okolicy, to sieć wodociągowa lub kanalizacyjna wybudowana będzie w ulicy. Natomiast przyłącza do konkretnych działek lub nieruchomości leżą po stronie właścicieli i gmina ani nie zrobi projektu, ani nie zapłaci za prace.

Jeśli władze samorządowe nie biorą pod uwagę sugestii mieszkańców lub z innych przyczyn pomijają jakieś rejony w planach inwestycyjnych i w studium zagospodarowanie, możliwe jest także wybudowanie sieci na koszt mieszkańców. Właściciele działek mogą się podjąć wybudowania sieci, która połączy już istniejącą infrastrukturę z ich nieruchomościami.

@RY1@i02/2014/031/i02.2014.031.00700030b.803.jpg@RY2@

RYS. JAROSŁAW ŁOKIETEK

Danuta Pawłowska

dgp@infor.pl

Podstawa prawna

Art. 15, art. 21 ustawy z 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz.U. nr 72, poz. 747).

Art. 11-12 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 647).

Rozporządzenie ministra infrastruktury z 28 kwietnia 2004 r. w sprawie zakresu projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (Dz.U. nr 118, poz. 1233).

PORADA EKSPERTA

@RY1@i02/2014/031/i02.2014.031.00700030b.804.jpg@RY2@

Bożena Rusinek radca prezesa, UOKiK

Stosownie do art. 2 pkt 5 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu przyłącze kanalizacyjne to odcinek przewodu łączącego wewnętrzną instalację kanalizacyjną w nieruchomości odbiorcy usług z siecią kanalizacyjną, za pierwszą studzienką, licząc od strony budynku, a w przypadku jej braku - do granicy nieruchomości gruntowej.

Przyłącze wodociągowe natomiast, zgodnie z art. 2 pkt 6 ww. ustawy, to odcinek przewodu łączącego sieć wodociągową z wewnętrzną instalacją wodociągową w nieruchomości odbiorcy usług wraz z zaworem za wodomierzem głównym. Realizację budowy przyłączy zapewnia na własny koszt osoba ubiegająca się o przyłączenie nieruchomości do sieci, a po połączeniu z istniejącą siecią wodociągową i/lub kanalizacyjną ponosi odpowiedzialność za ich niezawodne działanie.

Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem prezesa UOKiK potwierdzonym wyrokami Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Sądu Apelacyjnego i Sądu Najwyższego osoba ubiegająca się o przyłączenie do sieci wodociągowej zobowiązana jest wybudować na własny koszt odcinek od instalacji wewnętrznej w budynku do granicy swojej nieruchomości gruntowej jako przyłącze wodociągowe. W przypadku podłączenia do sieci kanalizacyjnej osoba ubiegająca się o przyłączenie winna wybudować na własny koszt przyłącze kanalizacyjne jako odcinek od instalacji wewnętrznej w budynku do granicy swojej nieruchomości gruntowej. Gdy istnieje studzienka kanalizacyjna na terenie nieruchomości, przyłącze kanalizacyjne kończy się jeszcze przed granicą nieruchomości, tj. za studzienką kanalizacyjną pierwszą od strony budynku, i wówczas taki odcinek buduje na własny koszt przyszły odbiorca.

W przypadku braku sieci wodociągowej na danym obszarze oraz nieujęcia tych fragmentów sieci przez gminę/przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne w wieloletnim planie rozwoju i modernizacji urządzeń możliwe jest wybudowanie tych odcinków przez osoby chcące podłączyć się do sieci. Stosownie do art. 31 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu osoby, które wybudowały z własnych środków urządzenia wodociągowe i urządzenia kanalizacyjne (czyli również te odcinki sieci), mogą je przekazywać odpłatnie gminie lub przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu na warunkach uzgodnionych w umowie. Od dnia 13 lipca 2011 r. przekazanie to - zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego - odbywa się na podstawie art. 49 par. 2 k.c.