Szerokopasmowa sieć to wyzwanie dla samorządów

Ponad dziewięć miliardów euro (9,2 mld) zainwestować ma Unia Europejska w rozwój szerokopasmowego internetu w krajach członkowskich. Za tę kwotę powstaną nowe łącza (a inne zostaną zmodernizowane), które w teorii mają umożliwić wszystkim Europejczykom korzystanie z bardzo szybkiej sieci. Do roku 2020 w każdym gospodarstwie domowym Unii Europejskiej ma się znaleźć łącze internetowe 30Mbit/s. Połowa mieszkańców UE ma natomiast korzystać z internetu o prędkości 100 Mbit/s.

Pieniądze mają pochodzić z nowego funduszu Connecting Europe Facility (CEF). Ten sam fundusz ma przydzielać gotówkę także na projekty transportowe i energetyczne. Wiarygodności przedsięwzięciu dodawać ma Europejski Bank Inwestycyjny. Opisane powyżej środki mają być wykorzystane do budowy szerokopasmowych sieci internetowych i zapewnienia dostępu do internetu osobom, które mieszkają poza większymi miastami. Specjalne granty zostaną przyznane firmom, które stworzą dostępną w wielu językach usługę informacyjną, systemy zachęcające do zapoznawania się z europejską kulturą, "mądre" sieci energetyczne, ulepszenia z zakresu cyberbezpieczeństwa, projekty "e-zdrowotne" i projekty zwalczające sieciową pornografię dziecięcą. Cały projekt ma też doprowadzić do stworzenia tysięcy nowych miejsc pracy w całej Unii Europejskiej.

W Polsce należy podjąć wielki wysiłek organizacyjny i finansowy w celu zapewnienia dostępu do internetu na poziomie europejskim. Trzeba wybudować nową infrastrukturę telekomunikacyjną, którą będą mieli do dyspozycji klienci. Aby dotrzeć do każdego potencjalnego odbiorcy, bez względu na to, czy mieszka w mieście, czy na terenach określonych jako "biała plama", należy zaplanować i wybudować sieć telekomunikacyjną. Koszty budowy nowych sieci są wysokie. Operatorzy i samorządy nie są w stanie ponieść ich samodzielnie. Dlatego Unia Europejska zwróciła uwagę, że należy wspomóc rozwój infrastruktury telekomunikacyjnej w Polsce. Przyznane na ten cel konkretne kwoty z budżetu Unii powinny być kierowane do samorządów, aby były inwestowane zgodnie z potrzebami mieszkańców, bo samorządy mają duże doświadczenie w samodzielnym zarządzaniu inwestycjami infrastrukturalnymi.

Uzbrojenie danego terenu w infrastrukturę szerokopasmową zwiększy jego atrakcyjność i konkurencyjność w stosunku do innych regionów. W tym miejscu pojawia się jednak wątpliwość, czy tego typu interwencja nie powinna być dopuszczalna wyłącznie w przypadku regionów będących w położeniu mniej korzystnym niż inne, w szczególności regionów o wskaźnikach znacznie poniżej średniej UE. Na razie wszystkie polskie regiony spełniają ten ostatni warunek, ale sytuacja będzie ulegała zmianom w miarę wzrastania poziomu ich zamożności. Uzasadnienie dokonywanej interwencji publicznej tymi względami wymaga przeprowadzenia analizy konkurencyjności regionu i wykazania dopuszczalności wzrostu jego potencjału. Uzasadnieniem budowy sieci szerokopasmowej jest chęć dostarczania nowych usług dla społeczeństwa, świadczonych przez sektor publiczny, a wymagających sieci szerokopasmowej. Mogą to być na przykład projekty o charakterze edukacyjnym czy projekty polegające na tworzeniu grup społecznych. Po zbudowaniu sieci współpraca z innymi zainteresowanymi instytucjami, w tym graczami rynkowymi, może doprowadzić do szerszego wykorzystania tej sieci poprzez świadczenie za jej pomocą także innych usług. Budowa nowych sieci telekomunikacyjnych jest więc dla państwa i dla samorządów sporym wyzwaniem.

@RY1@i02/2012/067/i02.2012.067.08800020d.802.jpg@RY2@

dr Mirosław Pawełczyk radca prawny, partner zarządzający w Kancelarii Radców Prawnych Pawełczyk & Szura w Katowicach

dr Mirosław Pawełczyk

radca prawny, partner zarządzający w Kancelarii Radców Prawnych Pawełczyk & Szura w Katowicach