Siła planów i programów

Pozornie są to tony zbędnej makulatury. W praktyce to bardzo przydatne samorządom dokumenty, zwłaszcza w obliczu krajowych i unijnych regulacji prawnych. Sporządzenie planów zagospodarowania przestrzennego to obowiązek gmin. Często jednak wykonywany bez odpowiedniej wnikliwości. Zwłaszcza gdy chodzi o ochronę środowiska. Fakt, że w gąszczu niekiedy absurdalnych, ekologicznych przepisów trudno jest się połapać. Dlatego samorządowi włodarze wolą bezpieczny schemat od wnikliwego spojrzenia. Powinno sie jednak tym zagadnieniom poświęcić nieco więcej czasu, bowiem zapisane w miejscowym prawie ekologiczne ograniczenia odczuwają potem wszyscy. Warto nieszablonowo podejść już do uzgodnienia zakresu prognozy środowiskowej, przedyskutować z zainteresowanymi, jak powinna wyglądać i zrobić to, zanim specjaliści zabiorą się do jej wykonania. Jak twierdzą zajmujący się tym od lat eksperci, taki sposób jest stosowany w krajach zachodnioeuropejskich i to z sukcesami. Precyzyjne ustalenie, co zagraża okolicznej przyrodzie, wcale nie musi zmniejszyć atrakcyjności inwestycyjnej obszaru. Przeciwnie - często wówczas łatwiej wybronić konkretny teren, nas którym ma stanąć ważny dla gminy zakład, czy przez który ma przebiec trasa komunikacyjna. Mniej będzie też protestów mieszkańców i organizacji ekologicznych, tym samym proces inwestycyjny okaże się tańszy, bo przebiegnie szybciej.