Imprezy masowe. Co może, a co musi samorząd

Okres wiosenno-letni obfituje w różnego rodzaju imprezy plenerowe, tj. festyny, kiermasze czy koncerty. To także czas na organizowanie imprez sportowych. Organizator tego typu przedsięwzięć musi uzyskać zezwolenie wydane przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta). Szczegółowo tryb wydawania tych zgód określa ustawa z 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 2139 ze zm.; dalej: u.b.i.m.).

Często to jednostki samorządu terytorialnego urządzają różnego rodzaju przedsięwzięcia, które mają promować daną gminę. Wówczas jednostka samorządu musi spełniać określone wymagania stawiane organizatorowi imprezy masowej.

Jeżeli wójt (burmistrz, prezydent miasta) jest tylko organem rejestrującym, to przysługują mu uprawnienia kontrolne. Musi sprawdzać zgodność przebiegu imprezy masowej podwyższonego ryzyka z warunkami określonymi w zezwoleniu.

Imprez masowych nie można mylić ze zgromadzeniami. W tym drugim przypadku wójt (burmistrz, prezydent miasta) również jest organem rejestrującym, ale procedura odbywa się według ustawy z 24 lipca 2015 r. - Prawo o zgromadzeniach (Dz.U. poz. 1485 ze zm.; dalej: u.p.z.). Zgodnie z art. 2 u.p.z. zgromadzeniem jest zgrupowanie osób na otwartej przestrzeni dostępnej dla nieokreślonych imiennie osób w określonym miejscu w celu odbycia wspólnych obrad lub w celu wspólnego wyrażenia stanowiska w sprawach publicznych. Z kolei zgromadzenie spontaniczne to takie, które odbywa się w związku z zaistniałym nagłym i niemożliwym do wcześniejszego przewidzenia wydarzeniem związanym ze sferą publiczną, którego odbycie w innym terminie byłoby niecelowe lub mało istotne z punktu widzenia debaty publicznej.

Przepisy o zgromadzeniach niedawno się zmieniły. Pokazaliśmy to w ściągawce "Jak organizować zgromadzenia publiczne po zmianach" (Samorząd i Administracja z 5 kwietnia 2017 r., DGP nr 67).

Różnica między zgromadzeniami a imprezami masowymi sprowadza się do celu, w którym jest dane przedsięwzięcie organizowane. W pierwszym przypadku chodzi o wyrażenie wspólnego stanowiska w sprawach publicznych. W drugim chodzi o imprezę masową artystyczno-rozrywkową lub sportową, w tym mecz piłki nożnej. Tak wynika z definicji zawartej w art. 3 pkt 1 u.b.i.m.

Co nie jest imprezą masową ⒸⓅ

n organizowana w teatrze, operze, operetce, filharmonii, kinie, muzeum, bibliotece, domu kultury i galerii sztuki lub w innym podobnym obiekcie,

n organizowana w szkole i placówce oświatowej przez zarządzających tymi jednostkami,

n organizowana w ramach współzawodnictwa sportowego dzieci i młodzieży,

n sportowa organizowana dla sportowców niepełnosprawnych,

n sportu powszechnego o charakterze rekreacji ruchowej, ogólnodostępna i nieodpłatna, organizowana na terenie otwartym,

n zamknięta organizowana przez pracodawców dla ich pracowników.

agp

Ustawodawca przyjął, że impreza masowa ma charakter albo artystyczno-rozrywkowy (np. publiczne oglądanie przekazu telewizyjnego o przekątnej przekraczającej 3 m), albo sportowy (np. mecz piłki nożnej). Dlatego nie będą imprezą masową wydarzenia: religijne (pielgrzymka, msza święta) czy też rodzinne (np. wesela), a także te o charakterze społecznym (jak zjazd danej partii politycznej).

Zatem zgodnie z definicją ustawową główne cechy imprezy masowej to:

wściśle określona w ustawie minimalna liczba miejsc dla publiczności (uczestników) uwarunkowana miejscem odbywania się imprezy oraz stopniem ryzyka związanym z tą imprezą oraz

wcelowościowy charakter imprezy (artystyczno-rozrywkowy, sportowy, mecz piłki nożnej).

Regulacjom u.b.i.m. podlegają wyłącznie te imprezy, które spełniają powyższą definicję. Należy także pamiętać, że dane wydarzenie będzie uznane za imprezę masową w przypadku, gdy liczba udostępnionych miejsc, a nie faktycznych uczestników, będzie przekraczać normy ustawowe.

Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 23 czerwca 2010 r. (sygn. akt VII SA/Wa 700/10, Legalis nr 253043), u.b.i.m. nakazuje określić liczbę miejsc według ustaleń wynikających z przepisów prawa budowlanego, a nie według rzeczywistej liczby uczestników wydarzenia, która jest płynna i każdorazowo może być inna.

Warto w tym miejscu zauważyć, że w par. 236 ust. 6 pkt 1 rozporządzenia ministra infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. nr 75, poz. 690 ze zm.), wynika, że określając wymaganą szerokość i liczbę przejść, wyjść oraz dróg ewakuacyjnych w budynku, w którym z przeznaczenia i sposobu zagospodarowania pomieszczeń nie wynika jednoznacznie maksymalna liczba ich użytkowników, liczbę tę należy przyjmować w odniesieniu do powierzchni tych pomieszczeń, dla sal konferencyjnych, lokali gastronomiczno-rozrywkowych, poczekalni, holi, świetlic itp. - 1 mkw. na osobę.

Faktyczna liczba kibiców uczestniczących w imprezie nie ma żadnego znaczenia. Oznacza to, że może być uznany za imprezę masową np. mecz piłki nożnej, który odbywa się na dużym obiekcie w obecności kilku czy kilkudziesięciu kibiców, czy nawet - przy pustych trybunach.

Zgodnie z art. 3 pkt 14 u.b.i.m. teren, na którym może odbyć się impreza masowa, to wydzielony, odpowiednio oznaczony teren na otwartej przestrzeni, spełniający warunki higieniczno-sanitarne odpowiadające wymaganiom przewidzianym prawem oraz posiadający infrastrukturę zapewniającą bezpieczne przeprowadzenie imprezy masowej, na którym do określenia liczby miejsc przyjmuje się przelicznik 0,5 mkw. na osobę.

TABELA 1. Minimalna liczba uczestników ⒸⓅ

Hala sportowa lub inny budynek	500 osób (300 osób w przypadku imprezy sportowej)	200 osób
Stadion lub inny obiekt, który nie jest budynkiem, lub teren, na którym może się ona odbyć	1000 osób	300 osób
Mecz piłki nożnej	1000 osób	200 osób
Stadion lub w inny obiekt sportowy

Tereny zamknięte

Przepisów u.b.i.m. nie stosuje się do nieodpłatnych imprez masowych organizowanych na terenach zamkniętych będących w trwałym zarządzie jednostek organizacyjnych podległych, podporządkowanych lub nadzorowanych przez: ministra obrony narodowej, ministra sprawiedliwości oraz ministrów właściwych: do spraw wewnętrznych, do spraw oświaty i wychowania, do spraw szkolnictwa wyższego oraz do spraw kultury fizycznej, jeżeli jednostki te są organizatorami imprezy masowej (art. 2 u.b.i.m.). Takie imprezy masowe są regulowane przez odpowiednie przepisy wykonawcze wskazanych powyżej podmiotów.

W praktyce może się pojawić wątpliwość, czy powyższe wyłączenie nie będzie miało zastosowania w razie organizacji juwenaliów na osiedlu studenckim. Na ten temat wypowiedział się WSA w Warszawie w wyroku z 20 marca 2006 r. (sygn. akt VI SA/Wa 878/05, Legalis nr 279421).

Wprawdzie orzeczenie to zapadło w świetle nieobowiązującej już ustawy z 1997 r., ale przepisy w tym zakresie są obecnie bardzo podobne. Warszawski sąd administracyjny uznał, że osiedle studenckie nie ma przymiotu terenu zamkniętego i tym samym w przypadku imprezy masowej odbywającej się na jego terenie nie można wyłączyć stosowania u.b.i.m. Teza ta może obecnie być wątpliwa, gdyż zgodnie z art. 3 pkt 15 u.b.i.m. teren zamknięty to teren będący w trwałym zarządzie jednostek organizacyjnych podległych, podporządkowanych lub nadzorowanych przez ministra obrony narodowej, ministra sprawiedliwości oraz ministrów właściwych do spraw: wewnętrznych, oświaty i wychowania, szkolnictwa wyższego oraz kultury fizycznej. Powyższy artykuł w tym zakresie nakazuje stosowanie ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 290 ze zm.; dalej: u.p.b.).

Jednak istotny jest inny wniosek warszawskiego sądu. Uznał on bowiem konieczność zastosowania u.b.i.m. do juwenaliów, gdyż te nie były organizowane przez uczelnię, ale przez samorząd studencki. Ten zaś według sądu nie jest jednostką organizacyjną podporządkowaną ministrowi nauki i szkolnictwa wyższego. Wynika z tego, że tylko wtedy, gdy taka jednostka organizuje imprezę masową, to ma zastosowanie wyłączenie zawarte w art. 2 u.b.i.m.

Zgoda włodarza na imprezę

Nienależycie zabezpieczona impreza masowa, zwłaszcza ta o podwyższonym ryzyku, może powodować spore reperkusje. W przeszłości zdarzały się przedsięwzięcia, które prowadziły do tragedii. Dlatego podczas imprezy masowej należy zapewnić bezpieczeństwo jej uczestników. Istotną rolę weryfikatora tych wymogów pełni wójt (burmistrza, prezydenta miasta).

Warunkiem urządzenia imprezy masowej przez jej organizatora jest uzyskanie zgody wójta (burmistrza, prezydenta miasta). Wniosek o wydanie zezwolenie musi być wniesiony na 30 dni przed planowanym terminem jej rozpoczęcia.

W piśmiennictwie przyjęto, że trzydziestodniowy termin złożenia wniosku o wydanie zezwolenia jest ustawowym terminem procesowym, ustanowionym dla dokonania czynności przez stronę. Oznacza to, że jego uchybienie powoduje bezskuteczność tej czynności.

Termin może zostać skrócony do 14 dni w wyjątkowych i uzasadnionych przypadkach, w szczególności gdy potrzeba organizacji imprezy masowej wynika z przyczyn nagłych oraz jeżeli jej charakter odpowiada przeznaczeniu obiektu określonemu w projekcie budowlanym tego obiektu.

W tym samym czasie organizator musi wystąpić także do innych organów.

RAMKA 1. Obowiązki organizatora

Organizator imprezy masowej nie później niż na 30 dni przed planowanym terminem jej rozpoczęcia:

n zwraca się do właściwych miejscowo: komendanta powiatowego (rejonowego, miejskiego) Policji i komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej, dysponenta zespołów ratownictwa medycznego i państwowego inspektora sanitarnego z wnioskiem o wydanie opinii o niezbędnej wielkości sił i środków potrzebnych do zabezpieczenia imprezy masowej, zastrzeżeniach do stanu technicznego obiektu (terenu) oraz o przewidywanych zagrożeniach;

n powiadamia właściwego miejscowo komendanta:

- oddziału Straży Granicznej, w przypadku przeprowadzania imprezy masowej w strefie nadgranicznej,

- terenowej jednostki organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej, w przypadku przeprowadzania imprezy masowej na terenach będących w zarządzie jednostek organizacyjnych podległych, podporządkowanych ministrowi obrony narodowej lub nadzorowanych przez niego.

Wniosek o wydanie zezwolenia rozpatrywany jest w trybie określonym przez ustawę z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.; dalej: k.p.a.). Jego rozpatrzenie następuje w formie decyzji administracyjnej, którą w większych gminach wydaje najczęściej pracownik upoważniony przez organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego w trybie art. 268a k.p.a. Taką podstawę prawną przewiduje także art. 39 ust. 1 i 2 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 446 ze zm.). Przepis ten mówi, że decyzje w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej wydaje wójt (burmistrz, prezydent miasta). Może on jednak upoważnić swoich zastępców lub innych pracowników urzędu do wydawania decyzji administracyjnych w jego imieniu.

Dlatego w praktyce bardzo często zezwolenie na przeprowadzenie imprezy masowej wydaje np. dyrektor Biura Bezpieczeństwa i Zarządzania Kryzysowego. Należy jednak pamiętać, że udzielone upoważnienie nie może być następnie przekazywane innym osobom. W wyroku WSA w Warszawie z 6 lipca 2006 r. (sygn. akt II SA/WA 940/06, Legalis), stwierdzono np., że skoro upoważnienie udzielane na podstawie art. 268a k.p.a. musi pochodzić bezpośrednio od organu, to nie dojdzie do skutecznego udzielenia upoważnienia substytucyjnego przez upoważnianego pracownika, który działa jedynie w imieniu organu. Co więcej, wspomniany art. 268a k.p.a. w ogóle nie przewiduje możliwości udzielania dalszych pełnomocnictw przez pracownika upoważnionego przez organ.

WAŻNE

Działanie pracownika bez upoważnienia lub z jego przekroczeniem powoduje nieważność wydanej decyzji.

Plan obiektu lub terenu

Do wniosku o wydanie zezwolenia na przeprowadzenie imprezy masowej organizator musi dołączyć dokumenty wymienione w art. 26 ust. 1 u.b.i.m. Jednym z nich jest graficzny plan obiektu (terenu), gdzie ma być przeprowadzona impreza masowa. W jego treści musi się znaleźć:

woznaczenie dróg dojścia i rozchodzenia się osób uczestniczących w imprezie masowej, dróg ewakuacyjnych i dróg dojazdowych dla pojazdów służb ratowniczych i Policji,

woznaczenie punktów pomocy medycznej, punktów czerpalnych wody do celów przeciwpożarowych oraz punktów informacyjnych,

woznaczenie lokalizacji hydrantów przeciwpożarowych, zaworów, przyłączy wody, gazu i energii elektrycznej oraz innych elementów mających wpływ na bezpieczeństwo użytkowników obiektu lub terenu,

winformacja o rozmieszczeniu służb porządkowych oraz służb informacyjnych, rozmieszczeniu osób uczestniczących w imprezie masowej i ewentualnym rozdzieleniu ich według sektorów oraz o rozmieszczeniu punktów gastronomicznych i sanitariatów,

woznaczenie sektorów, na których podczas meczu piłki nożnej zostaną udostępnione miejsca stojące - jeżeli organizator zamierza udostępnić uczestnikom takie miejsca.

RAMKA 2. Dokumenty załączone do wniosku

● graficzny plan obiektu (terenu), na którym ma być przeprowadzona impreza, wraz z jego opisem;

● instrukcję postępowania w przypadku powstania pożaru lub innego miejscowego zagrożenia w miejscu i w czasie imprezy;

● terminarz rozgrywek meczów piłki nożnej lub terminarz innych imprez masowych - w przypadku organizowanych cyklicznie;

● informację o: liczbie miejsc dla osób na imprezie masowej, przewidywanych zagrożeniach bezpieczeństwa i porządku publicznego oraz liczbie, organizacji, oznakowaniu, wyposażeniu i sposobie rozmieszczenia służby porządkowej oraz służby informacyjnej;

● informację o osobie wyznaczonej na kierownika do spraw bezpieczeństwa;

● informację o sposobie zapewnienia identyfikacji osób biorących udział w imprezie masowej - w przypadku meczu piłki nożnej lub imprezy masowej podwyższonego ryzyka;

● informację o zainstalowanych urządzeniach rejestrujących obraz i dźwięk;

● informację o powiadomieniu komendanta oddziału Straży Granicznej, jeżeli impreza przeprowadzania jest w strefie nadgranicznej, lub komendanta terenowej jednostki organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej w przypadku przeprowadzania imprezy masowej w strefie nadgranicznej lub na terenach będących w zarządzie jednostek organizacyjnych podległych, podporządkowanych lub nadzorowanych przez ministra obrony narodowej;

● harmonogram udostępnienia obiektu lub terenu uczestnikom oraz harmonogram opuszczenia przez nich tego obiektu lub terenu, jeżeli regulamin imprezy przewiduje zmienną liczbę osób w czasie jej trwania;

● opinie: komendanta powiatowego (rejonowego, miejskiego) Policji i komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej, dysponenta zespołów ratownictwa medycznego i państwowego inspektora sanitarnego.

Do wniosku organizator ma obowiązek dołączyć opracowaną przez siebie instrukcję postępowania w przypadku powstania pożaru lub innego miejscowego zagrożenia w miejscu i w czasie imprezy masowej. Zakres niezbędnych elementów tego dokumentu określa rozporządzenie ministra spraw wewnętrznych i administracji z 13 sierpnia 2009 r. w sprawie zakresu instrukcji postępowania w przypadku powstania pożaru lub innego miejscowego zagrożenia w miejscu i w czasie imprezy masowej (Dz.U. nr 135, poz. 1113).

Terminarz rozgrywek to kolejny dokument, który musi być dołączony do wniosku, głównie przez organizatorów cyklicznych imprez masowych (np. zawodów żużlowych czy meczów piłki nożnej). Załącznik ten jest bardzo ważny ze względu na to, że jest warunkiem wydania zezwolenia na przeprowadzenie ich w okresie jednego roku. Z art. 30 ust. 3 u.b.i.m. wynika, że zezwolenie dotyczące meczu piłki nożnej wydawane jest na okres wskazany w terminarzu rozgrywek meczów piłki nożnej.

Wskazanie liczby miejsc

Organizator ma obowiązek podać informację o liczbie miejsc na imprezie. W tym zakresie należy pamiętać o definicji z art. 3 pkt 7 u.b.i.m., która mówi, że przez pojęcie liczby miejsc dla osób na imprezie masowej należy rozumieć liczbę udostępnionych przez organizatora miejsc na stadionie, w innym obiekcie niebędącym budynkiem, hali sportowej albo w innym budynku lub na terenie umożliwiającym przeprowadzenie imprezy masowej, ustaloną na podstawie przepisów prawa budowlanego i regulacji dotyczących ochrony przeciwpożarowej. Liczba ta ma znaczenie m.in. dla ustalenia, czy dana impreza jest w ogóle masową, a jeśli tak, to jaka powinna być na niej liczebność służb porządkowych i informacyjnych.

Organizator musi poinformować o przewidywanych zagrożeniach bezpieczeństwa i porządku publicznego. Informacja ta może spowodować uznanie danej imprezy za imprezę masową podwyższonego ryzyka. Wtedy znajdzie to swoje odzwierciedlenie w treści decyzji. Za taką, zgodnie z art. 3 pkt 5 u.b.i.m., należy uznać imprezę, w czasie której, zgodnie z informacją o przewidywanych zagrożeniach lub dotychczasowymi doświadczeniami dotyczącymi zachowania osób uczestniczących, istnieje obawa wystąpienia aktów przemocy lub agresji.

Do wniosku trzeba też dołączyć istotne informacje dotyczące służb porządkowych i informacyjnych. Chodzi o ich: liczbę, organizację, oznakowanie, wyposażenie i sposób rozmieszczenia. Liczebność członków służb powinna zostać określona w zgodzie z algorytmem przewidzianym w art. 6 ust. 2 u.b.i.m.

Kierownik ds. bezpieczeństwa

Organizator musi do wniosku dołączyć informację o osobie wyznaczonej na kierownika do spraw bezpieczeństwa, w tym jego imię, nazwisko, numer PESEL - o ile został nadany, numer i datę wydania zaświadczenia o ukończeniu szkolenia dla kierowników do spraw bezpieczeństwa imprez masowych, a w przypadku imprezy masowej podwyższonego ryzyka dodatkowo numer wpisu na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej. Osoba ta jest wyznaczana przez organizatora i reprezentuje go w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa uczestnikom imprezy masowej.

W przypadku meczu piłki nożnej lub imprezy masowej podwyższonego ryzyka organizator musi także załączyć informację o sposobie zapewnienia identyfikacji osób biorących udział w imprezie masowej. Do wniosku powinna być również dołączona informacja o zainstalowanych urządzeniach rejestrujących obraz i dźwięk. Powinna ona dotyczyć liczby tych urządzeń, ich parametrów technicznych (w tym jakości obrazu i dźwięku), miejsc instalacji, zasięgu możliwości rejestracyjnych itp. W świetle art. 11 ust. 4 i 8 u.b.i.m. obowiązek rejestracji dotyczy imprez masowych, które odbywają się na stadionach, obiektach lub terenach, które zostały umieszczone przez wojewodę, w drodze decyzji administracyjnej, w wykazie stadionów, obiektów lub terenów, na których utrwalanie przebiegu imprezy masowej za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk jest obowiązkowe.

W przypadku gdy impreza masowa jest przeprowadzana w strefie nadgranicznej lub na terenach będących w zarządzie jednostek organizacyjnych podległych lub podporządkowanych ministrowi obrony narodowej bądź nadzorowanych przez niego, do wniosku należy dołączyć informację o powiadomieniu właściwego miejscowo - odpowiednio - komendanta oddziału Straży Granicznej lub komendanta terenowej jednostki organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej.

Do wniosku należy także załączyć harmonogram udostępnienia obiektu lub terenu uczestnikom imprezy masowej oraz harmonogram opuszczenia przez nich tego obiektu lub terenu, jeżeli regulamin imprezy masowej przewiduje zmienną liczbę osób w czasie jej trwania.

Opinie służb mundurowych

Z art. 26 ust. 2 u.b.i.m. wynika, że opinie właściwych miejscowo: komendanta powiatowego (rejonowego, miejskiego) Policji i właściwego miejscowo komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej, dysponenta zespołów ratownictwa medycznego i państwowego inspektora sanitarnego z wnioskiem o wydanie opinii o niezbędnej wielkości sił i środków potrzebnych do zabezpieczenia imprezy masowej, zastrzeżeniach do stanu technicznego obiektu (terenu) oraz o przewidywanych zagrożeniach oraz instrukcję postępowania w przypadku powstania pożaru lub innego miejscowego zagrożenia w miejscu i w czasie imprezy masowej organizator ma obowiązek dołączyć do wniosku o wydanie zezwolenia na przeprowadzenie imprezy masowej niezwłocznie, jednak nie później niż na 14 dni przed terminem rozpoczęcia imprezy.

WAŻNE

Opinie organów zachowują ważność przez 6 miesięcy od dnia ich wydania.

W przypadku specjalnego przyspieszonego trybu uzyskania zezwolenia na przeprowadzenie imprezy masowej organizator musi niezwłocznie dołączyć opinie do wniosku. Ponadto wymóg załączenia opinii właściwych miejscowo: komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej i państwowego inspektora sanitarnego dotyczy przypadku, gdy właściciel, posiadacz, użytkownik obiektu lub zarządzający obiektem, na terenie, którego ma być przeprowadzona impreza masowa, rozpoczął jego użytkowanie zgodnie z przepisami prawa budowlanego, a charakter imprezy jest zgodny z przeznaczeniem obiektu.

Dodatkowa dokumentacja

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) może żądać dodatkowo m.in. kopii aktualnych protokołów z kontroli, o których mowa w art. 62 ust. 1 u.p.b. Chodzi to m.in. o wyniki corocznej kontroli okresowej, polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego:

welementów budynku, budowli i instalacji narażonych na szkodliwe wpływy atmosferyczne i niszczące działania czynników występujących podczas użytkowania obiektu,

winstalacji i urządzeń służących ochronie środowiska,

winstalacji gazowych oraz przewodów kominowych (dymowych, spalinowych i wentylacyjnych).

Dodatkową dokumentacją, której może przed wydaniem decyzji zażądać wójt (burmistrz, prezydent miasta), jest również dokument poświadczający spełnienie obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia. Z par. 1 rozporządzenia ministra finansów z 13 lipca 2012 r. w sprawie rodzaju i zakresu dokumentu potwierdzającego zawarcie umowy ubezpieczenia obowiązkowego (Dz.U. z 2012 r. poz. 838) wynika, że potwierdzeniem spełnienia obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia obowiązkowego jest dokument ubezpieczenia wydany przez zakład ubezpieczeń.

Dokumentem tym może być polisa ubezpieczeniowa, legitymacja ubezpieczeniowa, zaświadczenie tymczasowe, dowód potwierdzający opłacenie składki ubezpieczeniowej lub inny dokument ubezpieczenia potwierdzający zawarcie umowy ubezpieczenia obowiązkowego.

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) może żądać takiego dokumentu tylko wtedy, gdy wstęp na imprezę masową ma być odpłatny. Wyłącznie bowiem w takim przypadku organizator musi zawrzeć umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrządzone osobom w niej uczestniczącym. Jeżeli impreza masowa jest nieodpłatna, to nie ma obowiązku zawarcia takiej umowy. Oznacza to, że wójt (burmistrz, prezydent miasta) nie może wówczas żądać dołączenia takiego dokumentu.

WAŻNE

Jeżeli impreza masowa jest nieodpłatna, to wójt (burmistrz, prezydent miasta) nie może żądać od organizatora przekazania umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, gdyż w tej sytuacji jej zawarcie nie jest konieczne.

Szczegółowe zasady w tym zakresie reguluje rozporządzenie ministra finansów z 11 marca 2010 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej organizatorów imprez masowych (Dz.U. nr 54, poz. 323).

Ostatnim rodzajem dodatkowej dokumentacji, której może zażądać wójt (burmistrz, prezydent miasta), jest pisemna zgoda na przeprowadzenie imprezy masowej wydana przez kierownika jednostki organizacyjnej Lasów Państwowych, parku narodowego lub krajobrazowego. Wyłącznym powodem żądania w tym zakresie jest organizacja imprezy masowej na terenie będącym w zarządzie tej jednostki (parku).

Prawo żądania dodatkowej dokumentacji wynika z art. 27 u.b.i.m. Przepis ten nie określa jednak dokładnie przesłanek takiego wymogu.

Imprezy cykliczne

Zgodnie z art. 30 ust.1 u.b.i.m. na realizację imprez masowych przez tego samego organizatora w tych samych obiektach, na tych samych terenach, co najmniej dwa razy w roku lub imprez masowych odbywających się według terminarza cyklicznie organ wydaje zezwolenie na przeprowadzenie wskazanej liczby imprez lub ich organizowanie w okresie jednego roku.

W powyżej sytuacji nie jest istotne, w jakich dniach danego roku kalendarzowego takie wydarzenia są przeprowadzane. Znaczenie ma jedynie tożsamość obiektu (terenu), np. stadionu, hali sportowej, oraz organizatora, czyli określonej osoby prawnej lub fizycznej bądź jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, przeprowadzającej imprezę.

Artykuł 30 ust. 1 u.b.i.m. mówi o jednakowym organizatorze imprez cyklicznych w liczbie pojedynczej. Dlatego może się pojawić wątpliwość, czy przepis ten będzie miał zastosowanie, gdy będzie ich więcej niż jeden. W piśmiennictwie wskazuje się, że art. 30 ust. 1 u.b.i.m. nie wyłącza możliwości organizowania imprez przez tych samych organizatorów. Gdy jednak będą się oni zmieniać, to zajdzie konieczność modyfikacji treści zezwolenia w trybie art. 154 lub 155 k.p.a. Pogląd ten potwierdza wyrok WSA w Poznaniu z 8 kwietnia 2009 r. (sygn. akt IV SA/Po 524/08, Legalis nr 171189).

Drugi rodzaj omawianych przedsięwzięć stanowią imprezy masowe, dla których opracowano terminarz. W praktyce dotyczy to przede wszystkim masowych imprez sportowych, np. rozgrywek ligowych w danej dyscyplinie sportu. Nie obowiązuje tu zasada tożsamości obiektu (terenu) i organizatora. Jeżeli przeprowadza on imprezy cyklicznie, to ma obowiązek dołączyć terminarz rozgrywek meczów lub innych imprez masowych do wniosku o wydanie zezwolenia na ich przeprowadzenie, a także załączyć go do wniosku o wydanie opinii w trybie art. 25 ust. 1 pkt 2 u.b.i.m.

WAŻNE

Zezwolenie dotyczące meczu piłki nożnej wydawane jest na okres wskazany w dołączonym terminarzu rozgrywek.

Z art. 30 ust. 4 u.b.i.m. wynika, że w przypadku zmiany terminu imprezy masowej mającej odbyć się jednorazowo lub według ustalonego terminarza organizator na 7 dni przed terminem jej rozpoczęcia zawiadamia wójta (burmistrza, prezydenta miasta) oraz podmioty, od których uzyskał opinie. W piśmiennictwie wskazuje się, że powiadomienie to powinno nastąpić co najmniej 7 dni przed terminem, a nie dokładnie na 7 dni.

PRZYKŁAD 1

Zmiana terminu imprezy

Warunki atmosferyczne uniemożliwiły przeprowadzenie imprezy masowej w terminie wskazanym w terminarzu i istnieje potrzeba przesunięcia tego terminu imprezy na następny dzień. Wójt (burmistrz, prezydent miasta) nie wydaje w tym przypadku nowej decyzji. Zmienia jednak wcześniej wydaną decyzję w trybie art. 155 k.p.a.

Podanie organizatora

Wniosek o wydanie zezwolenia na przeprowadzenie imprezy masowej jest podaniem w rozumieniu art. 63 par. 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia) mogą być wnoszone pisemnie, telegraficznie, za pomocą telefaksu lub ustnie do protokołu, a także za pomocą innych środków komunikacji elektronicznej przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu administracji publicznej utworzoną na podstawie ustawy z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 570; dalej: u.i.d.p.).

Z dalszych przepisów k.p.a. wynika, że podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz ma czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych. Pismo wniesione pisemnie albo ustnie do protokołu powinno być podpisane przez wnoszącego, a protokół ponadto przez pracownika, który go sporządził. Gdy wnosi je osoba, która nie może lub nie umie złożyć podpisu, podanie lub protokół podpisuje za nią inna osoba przez nią upoważniona, czyniąc o tym wzmiankę obok podpisu.

Wymogi podania wniesionego elektronicznie

● być opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym albo podpisem potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP lub uwierzytelniane w sposób zapewniający możliwość potwierdzenia pochodzenia i integralności weryfikowanych danych w postaci elektronicznej;

● zawierać dane w ustalonym formacie, zawartym we wzorze podania określonym w odrębnych przepisach, jeżeli te przepisy nakazują wnoszenie podań według określonego wzoru;

● zawierać adres elektroniczny wnoszącego podanie. ⒸⓅ

agp

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) musi potwierdzić wniesienie podania, jeżeli zainteresowany tego zażąda. W przypadku wysłania go w formie dokumentu elektronicznego organ musi potwierdzić wniesienie podania przez doręczenie urzędowego poświadczenia odbioru na wskazany przez wnoszącego adres elektroniczny. To powinno natomiast zawierać:

winformację o tym, że pisma w sprawie będą doręczane za pomocą środków komunikacji elektronicznej;

wpouczenie o prawie do rezygnacji z doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

Jeżeli podanie wniesione w formie dokumentu elektronicznego nie zawiera adresu e-mail, to organ przyjmuje, że właściwy jest ten adres, z którego nadano podanie.

Natomiast gdy we wniosku przekazywanym w innej formie nie wskazano adresu wnoszącego i nie ma możności ustalenia tego adresu na podstawie posiadanych danych, podanie pozostawia się bez rozpoznania.

Braki formalne

Zgodnie z art. 64 par. 2 k.p.a. w razie gdy podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że nieusunięcie ich spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Brak podpisu stanowi brak formalny, który może być usunięty w trybie wymienionego artykułu. Podobnie brakiem formalnym jest nieprzedłożenie załączników określonych w u.b.i.m.

Nie jest zaś brakiem formalnym niezapłacenie opłaty skarbowej od zezwolenia na przeprowadzenie imprezy masowej. W tym przypadku tryb postępowania został określony w art. 261 k.p.a., gdzie stwierdzono m.in., że jeżeli strona nie wpłaciła należności tytułem opłat i kosztów postępowania, które zgodnie z przepisami powinny być uiszczone z góry, to organ administracji publicznej prowadzący postępowanie wyznacza jej termin wniesienia tych należności. Termin ten nie może być krótszy niż 7 dni, a dłuższy niż 14 dni. Jeżeli w wyznaczonym terminie należności nie zostaną uiszczone, to podanie podlega zwrotowi.

Opłata skarbowa za wydanie zezwolenia zgodnie z ustawą z 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1827) wynosi 82,00 zł (załącznik do ustawy, część III pkt 44.2).

WAŻNE

Brakiem formalnym podania nie jest niezapłacenie przez organizatora opłaty skarbowej od zezwolenia na przeprowadzenie imprezy masowej.

Termin rozpatrzenia wniosku

Zezwolenie (albo odmowa jego wydania) powinno być wydane co najmniej 7 dni przed planowanym terminem przeprowadzenia imprezy. Tak wynika z art. 29 ust. 1 u.b.i.m. Oznacza to, że czas na wydanie tego rozstrzygnięcia ustawodawca zmodyfikował w stosunku do regulacji wynikających z art. 35 par. 3 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, w postępowaniu odwoławczym zaś - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. W przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ prowadzący sprawę powinien poinformować stronę o przyczynie zwłoki i wskazać nowy termin załatwienia sprawy.

Termin na rozpatrzenie podania wskazany w art. 29 ust. 1 u.b.i.m. ma charakter instrukcyjny. Oznacza to, że decyzja może być wydana po jego upływie lub wcześniej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek zamiejscowy w Krakowie z 23 stycznia 2001 r., sygn. akt II SA/Kr 2845/00, LEX nr 655749).

PRZYKŁAD 2

Instrukcyjny charakter terminu

Organizator w skardze do sądu podnosił, że wójt wydał zezwolenie w dniu złożenia wniosku, co wskazuje, że nie przeprowadzono postępowania dowodowego. Sąd nie podzielił tego zarzutu, podnosząc, że nie może mieć decydującego znaczenia to, iż zaskarżona decyzja została wydana w tym samym dniu, w którym wpłynął wniosek o jej wydanie, gdyż potrzebne dowody zostały doręczone wraz z tym wnioskiem.

W piśmiennictwie podkreśla się, że niewydanie decyzji o zezwoleniu na przeprowadzenie imprezy masowej w ogóle lub w terminie może powodować odpowiedzialność za szkodę na mocy art. 417¹ par. 3 ustawy z 23 kwietnia 1963 r. - Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 459; dalej: k.c.). Przepis ten mówi, że jeżeli szkoda została wyrządzona przez niewydanie orzeczenia lub decyzji, gdy obowiązek ich wydania przewiduje przepis prawa, to jej naprawienia można żądać po stwierdzeniu we właściwym postępowaniu niezgodności z prawem niewydania orzeczenia lub decyzji, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.

Prawnym instrumentem stwierdzenia przewlekłości w postępowaniu administracyjnym jest skarga na bezczynność, którą przewiduje art. 3 par. 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Jeżeli sąd uwzględni skargę, to zobowiązuje organ do wydania decyzji w określonym terminie (art. 149 p.p.s.a.). Dopiero niewykonanie tego orzeczenia uprawnia osobę, która poniosła m.in. szkodę, do żądania odszkodowania na zasadach określonych w k.c. od organu, który nie wykonał orzeczenia (art. 154 par. 4 i 5 p.p.s.a.). Jeżeli w ciągu trzech miesięcy poszkodowany nie uzyska odszkodowania od organu administracyjnego, to może żądać odszkodowania przed sądem powszechnym (art. 154 par. 5 p.p.s.a.).

Forma załatwienia sprawy

Rozstrzygnięcie organu następuje w formie decyzji administracyjnej, którą ten zezwala na przeprowadzenie imprezy masowej albo odmawia wydania zezwolenia. W przypadku rozstrzygnięcia pozytywnego, czyli zezwalającego na przeprowadzenie imprezy masowej, jego treść jest ściśle określona. Powinno ono zawierać elementy typowej decyzji, określone w art. 107 par. 1 k.p.a., ale również te, które wynikają z art. 29 ust. 2 u.b.i.m.

TABELA 2. Wymagane elementy decyzji ⒸⓅ

Nazwa organizatora	Organizatorem imprezy masowej może być osoba prawna, osoba fizyczna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej. Zatem gdy jest nim osoba fizyczna, to wskazać należy jej imię i nazwisko.
Określenie rodzaju imprezy masowej	Należy wskazać, czy jest to impreza masowa artystyczno-rozrywkowa, impreza sportowa, czy mecz piłki nożnej.
Nazwa imprezy masowej	Uszczegółowienie wydarzenia przez dokładne jego określenie, np. koncert danego zespołu, mecz piłki nożnej między oznaczonymi drużynami.
Miejsce jej przeprowadzenia	Oznaczenie powinno obejmować nie tylko określenie nazwy samego obiektu albo terenu (np. stadion, hala sportowa, hala widowiskowa), ecz także jego dokładną lokalizację, tj. miejscowość, ulicę, numer, położenie, numer działki.
Czas jej rozpoczęcia i zakończenia	Jest to okres od chwili udostępnienia obiektu lub terenu uczestnikom imprezy masowej do chwili opuszczenia przez nich tego obiektu lub terenu.
Maksymalna liczba osób, które mogą w niej uczestniczyć	Powinna ona uwzględniać wskazaną przez organizatora liczbę miejsc dla osób na imprezie masowej.
Liczba członków służby porządkowej oraz służby informacyjnej	Należy podać konkretną liczbę członków służby porządkowej i informacyjnej, którzy mają wziąć udział w imprezie masowej.
Informacja o zainstalowaniu urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk	Powinna ona być stosunkowo szczegółowa i obejmować m.in. liczbę urządzeń, ich umiejscowienie czy parametry techniczne. Obowiązek utrwalania przebiegu imprezy masowej za pomocą urządzeń rejestrujących obraz i dźwięk dotyczy tylko stadionów, obiektów lub terenów umieszczonych przez wojewodę w prowadzonym przez siebie wykazie, a także imprez masowych podwyższonego ryzyka.

Zgodnie z art. 6 ust. 2 u.b.i.m. liczebność służby porządkowej oraz służby informacyjnej określa się w następujący sposób, w przypadku imprezy masowej:

wniebędącej imprezą podwyższonego ryzyka - co najmniej 10 członków służb porządkowej i informacyjnej na 300 osób, które mogą być obecne na imprezie masowej, i co najmniej 1 członek służby porządkowej lub służby informacyjnej na każde następne 100 osób, przy czym nie mniej niż 20 proc. ogólnej liczby członków służb stanowią członkowie służby porządkowej;

wpodwyższonego ryzyka - co najmniej 15 członków służb porządkowej i informacyjnej na 200 osób, które mogą być obecne na imprezie masowej, i co najmniej 2 członków służb: porządkowej lub informacyjnej na każde następne 100 osób, przy czym nie mniej niż 50 proc. ogólnej liczby członków służb stanowią członkowie służby porządkowej.

Artykuł 26 ust. 3a u.b.i.m. zezwala na modyfikację liczby służby porządkowej i informacyjnej podczas imprezy masowej o podwyższonym ryzyku. Wójt (burmistrz, prezydent miasta), biorąc pod uwagę przewidywane zagrożenia dla bezpieczeństwa i porządku publicznego, po konsultacji z właściwym miejscowo komendantem powiatowym (rejonowym, miejskim) Policji może w decyzji uwzględnić wniosek organizatora i zezwolić mu na zapewnienie mniejszej liczebności służby porządkowej i informacyjnej, niż określona w art. 6 ust. 2 pkt 2 u.b.i.m.

Z tym że liczba służb informacyjnych nie może być niższa niż określana dla imprezy bezpiecznej, a liczba służb porządkowych zwiększana jest przynajmniej o 200 proc. w stosunku do liczby określanej zgodnie z art. 6 ust. 2 pkt 1 u.b.i.m. (czyli dla imprezy niebędącej imprezą masową podwyższonego ryzyka).

Określenie warunków imprezy

Dokładne określenie w decyzji warunków przeprowadzenia imprezy masowej może mieć istotne znaczenie przy ustaleniu, czy dana impreza została zorganizowana zgodnie albo niezgodnie z wymogami określonymi w zezwoleniu.

W tym ostatnim przypadku mamy bowiem do czynienia z przestępstwem z art. 58 ust. 1 u.b.i.m., którego sprawca podlega grzywnie nie mniejszej niż 240 stawek dziennych, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat.

Przykładowo niezgodność może polegać na przeprowadzeniu imprezy masowej w innym miejscu, na innym stadionie, w innym terminie lub innych godzinach, z większą niż maksymalna liczbą uczestników czy z mniejszą niż określona w zezwoleniu liczbą członków służby porządkowej lub informacyjnej.

Elementem, który może znaleźć się w decyzji, jest informacja czy impreza masowa ma charakter podwyższonego ryzyka. Takie postanowienie musi być zawarte w zezwoleniu, gdy wynika to z:

winformacji o przewidywanych zagrożeniach bezpieczeństwa i porządku publicznego, którą organizator ma obowiązek dołączyć do wniosku o wydanie zezwolenia na przeprowadzenie imprezy masowej,

wopinii komendanta powiatowego (rejonowego, miejskiego) Policji,

wwniosku podmiotu zarządzającego rozgrywkami, np. Ekstraklasa SA (w przypadku meczów piłki nożnej) czy Ekstraliga Żużlowa sp. z o.o. (w przypadku zawodów żużlowych).

Odmowa wydania zezwolenia

Sytuacje, w których wójt (burmistrz, prezydent miasta) odmówi wydania zezwolenia, określa art. 29 ust. 4 u.b.i.m. Pierwsza z nich dotyczy niezłożenia przez organizatora wymaganych opinii i dokumentów. Drugim przypadkiem, obligatoryjnie powodującym odmowę wydania zezwolenia, jest niespełnienie przez organizatora obowiązków i wymogów, o których mowa w art. 6 lub 13 ust. 2 u.b.i.m.

Niezbędne wymagania wobec organizatora

n spełnienie wymagań określonych, w szczególności, w przepisach prawa budowlanego, w przepisach sanitarnych i przepisach dotyczących ochrony przeciwpożarowej;

n zapewnienie udziału służb porządkowych, służb informacyjnych oraz kierującego tymi służbami kierownika do spraw bezpieczeństwa;

n zagwarantowanie pomocy medycznej;

n zorganizowanie zaplecza higieniczno-sanitarnego;

n wyznaczenie dróg ewakuacyjnych oraz dróg umożliwiających dojazd pojazdom służb ratowniczych i Policji;

n zapewnienie warunków do zorganizowania łączności pomiędzy podmiotami biorącymi udział w zabezpieczeniu imprezy masowej;

n przygotowanie sprzętu ratowniczego i gaśniczego oraz środków gaśniczych niezbędnych do zabezpieczenia imprezy masowej w zakresie działań ratowniczo-gaśniczych;

n wydzielenie pomieszczenia dla służb kierujących zabezpieczeniem imprezy masowej;

n zapewnienie odpowiedniej, opartej na algorytmie zawartym w art. 6 ust. 2 u.b.i.m., liczebności członków służby porządkowej i informacyjnej;

n opracowanie i udostępnienie osobom uczestniczącym w imprezie masowej regulaminu obiektu (terenu) oraz regulaminu imprezy masowej zawierającego warunki uczestnictwa i zasady zachowania się osób na niej obecnych;

n opracowanie instrukcji postępowania w przypadku powstania pożaru lub innego miejscowego zagrożenia w miejscu i w czasie imprezy masowej zgodnie z przepisami rozporządzenia w sprawie zakresu instrukcji postępowania w przy padku powstania zagrożenia.

agp

Brzmienie art. 29 ust. 4 u.b.i.m. jest nieprecyzyjne, gdyż wynika z niego, że niespełnienie wymogów z art. 13 ust. 2 u.b.i.m. powoduje wydanie decyzji odmownej na przeprowadzenie każdej imprezy masowej. A faktycznie przepis ten dotyczy wymogów odnoszących się do meczów piłki nożnej trzech najwyższych klas rozgrywkowych mężczyzn (ewentualnie imprez podwyższonego ryzyka).

Nakłada on na organizatorów obowiązek wyposażenia obiektów wykorzystywanych do organizacji meczów piłki nożnej w kompatybilne systemy elektroniczne, służące do: identyfikacji osób, sprzedaży biletów, kontroli przebywania w miejscu i w czasie trwania meczu piłki nożnej, kontroli dostępu do określonych miejsc oraz weryfikacji informacji, np. o zastosowanych zakazach klubowych. Weryfikacji spełnienia tego obowiązku służy m.in. obowiązek wyrażony w art. 13 ust. 6 u.b.i.m., który nakazuje dołączenie przez organizatora do wniosku o wydanie zezwolenia na przeprowadzenie imprezy masowej oświadczenia o spełnieniu wymogów, o których jest mowa w art. 13 ust. 2 u.b.i.m.

Doręczenie rozstrzygnięcia

Zgodnie z k.p.a. decyzję doręcza się stronom na piśmie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Od decyzji wydanej w I instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Właściwe do rozpatrzenia odwołania jest samorządowe kolegium odwoławcze. Zgodnie z art. 128 k.p.a. odwołanie od decyzji administracyjnej nie wymaga szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, jeżeli z niego wynika, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji, chyba że przepisy szczególne mogą ustalać inne wymogi co do treści odwołania. Samorządowe kolegium odwoławcze powinno rozpatrzyć odwołanie w terminie 4 dni.

W myśl art. 29 ust. 6 u.b.i.m. odwołanie organizatora od decyzji nie wstrzymuje jej wykonania.

Organ wydający zezwolenie na imprezę masową ma obowiązek niezwłocznie, nie później niż w terminie 3 dni od dnia wydania pozwolenia lub odmowy jego wydania, przekazać kopie decyzji właściwym miejscowo komendantowi powiatowemu (rejonowemu, miejskiemu) Policji i komendantowi powiatowemu (miejskiemu) Państwowej Straży Pożarnej, dysponentowi zespołów ratownictwa medycznego, państwowemu inspektorowi sanitarnemu oraz wojewodzie. Organy te nie są jednak legitymowane do wniesienia odwołania od pozytywnej lub negatywnej decyzji administracyjnej, ponieważ nie są stronami w postępowaniu o wydanie zezwolenia (por. wyrok WSA w Poznaniu z 5 czerwca 2012 r., sygn. akt II SA/Po 97/12, Legalis nr 870650).

Uprawnienia kontrolne

Wójt (burmistrz, prezydent miasta) musi kontrolować zgodność przebiegu imprezy masowej podwyższonego ryzyka z warunkami określonymi w zezwoleniu. Może też kontrolować zgodność przebiegu imprezy niebędącej masową podwyższonego ryzyka. Wykonując te czynności, organ ma prawo korzystać z sił i środków właściwego miejscowo: komendanta powiatowego (rejonowego, miejskiego) Policji, komendanta powiatowego (miejskiego) Państwowej Straży Pożarnej, dysponenta zespołów ratownictwa medycznego i państwowego inspektora sanitarnego.

W ramach kontroli wójt (burmistrz, prezydent miasta), który wydał zezwolenie na imprezę masową, ma prawo do:

wżądania od organizatora informacji, dokumentów i danych niezbędnych do sprawowania kontroli,

wswobodnego wstępu i lustracji miejsca przeprowadzania imprezy masowej i innych pomieszczeń związanych bezpośrednio z przeprowadzaniem imprezy masowej,

wżądania od osób działających w imieniu i na rzecz organizatora udzielenia informacji w formie ustnej i pisemnej.

W przypadku stwierdzenia niespełnienia przez organizatora warunków określonych w zezwoleniu wójt może wydawać decyzję o przerwaniu imprezy masowej, nadając jej rygor natychmiastowej wykonalności. Oznacza to, że organizator - po przyjęciu do wiadomości treści decyzji - musi imprezę masową natychmiast przerwać. Decyzję tę doręcza się organizatorowi w terminie 7 dni od dnia przerwania imprezy. Wójt (burmistrz, prezydent miasta) wydając to rozstrzygnięcie, musi również wziąć pod uwagę zagrożenie bezpieczeństwa, które może spowodować przerwanie imprezy masowej. Wymóg ten wynika z art. 31 ust. 4a u.b.i.m.

Kolejnym instrumentem kontroli bezpieczeństwa, który przewiduje u.b.i.m., jest możliwość zakazania przeprowadzenia imprezy. Prawo takie ma wójt (burmistrz, prezydent miasta), który wcześniej wydał takie zezwolenie. Podstawą sformułowania zakazu jest art. 32 u.b.i.m., który nakazuje uczynić to w razie stwierdzenia naruszenia warunków bezpieczeństwa. Konkretnie chodzi o sytuację, kiedy zezwolenie zostało już przez organ samorządowy wydane, a impreza jeszcze się nie rozpoczęła.

Zakaz przeprowadzenia imprezy masowej jest decyzją administracyjną. Organem rozpoznającym środek odwoławczy jest w tym przypadku samorządowe kolegium odwoławcze. ⒸⓅ

@RY1@i02/2017/089/i02.2017.089.050000100.806.jpg@RY2@

Leszek Jaworski

prawnik, specjalista z zakresu prawa administracyjnego