Samorząd

Samorządy wykonują zadania w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność, przy czym łatwiej i na ogół taniej jest je realizować w partnerstwie. W tym celu - zgodnie z ustawą z 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 45, poz. 236 ze zm.), ustawą z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 446 ze zm.) oraz ustawą z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 814 ze zm.) - mogą tworzyć związki, a także zawierać porozumienia. Kolejne wyzwania, jakie stoją przed samorządami chociażby w zakresie odpadów, oświaty, transportu czy wkrótce zapewne poprawy jakości powietrza, powodują, że warto przyjrzeć się tym rozwiązaniom.

Do obowiązków gminy należy nadawanie nazw ulicom. Wynika to z art. 18 ust. 2 pkt 13 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 446 ze zm.; dalej: u.s.g.). Oznaczenie ulicy następuje w drodze uchwały rady gminy. Pojęcie "ulica" zdefiniowane jest w art. 4 pkt 4 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1440 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem ulica to droga na terenie zabudowy lub przeznaczonym do zabudowy zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w której ciągu może być zlokalizowane torowisko tramwajowe. Gmina może też nazwać ogólnodostępną drogę wewnętrzną, jeżeli zgodzi się na to jej właściciel. Przy nadawaniu nazwy jednostka samorządowa ma znaczną swobodę w wyborze oznaczenia. Brak jest w tym zakresie szczegółowych regulacji. Wyjątkiem jest ustawa z 6 stycznia 2005 r. o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku regionalnym (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 573 ze zm.). Jej art. 12 ust. 1 pkt 2 przewiduje, że dopuszczalne jest używanie dodatkowych tradycyjnych nazw ulic w języku mniejszości obok nazw ulic w języku polskim.

Marek Olszewski: Nie akceptujemy obniżenia standardu subwencji oświatowej, szczególnie że w tym roku ruszy reforma oświatowa

Włodarze z ramienia PSL zrzeszyli się przeciwko tworzeniu prawa na kolanie. Działacze protestują także przeciw wszelkim inicjatywom uderzającym w samorządy

PROBLEM: Ustawa krajobrazowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 774 ze zm.) uderzając w niechciane reklamy w miastach, przysporzyła włodarzom sporo rozterek. W obecnym stanie prawnym bowiem trudno jednoznacznie stwierdzić, jak należy np. traktować dane fundatora pomnika, które są na nim umieszczone. A co z kostką brukową z napisem firmy? Czy jest to tylko niewinna informacja o inwestorze, czy już powinna być traktowana jak reklama? A jeśli tak, to czy musi być na nią wydane pozwolenie i czy powinna być regulowana w specjalnej uchwale? A może trzeba za nią płacić, gdy jest umieszczona w pasie drogowym? Postanowiliśmy sprawdzić, jak poszczególne jednostki samorządowe radzą sobie z tego typu problemami. Pytania w sprawie reklam umieszczanych na elementach architektonicznych zadaliśmy także prawnikom. I choć ich opinie się różnią co do zasadności podejmowania uchwał w tym zakresie, to zgodnie twierdzą, że to, które z regulacji stosuje się w konkretnym przypadku i kiedy jest mowa o reklamie, uzależnione jest od faktycznych okoliczności w danej sprawie. Taki wniosek płynie też z lektury pionierskiej "uchwały pomnikowej" miasta Wrocławia.

PROCEDURY Zaledwie 40 proc. projektów zgłoszonych do programu dostanie dofinansowanie. Reszta musi poczekać

WYWIAD Raptem o 16 zł wzrosła subwencja oświatowa na jednego ucznia. Po raz pierwszy się zdarzyło, by obietnice resortu tak bardzo odbiegały od rzeczywiście przyznanych środków

AKTUALNOŚCI